Echt mijn broer, mijn zus
2011-10-21
‘Beloven jullie deze nieuwe broers en zus liefdevol te verwelkomen, voor hen te bidden en te zorgen, hen te bemoedigen en te helpen om te leven als navolgers van Jezus Christus?’ Luid en helder klinkt het: ‘Ja, dat beloven we!’ We hebben zojuist vier mensen kopje onder zien gaan in het doopbad, en toen ze weer boven kwamen, ging zo ongeveer het dak eraf. Nu verwelkomen we hen in de familie, als nieuwe broers en een nieuwe zus. Dat klinkt natuurlijk heel mooi en Bijbels, maar het is ook hartstikke concreet: deze vier ex-moslims hebben echt een nieuwe familie nodig.- Jaargang 55
- nummer 21
Ibnessalaam is een Marokkaanse man, die een leven achter zich heeft als drugsdealer en ‘heel veel problemen,’ zoals hij het in zijn doopgetuigenis eufemistisch omschreef. Nu hij Jezus heeft leren kennen, is zijn hele leven grondig aan het veranderen. Gedragspatronen, emotionele wonden van vroeger, keuzes en de consequenties ervan: alles mag stap voor stap in het licht van Jezus Christus komen. Zijn oude naam is Abdesslam, wat zoveel betekent als ‘slaaf van de islam’. Als doopnaam koos hij: John Ibnessalaam. Ibnessalaam betekent: zoon van de vrede, en met ‘John’ bedoelt hij Johannes de Doper, die anderen op Jezus mocht wijzen, want dat is zijn grote verlangen.
Rihaab en haar beide zoons Fadhel (14) en Jafaar (11), hebben huis en familie achtergelaten in Irak. Haar beide dochters, Rusul en Sarah, werden eerder al gedoopt bij ICF Amersfoort. Maar de rest van de familie, hun vrienden en kennissen, kunnen geen begrip opbrengen voor hun ‘geloofsafval’. Rihaab is een krachtige vrouw en ze wil als christen zelf verantwoordelijkheid nemen voor de opbouw van de gemeente – niet voor niets koos zij als doopnaam ‘Lydia’, naar die bijzondere vrouw uit Handelingen.
Deze mensen hebben zoveel meer nodig dan een kerkdienst en een Bijbelkring. Ze hebben keihard broers en zussen nodig, een familie die echt om hen heen staat. Om vol te houden, te groeien en te wortelen in hun nieuwe leven.
Daarom hebben we onlangs een tweede gemeente gesticht: Oase. De kerkplanting ICF Amersfoort bestaat nu uit twee deelgemeenten: Grace Church (Engelstalig, met bijzondere aandacht voor Afrikanen), en Oase (Arabisch/Nederlands, met bijzondere aandacht voor moslims).
Beide gemeenten houden elke zondag een eredienst. Maar minstens zo belangrijk is de rest van de week: daar delen we ons dagelijkse leven en trekken we samen op, samen ontdekkend hoe je als christen leeft, je kinderen opvoedt in deze postchristelijke samenleving, een baan vindt, omgaat met geld, omgaat met andere culturen, en in alles getuigt van Jezus Christus.
Twee gemeenten, één kerk. Eind september hadden we ons ICF-weekend - bijna 70 Arabieren, Afrikanen en Hollanders.
Culturen waartussen soms diep kloven gapen, vol pijnlijke herinneringen en verwondingen, maar hier toch: één familie in Jezus Christus. Mooiste moment: de dienst op zondag, toen we allemaal in een kring stonden en tegen elkaar zeiden: ‘Jij bent mijn broer, je bent mijn zus.’
Ronald Westerbeek is kerkplanter en samen met zijn vrouw Nienke teamleider van ICF Amersfoort, een multiculturele kerk (CGK/GKv) die bestaat uit twee deelgemeenten: Grace Church (Engels) en Oase (Arabisch/Nederlands). Ronald en Nienke hebben twee dochters.