Geboortegrond
2011-10-21
Schoondochter aan de telefoon. Ze heeft voor de vakantie een appartement gehuurd in een oude boerderij ergens boven in Friesland. Of we zin hebben om ook een paar dagen te komen. Wij hebben geen dovemansoren, dus zetten we op de afgesproken datum koers naar het hoge noorden. Dongeradeel…Niawier/ Nijewier.- Jaargang 55
- nummer 21
We nemen bij Drachten afslag 31 richting Buitenpost. Wat is hier in krap vijftig jaar veranderd? Deze weg?
Reden we die vroeger ook? Je ging toch dwars door Surhuisterveen en Augustinusga?
Daar is de brug over het Prinses Margrietkanaal en ja, daar is Buitenpost.
Een rondweg om het dorp? Nee, rechtdoor: Lutjepost. Dan Kuipersweg 70. Het huis, de voormalige pastorie, waar wij in 1963, vier dagen getrouwd, introkken.
Drie en een half jaar heel veel lief. Er werd bij ons een jongetje geboren. Er waren goede contacten in de gemeente.
Maar ook heel veel leed. Het waren de jaren vlak voor de scheuring in de vrijgemaakte kerken. Amper begonnen zaten we al tot over onze oren in de moeilijkheden. Dat heeft onze tijd in die eerste gemeente behoorlijk gekleurd. God heeft het verhoed, maar was Hij er niet geweest, en geen verstandige kerkenraad en geen meelevende, meedenkende gemeente, we waren in deze eerste jaren ten onder gegaan.
Na het afscheid kwam die donkere wintermorgen in januari 1967. De verhuiswagen met onze spullen is al richting Zaanstreek vertrokken. We kijken nog één keer naar het lege huis. Nee,we wilden hier eigenlijk nog niet weg, niet uit deze gemeente, niet uit deze plaats, niet uit dit gezellige huis. Maar het is beter zo. We rijden het dorp uit en mijn tranen moeten ergens tussen Buitenpost en Leeuwarden zijn opgedroogd.
Omdat het jongetje dat hier geboren werd zijn geboortehuis graag wil zien, rijden we er een paar dagen later weer heen, nu met hem en zijn gezin. De auto wordt in een zijstraat geparkeerd en lopend doorkruisen we het oude dorp. Het huis wordt aan de voorkant en aan de achterkant schielijk op de foto gezet. Nee, we bellen niet aan. ‘Kijk, hier is de straat waar de kerk stond.’ Vrijgemaakt Buitenpost heeft allang een mooie nieuwe kerk. De oude is verbouwd tot woonhuis. We lopen er langs. Hier is het jongetje eens gedoopt.
‘Geef dat wij niets zozeer begeren, als dat ons kind U kennen zal, die U in Christus onze Here geopenbaard hebt eens voor al.’ Een mooi dooplied, ik zou er vandaag voor kiezen. In die tijd zongen we een psalm over Gods verbondstrouw.
Als ik daaraan denk, kan ik dierbare kinderen en kleinkinderen wel aan Hem overlaten.
Ytje Veefkind – Eenkhoorn is als predikantsvrouw betrokken bij het werk in de kerk. Ze schrijft sinds 1993 columns voor Opbouw, heeft drie zoons, twee dochters en twaalf kleinkinderen.