Vervuld met de Geest
1983-05-20
Dat wordt tegenwoordig veel gezegd dat we allen vervuld moeten zijn met de Heilige Geest. Vaak wordt daarbij verwezen naar dat wat staat in Handelingen 2 : 1; De Geest wordt uitgestort op heel de gemeente. In Handelingen 2: 1 staat dat zij allen samen bijeen waren. Toen gebeurde het. De "allen" uit dat vers zijn echter de apostelen. Niet alle gemeenteleden.- Jaargang 27
- nummer 20
De meeste uitleggers kiezen wel voor heel de gemeente en verwijzen dan naar 1: 15, waar het getal 120 wordt genoemd. Maar ik meen dat het onontkoombaar is te zeggen dat de "allen" uit 2 : 1 de 12 apostelen zijn. Dat is geen nieuwe gedachte. De kanttekeningen op de Statenvertaling kiezen daar al voor. Die tekenen aan bij het woord "allen", nl. de 12 apostelen, aan wie deze belofte (van het ontvangen van de Geest) voornamelijk was gedaan. Maar we hoeven het niet aan te nemen op gezag van de Staten vertalers.
Hoofdstuk 2 van Handelingen begint met het woordje "en". Het is heel nuttig steeds weer te bedenken dat de indeling in hoofdstukken en verzen een uitvinding van mensen is. Wel een makkelijke uitvinding, maar toch.
Het woordje "en" verbindt het bericht van de uitstorting van de H. Geest met wat in het voorgaande beschreven is. Lucas vertelt in hoofdstuk 1 eerst de hemelvaart en daarna wordt bericht dat en hoe een nieuwe apostel wordt gekozen in de ledige plaats van Judas. Dat wordt Matthias.
En dan staat er "hij werd gekozen verklaard bij de elf apostelen".
En dan, als het getal 12 weer compleet is gaat Lucas verder en vertelt dat op die twaalven de Geest wordt uitgestort. Verder blijkt het uit de verbaasde uitroep van de hoorders dat zij die spraken allemaal Galileeërs waren.
Dat kan niet gelden van de 120 uit 1 : 15. En na het bericht van de uitstorting staat er: "Maar Petrus stond op met de elven". De apostelen ontvangen de vervulling van de belofte door de Heiland gedaan.
Heilsfeiten zijn niet herhaalbaar.
Dat geldt ook van de uitstorting van de Geest. De tekenen van vuur en wind worden dan ook later nooit weer aangetroffen. Ook in Corinthe, waar men in tongen sprak, was er iets anders dan op de Pinksterdag in Jeruzalem. In Corinthe waren er vertalers nodig.
In Jeruzalem kon ieder de apostelen horen spreken in eigen taal zonder de tussenkomst van vertalers. Moeten we dan niet allen vervuld zijn met de Geest? Zeker.
Maar als we letten op het feit dat Pinksteren een niet herhaalbaar heilsfeit is, als we letten op de positie van de 12 apostelen, als we aanvaarden ook dat de apostelen geen opvolgers konden hebben, omdat zij de getuigen zijn van de opstanding, dan weten we het antwoord. We zijn vervuld met de Geest als we ons volhardend vasthouden aan de leer der apostelen. Hand. 2 : 42. Door te horen naar en door te gehoorzamen aan het apostolische woord hebben we deel aan de Geest en alle vruchten door Hem bewerkt.
Want de Geest is de Geest der waarheid. Van deze waarheid: dat er alleen behoud is in Jezus Christus.