Verontwaardiging
1982-10-01
De verontwaardiging van heel de wereld over het bloedbad in twee vluchtelingenkampen van Palestijnen in Beiroet is groot. Terecht.- Jaargang 26
- nummer 36
Het is een afschuwelijke zaak en als de regering van Israël verantwoordelijk is voor dit bloedbad, alleen maar door het niet te verhinderen, dan is echt te hopen dat deze regering tot aftreden wordt gedwongen. Maar er is toch iets merkwaardigs in deze algemene verontwaardiging.
Er zijn de laatste jaren veel ergere tonelen geweest in het Midden-Oosten. Nog niet zo lang geleden hebben de Palestijnen een bloedbad aangericht onder de christenen in Damour. Ook is er een groot bloedbad geweest in Nabatiye aangericht door de PLO met een veel groter aantal slachtoffers. De Syriërs hebben een groot bloedbad aangericht onder hun eigen bevolking in de stad Haima met een aantal slachtoffers dat door de internationale pers werd geschat op 30.000. De Libanon en het Midden-Oosten in het algemeen is een deel van de wereld waarin familievetes, stamverbanden en bloedwraak regel zijn. Dat is niet goed. Maar dat is al eeuwen zo. De dwaas die momenteel Perzië regeert heeft in korte tijd minstens zo veel slachtoffers op zijn geweten dan de sjah die tot aftreden werd gedwongen. Vandaar dat er iets merkwaardigs is in die afkeer over wat in Beiroet gebeurd is. In bijna al die andere gevallen die ik noemde was die grote publieke afkeer er niet. Waarom nu wel? Er zijn twee mogelijkheden die het verschil in verontwaardiging verklaren. De eerste is dat men dit van Israël niet verwacht en dat men daarom zwaar is teleurgesteld. Dat geeft zulke reacties. Dan is het goed wat mij betreft. Want Gods volk zondigt niet goedkoop. En als Gods volk dat ervaart kan dat heilzaam zijn. De andere mogelijkheid is dat de latente Jodenhaat die er bij alle heidenen leeft nu een voorwendsel heeft om zich tegen Israël te keren. Protestdemonstraties over aanslagen op Joden in de westelijke hoofdsteden zijn er niet gehouden. Algemene verontwaardiging over de ontvangst van Arafat door de Pool Woytilla was er niet. Sedert de oliecrisis en de algemene recessie keert men zich meer en meer van Israël af. Ik hoop oprecht dat het eerste motief dat ik noemde voor de verontwaardiging de juiste is, maar ik vrees dat er meer reden is om voor het tweede motief te huiveren.