Ds G. A. Brucks over Korea
1981-12-04
Uit een plaatselijke kerkbode neem ik over wat Ds Brucks schreef naar aanleiding van zijn bezoek aan Korea, - Jaargang 25
- nummer 44
Een week Seoul-Korea
In september heb ik een week doorgebracht in Seoul, Zuid-Korea.
Negen mannen die de leiding hebben van een wereldwijd werk van Youth for Christ kwamen samen voor een week van planning. Ookmet het oog opde toekomst.
Het feit dat we in Korea samen kwamen kwam doordat Korean Airlines enkele "complimentary" - gratis - tickets ter beschikking stelde om daar te vergaderen.
Leden van het Congres/Senaat van Korea hadden aangeboden om als gastheer te fungeren in die dagen.
Ze hebben ons veel laten zien, en Dok veel verteld over Korea.
De vraag of de kerk leeft en of de kerk toekomst heeft, is in Seoul geen vraag. De mensen leven daar niet in een discussie - maar in een gebedssfeer.
Op een zondagmiddag heb ik de grootste kerk ter wereld bezocht.
Deze bevindt zich ongeveer in het midden van de stad Seoul. Die kerk telt 175.000 leden. De kerkzaal is maar groot genoeg om aan 17.000 mensen tegelijk plaats te bieden. Elke zondag worden er dus 8 diensten gehouden. De predikant heeft 200 mannen en vrouwen opgeleid om de Bijbelkringen te leiden voor degenen voor wie geen plaats is in de kerk.
Zelf heb ik 3 maal op één zondag gepreekt in een Presbyteriaanse kerk. Ook daar worden acht diensten per zondag gehouden. De kerk kan maar aan 1.000 mensen tegelijk zitplaats bieden. Maar de kerk heeft 8.0'00 leden. Vandaar die acht diensten per zondag. De eerste dienst begint om half acht op die zondagochtend. Het was voor mij een nieuwe ervaring dat ik niet alleen een toga aan moest doen, maar ook mijn schoenen moest uittrekken en slippers aan moest doen om in de preekstoel te mogen staan. Voor het bidden verzocht men mij, ook nog die slippers uit te doen. Want, zeggen ze, de plaats waarop je staat is heilige grond.
In Seoul heb ik ook kennis gemaakt met de directeur van een zendingsgenootschap, Dat is de Overseas Missionary Society. Hij zei: "In de komende twaalf maanden hopen wij één kerk per week te bouwen. De rente op hypothecaire leningen is zeer hoog. Vandaar dat we verwachten dat alle kerken binnen anderhalf jaar betaald zullen zijn." Het is 'niet uitgesloten dat er in 1982 zo'n 350 nieuwe kerken gebouwd moeten worden, En die worden, zoals u al hebt gelezen, zeer intensief gebruikt.
Buiten Seoul opeen oude landingsplaats, worden diensten gehouden waar één miljoen tot twee miljoen mensen bij elkaar stromen om naar het Evangelie te luisteren. Op een middag vertelde Dr Billy Kim, direkteur van YKC Korea, ons dat achtduizend jonge mensen zich reeds hebben opgegeven Dm zendeling te worden in China zodra die mogelijkheid zich voordoet. "We kunnen de taal in minder dan een jaar leren", beweerde hij. "Onze jonge mensen hebben visie en willen het Evangelie uitdragen".
Het komt vaak voor dat je ergens jonge mensen op straat aanspreekt over het Evangelie, dat ze óf zeggen: "Ik ben Christen", óf "Ik wil graag Christen worden."
Op een middag waren we de gasten van de Koreaanse Ambassadeur in Washington, die op bezoek was in Seoul. Hij vertelde over de groei van de kerk in Zuid Korea.
Hij zei: "Wij voelen ons onzeker, onrustig. Wij kennen angst. Wij kennen ook verdriet. Misschien is het daarom dat we houvast zoeken in het Evangelie." Maar dat is het hele antwoord niet. "Wij kennen het gebed."
Wij werden uitgenodigd om op een vrijdagavond een bidstond bij te wonen, Bijna 8.000 mensen kwamen bij elkaar om een nacht te bidden voor eigen volk en voor de blijvende groei van de kerk van Jezus Christus in Korea.
Toen ik midden in de nacht vertrok uit Seoul en over de stad keek, was het moeilijk om te geloven dat zowat de hele stad Seoul in 1953 alleen maar bestond uit ruïnes. Nu is Seoul weer een hoofdstad om trotsop te zijn. Oude paleizen, moderne wolkenkrabbers, oude stadspoorten en "super highways", winkelcentra, nieuwe concertgebouwen, regeringsgebouwen etc. maken Seoul tot een toeristische attraktie en centrum voor cultuur en wetenschap.
Het laatste dat ik zag van de stad Seoul terwijl we steeds hoger stegen in de Boeing 707 naar Los Angeles, waren de rode kruisen die men overal op de kerken van Seoul vindt. Dat is daar een traditie.
Er zijn nu ongeveer 3.000 van de neon-verlichte rode kruisen boven de 3.000 kerken van Seoul. Een stad vol licht en Evangelie.
En het einde is nog niet in zicht.
Het blijf maar groeien.