Kerststress
2008-12-19
Een bekende gezinstherapeut schreef een boek over familieverhoudingen.- Jaargang 52
- nummer 25
Juist in de maand december kunnen we zo’n boek wel gebruiken, want dan moet er weer zoveel in de familie.
Om te beginnen zijn er de ruzies die in de heerlijke kersttijd gezinnen uiteen drijven. Er zijn kerstdagen waarop de dominee van het éne gezin naar het andere draaft omdat de emoties in een familie hoog zijn opgelaaid. Kinderen die in de pastorie opgroeien herinneren zich zulke voorvallen. Pa was er gewoon niet. Uiteraard vanwege de druk van de diensten, maar vaak ook om dat er iets aan de hand was in de gemeente.
Dan is er het kerstdiner! Ik ken een echtpaar dat ieder jaar op eerste kerstdag ’s middags om vijf uur de kinderen en kleinkinderen verwacht voor deze ‘traditie’. En o wee als daar aan getornd wordt! Ook met Pasen, Moeder- en Vaderdag leggen ze hun kinderen deze claim op. Lijkt me niet leuk voor die kinderen.
Wij hebben zo’n traditie niet in onze familie. Met als gevolg dat we met bovengenoemde dagen niemand zien, want ieder heeft zo z’n eigen feestje.Vinden wij wel prima, want we zien ze regelmatig. Ook verlang ik niet naar zo’n ijzeren gewoonte… denk ik… misschien… soms… Vervolgens is daar de overmaat aan vieringen in deze tijd van het jaar. Kijk maar in de krant. Toch hebben wij sinds enkele jaren ook een traditie: wij missen bijna nooit de originele viering met Lessons and Carols in de Grote Kerk van Harderwijk. Door het kleinkoor Caprice onder leiding van onze vroegere kerkpianist Bram Stellingwerf. Zo mooi!
En wie herinnert zich niet de traditionele kerstdiensten uit z’n jeugd!
Kerstdagen midden in de week, dat betekende minstens drie extra diensten.
Vond je als kind ook niet fijn want je moest wel mee.
Nu hebben we de liturgiecommissie. Dat zou een vooruitgang kunnen zijn. Toch heb ik de laatste jaren meermalen de verzuchting gehoord: ‘Vroeger had ik m’n handen vol aan de preek en was de liturgie daar met zorg op aangepast.
Dat kostte minder tijd. Nu moet je proberen met alle wensen rekening te houden en mag je de preek bij het aangedragen thema zien aan te passen.’ Achteraf hoor je dan dat het voor de kinderen te moeilijk was. Of voor de ouderen te kinderlijk. Je doet het nooit helemaal goed. Kritiek is van alle tijden. Zo kan een voorganger zich weken van te voren al gestrest voelen.
Niks gezegende kerstdagen!
Voor ons is het geweldig dat we met kerst niets meer hoeven. Geen gepreek, geen activiteiten, tenzij er zieken of gewonden vallen. Eindelijk zonder stress in de dienst. Wat me wel verbaast, is de tegenstrijdigheid in zo’n kerstdienst.
We vieren dat het ‘Licht der wereld’ reddend is verschenen en vervolgens komen we een verduisterde kerkzaal binnen waar hier en daar wat kaarsjes branden. Zo zitten we gezellig met elkaar te schemeren op een dag waar het licht volop zou moeten stralen! Ik stel voor dat we dit jaar nou eens zonder hooggespannen verwachtingen in de kerk zitten. Mensen kunnen daar toch niet aan voldoen. Laten we gewoon bij elkaar zijn met een blij gemoed, omdat het Licht in de wereld is gekomen.
Ytje Veefkind
Ytje Veefkind is lid van de NGK in Amersfoort-Noord.