Leve de corridor
2008-08-15
De NGP, de aanvullende predikantenopleiding van de Nederlands Gereformeerde Kerken, leunt letterlijk en figuurlijk tegen de TUA aan. In Apeldoorn heeft de opleidingscoördinator een werkkamer in het bijgebouw. Letterlijk een bij-gebouw, een voormalig kerkje met zalen, los van het hoofdgebouw, waar ook colleges worden gegeven. Op zich geen slechte plek voor de NGP, zo recht boven het Instituut voor Reformatieonderzoek. Men steekt de parkeerplaats over, stapt over een muurtje en de juiste sleutel verschaft toegang tot het bijgebouw. Vergeet de paraplu niet als het regent!- Jaargang 52
- nummer 16
Het lijkt ook een beetje op onze verhouding met de Christelijk Gereformeerde Kerken: zo dichtbij mogelijk, maar vaak moet je even buitenom en je moet de beschikking hebben over de juiste sleutel. In dit geval vanwege de beveiliging af te halen bij de TUA.
In de toekomst wordt het anders. Bouwvakkers zijn op dit moment bezig om een corridor te bouwen die beide gebouwen met elkaar moet verbinden. Na een lange periode van ontwerpen en goedkeuren is het zover. Er klinkt muziek, gehamer en lawaai. De échte doorbraak, het slopen van een stuk muur, moet nog komen op het moment van schrijven. Dat zou ik wel willen meemaken en de symboliek ervan willen zien. En dan mijmeren: ‘Zei Paulus niet iets over een tussenmuur die scheiding maakt? Die afbreken. Minder veiligheden hoeven inbouwen. En hoe zit het dan met onze vrijheden, die van studiekeuze bijvoorbeeld?’
Ik leer dat de meeste 'doorbraken' geleidelijk gaan, hoe graag wij als bouwvakkers er ook tegenaan willen. En ik zie opnieuw de noodzaak van ontvankelijkheid voor Christus. Was Hij niet degene die de 'tussenmuur die scheiding maakt' afbrak? Een corridor geeft meer verbinding, met behoud van eigenheid. Het heeft nog iets voorlopigs. Zo kunnen we wel verder: leve de corridor! Vanaf nu steken we in Apeldoorn zonder sleutel en paraplu over.
Peter van Veen opleidingscoördinator NGP