Discriminatie
1982-01-08
Christenen zijn belijdende mensen. Als het goed is. Dat wil zeggen dat wij in deze wereld staan en zeggen: ik weet zeker, ik geloof, ik ben ervan overtuigd en ik roep een ieder op net als ik zichzelf over te geven aan Jezus Christus als de enige Heiland. Dat valt niet erg goed in het moderne denken. Men ervaart dit als arrogantie. Men zegt dat het aanmatigend is te beweren dat je de waarheid kent. En men zegt dat het indoctrinatie is te beweren dat een ieder zich aan deze waarheid moet overgeven. Ja, dat het zelfs discriminatie is als je zegt dat je de enige waarheid kent. Wat moeten we daarmee? Moeten we een toontje lager zingen? Nu, het antwoord daarop is ja en nee. Het is goed heel wat tonen lager te zingen als het gaat over de praktijk van kerk en christendom. De bijna 2000 jaar oude geschiedenis is óók – niet alleen – maar óók een geschiedenis vol dwalingen en ook wel vol ontzaglijke boosheid en ongerechtigheid. De kruistochten waren afschuwelijk slecht. Luther tegenover de Joden een afschuwelijke zaak. Calvijn tegenover de heksen niet minder. Zo is er een lange en bange lijst te maken. - Jaargang 26
- nummer 1
Het is ook goed tonen lager te zingen als het gaat over de praktijk van eigen leven van elke dag. Want hoe vaak moeten we ons niet schamen. Hoe zeer zijn onze beste werken met zonde bevlekt. Maar vanuit de barheid en boosheid van ons eigen bestaan en vanuit het leven van kerk en christendom moeten we toch vastberaden spreken, belijden. Omdat we geloven. Want dit is belijden: hoewel we tot alle boosheid geneigd zijn en van nature tot geen goed in staat, tóch zijn we vrij van schuld en straf om Jezus’ wil. We weten zeker, onverwoestbaar zeker dat God God is, dat Hij alléén God is en dat Hij een reddend God is. En dat we daarom op Hem aankunnen. In dat “hoewel – en toch” moeten we nooit een toontje lager zingen. Dit kunnen we nooit opgeven. De smaadheid dat wij de indruk maken arrogant te zijn, dienen we stil op ons te nemen. Het hoort bij het ons vreemdeling-zijn, zegt de apostel Petrus.
Discriminatie dient ver van ons te zijn. Op alle terreinen. Maar nóóit moeten we ophouden verantwoording te doen van de hoop die in ons is. Het is geen discriminatie te zeggen dat Jezus Christus alleen dé weg is. Het is geen arrogantie te zeggen dat Hij alleen dé waarheid is. En het is geen indoctrinatie te belijden dat Hij en Hij alleen hét leven is.