Reakties

1981-07-17
  • Jaargang 25
  • nummer 27
Onlangs verzorgde onze gemeente een dienst voor de radio. De reakties van luisteraars leveren stof voor zeker twee pastorale notities. De omroepster kondigde aan, dat dit een dienst was van de Ned. Hervormde kerk te Sliedrecht. Wederom werd ik daardoor in mijn mening versterkt, dat we in Wezep een verkeerde naam gekozen hebben. Te weinig onderscheidend. Eén van de eersten die ’s zondagsavonds opbelde, was dan ook een man, die met een probleem was komen te zitten. Ik was dus Hervormd, en naar hij aannam, van de Bond, want ik had over het Verbond gesproken. Begrijpelijk dus, dat ik alleen maar psalmen zingen liet; maar onbegrijpelijk, dat ze uit de nieuwe berijming werden opgegeven. Ook begreep hij niet waarom de organist aan het eind van de dienst dan wel bewerkingen mocht spelen van een gezang. Ik kon de man met een enkele inlichting en toelichting tevreden stellen, maar ik moest aan de “schibbolets” denken. Een bekende uitdrukking sedert Richteren 12:6; het gaat om een uiting die bepalend is voor een bepaalde groep of kerk en waaraan ze herkenbaar is. Het krioelt van die schibbolets in de kerkelijke wereld. Alleen wij, de Nederlands Gereformeerden, missen ze nog en de ‘gewone’ Gereformeerden hebben er ook maar weinig van. Andere kerken herken je voor de radio meteen. Aan wat er op het elektronisch ding gespeeld wordt en aan het eerste lied dat aangeheven wordt en aan de eerste zin die de voorganger zegt. Verder viel ’t me die zondagavond na de dienst op, dat heel wat luisteraars, die mijn nummer draaiden, dit deden om te zeggen wat ik had moeten zeggen, en om mij te leren hoe ik het moest zien. Ik dacht dat dit eigen was, speciaal aan Gereformeerden, en dan nog weer in het bijzonder aan de Urkers, maar tot mijn spijt moet ik nu schrijven, dat vooral Friezen als mijn leraars gingen optreden. Die hebben gedacht: deze jongen is in de verstrooiing terechtgekomen en in de buitengewesten is hij verdwaald; laat ons hem terechtwijzen. Er was er één die zei: U moet eerste eens een Israël-man worden. Ja, dat is weer een nieuw schibbolet. En leerling-zijn is de grootste kunst blijkbaar. Ik zal het proberen. Als zij het ook doen.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief