Verzen met de bijbel
1981-10-02
Er zijn emigranten die al heel spoedig met een sterk buitenlands accent hun moedertaal spreken. Ze doen immers hun uiterste best om in het nieuwe vaderland niet op te vallen door hun manier van spreken en laten daarom hun eigen taal zo veel als maar even kan rusten.- Jaargang 25
- nummer 35
Maar er zijn ook mensen die al jaren in hun nieuwe vaderland wonen zonder hun moedertaal te hebben verwaarloosd.
Tot hen behoort een zekere Cornelis Goslinga.
Het enige wat ik van hem weet, is dat hij al meer dan twintig jaar in Amerika woont en dat hij nog steeds gedichten schrijft in goed Nederlands.
Ik weet dat, omdat Kok-Kampen een bundel van zijn gedichten heeft uitgegeven, en op de achterkant deze mededeling doet.
De titel van het boekje luidt: VERZEN UIT DE BIJBEL.
Het aparte ervan is dat elk gedicht over een bepaalde bijbelse figuur gaat.
Er staan vierentwintig gedichten in, dus er komen nogal wat mensen aan de orde.
Laat ik, om u enig idee te geven van dit oeuvre, er eerst één doorgeven.
HAGAR
Haar schaduw schrompelend in de zon,
Haar voeten schroeiend in het zand,
Schreide zij, omdat Gods hand
Haar drukte tot zij niet meer kon.
Haar kleine zoon die stervend sliep,
Legde zij neer en bad niet meer,
Omdat zij wist dat Abrams Heer
Niet hoorde naar wie tot Hem riep.
Zo zat zij daar en wachtte op
De laatste adem van haar kind
De laatste zwakke harteklop ...
Brandend haar ogen in de wind,
Totdat de God van Abraham
Zich over haar ontfermen kwam.
Op de bladzijde naast dit gedicht is een tekening afgedrukt van Rembrandt.
Je ziet de doodsangst van de in de woestijn zittende Hagar, naast haar het kind, liggend in het zand, en boven haar de Engel Gods. Een prachtige plaat.
In het boekje zijn tien afbeeldingen te zien, die allemaal erg mooi zijn.
De mooiste, maar dat is een zeer persoonlijke mening, vind ik het schilderij van E. Tamminga.
Dat is te vinden naast het gedicht dat de titel draagt:
EEN ZOOM VAN UW KLEED.
Je ziet Jezus, wandelend door een nauwe straat, met mannen naast Zich en achter Zich. Maar ook die verlegen vrouw, die al twaalf jaar aan bloedvloeiingen leed. Ze raakt de zoom van Zijn kleed aan. Het gelaat van Jezus is heel rustig, het gezicht van de vrouw is erg verdrietig.
Maar, gelukkig, ze geneest.
Het gedicht ernaast, luidt:
EEN ZOOM VAN UW KLEED
Zo ziek, dat alle dokters droegen
De smaad haar niet te kunnen helpen –
Het bloed dat vloeide, niet te stelpen
Ging zij met wie genezing vroegen
En volgde Jezus langs de straten,
Maar zag geen kans om Hem te spreken
En was zo grenzeloos verlaten
En voelde zich bijna bezweken,
Tot zij een zoom te grijpen vond
En kuste met haar droge mond
En voelde, dat haar ziekte week,
Maar schaamtevol bijna bezweek,
Toen Jezus, kennende haar bede,
Haar zeide: Vrouw, ga heen in vrede.
U merkt het, de bundel is echt een fijn bezit.