KERKTAAL
1981-09-11
Het “Friesch Dagblad" had een hoofdartikel naar aanleiding van de nieuwe gezinsbijbel, die behalve de eigenlijke tekst veel informatie biedt en foto's heeft.- Jaargang 25
- nummer 32
De krant vermoedt, dat deze bijbel goed verkocht zal worden, vooral ook aan mensen die niet van plan zijn om kerkdiensten te bezoeken, maar toch de bijbel willen lezen.
Zijn de kerken wel voldoende op die vele mensen gericht, zo is de vraag, waarop ik wel ingaan wil.
Er is vervreemding, ook door de taal. Iemand die in de kerk het woord" vlees": niet leert verstaan, zal bij de tekst: "Het Woord is vlees geworden" denken aan wat je bij de slager vindt. Het voorbeeld is cru, maar iedereen die met buitenkerkelijken omgaat, weet welke vreemde misvattingen er blijken te bestaan, als 't over bijbelse begrippen gaat. Nu is dat niet altijd te voorkomen. Het gaat me er ook niet om dat we de taal schoon houden en dus niet allerlei germanismen gebruiken, zoals Lucasevangelie, Romeinenbrief, Woordverkondiging en Kerkvergaderend werk. Van zulke termen gruwt alleen degene die z'n Nederlandse taal liefheeft.
De meeste mensen hebben er geen erg in. Nee, ik denk nu aan Gods Naam. Velen hebben een eerbiedige voorliefde voor de Naam, zoals we die in het Nederlandse Oude Testament vinden.
HERE. Sommigen willen die Naam in de oude spelling zien. Af en toe zie je: De Kerk des HEEREN.
Dat is niet juist. De kerk is van de Here Jezus, niet van Jahweh.
Het Nieuwe Testament heeft dé Naam dan ook niet in de weergave zoals het Oude Testament die geeft.
Maar ik vind het moeilijk, dat de Naam, als hij zó gezet wordt, met hoofdletters, raadselachtig overkomt bij wie niet vrijgemaakt is of Nederlands Gereformeerd.
Niet alleen raadselachtig, maar ook wat ergerlijk. We kunnen toch eerbiedig spreken van Gód.
Dan weet iedereen Wie we bedoelen en we reserveren dé Naam niet voor eigen kerkelijke kring. We vervreemden de Vader niet van de verloren zoons.