Bijbelgebruik in het gezin (2)
1981-03-20
Vroeger en nu- Jaargang 25
- nummer 11
Vroeger was het schijnbaar geen probleem om rustig en uitvoerig met de kinderen aan tafel uit de Bijbel te 'lezen. Drie keer per dag schaarde het hele gezin zich om tafel om de maaltijd te gebruiken.
Geen van de gezinsleden ontbrak en na afloop werd de Bijbel door vader ter hand genomen. Op de plaats waar bij de vorige maaltijd de bijbellezing onderbroken was, werd de draad weer opgenomen en verder gelezen. Zo ging het in de goede oude tijd, denkt menigeen. Maar men vergeet dan, dat ook in die tijd allerlei zaken de regelmaat verbraken.
Ook toen waren er ziektes, familie-aangelegenheden, verjaardagen, zaken- en vakantiereizen, logeerpartijen enz. Ook toen waren er kerkeraadsvergaderingen, verenigingen en catechisaties. Kinderen, die vlug van tafel willen, omdat zij veel huiswerk hebben of omdat ze nodig ergens heen moeten, zijn er altijd geweest en in de huizen van vroeger zonder c.v, was het bed 's morgens zeker even warm en zacht, zodat het waarschijnlijk nog meer moeite kostte er uit te komen dan tegenwoordig.
Ais we echter het maatschappelijk leven van vroeger en nu vergelijken, kunnen we stellen, dat het veel drukker is geworden en dat er vaker op ons en onze kinderen, al of niet terecht, een beroep wordt gedaan.
Toch is in wezen de problematiek dezelfde als vroeger: "Waar halen we de tijden de rust vandaan om samen in Gods Woord re lezen?"
Het is een vraag, waar onze ouders eveneens mee te rnaken hadden en waar ze kennelijk een oplossing voor hebben gevonden, gezien het feit, dat ze zich drie keer op een dag de tijd gunden om aan tafel 'te lezen.
Prioriteiten
Misschien zit in de laatste zin wel de oplossing van het hele probleem.
Men "gunde"zich drie keer per dag de tijd om aan tafel te lezen.
Men nam er gewoon de tijd voor, men plande het in het dagprogramma.
Het hoorde bij de dingen, die in elk geval gebeuren moesten. Het was een zaak van de hoogste prioriteit.
In de tegenwoordige drukke tijd zijn er onnoemelijk veel zaken, die de aandacht van ons en onze kinderen opeisen. Veel van die zaken zijn belangrijk, nuttig, aangenaam of onontkoombaar en verplicht.
Het is goed al die zaken die we als gezin gezamenlijk willen doen eens op een rijtje te zetten in volgorde van belangrijkheid en daarbij ook de tijd te noteren, die elke activiteit vraagt. Als we daarna nog de gezamenlijk beschikbare tijd vaststellen, kunnen we de prioriteitenlijst gaan invullen. Waarschijnlijk zal dan blijken, dat de Bijbellezing in de meeste gezinnen wel als hoogste prioriteit genoteerd staat. Vaak is echter het tijdstip vaak ongelukkig gekozen, omdat het verdrongen wordt of in de verdrukking komt door niet veranderbare aanvangstijden van andere belangrijke zaken.
Toch is bet ook in onze gezinnen te realiseren, dat de Bijbel de aandacht en de tijd krijgt, waar het Woord van God recht op heeft.
Het is een kwestie van in goed onderling overleg er gewoon tijd voor plannen. Laten we onszelf en ons gezin er toch de tijd voor "gunnen".
Andere tijden, andere zeden
leder gezin, dat een lijstje maakt van prioriteiten en daarbij de tijden noteert, die gezamenlijk beschikbaar zijn, zal waarschijnlijk tot de ontdekking komen, dat het in de meeste gevallen niet meer haalbaar is om drie keer op een dag samen uit de Bijbel te lezen. School- en werktijden van de diverse gezinsleden lopen vaak niet meer parallel.
Het zal zelfs moeite kosten in sommige gevallen tijd te vinden om één keer per dag de maaltijd gezamenlijk te gebruiken. Wat dat betreft wordt er door de samenleving op het moderne gezin een zware aanslag gepleegd. Maar waar een wil is, is er in de meeste gevallen ook wel een weg. Mogen we enkele voorbeelden noemen?
Er zijn gezinnen, die elke morgen een half uur eerder opstaan om de tijd te hebben om gezamenlijk zich over Gods Woord te buigen en de dag met Hem te beginnen.
Er zijn gezinnen (met grote kinderen), die iedere avond voor ze naar bed gaan de Bijbel openen en samen 'de dag met gebed beëindigen.
Er zijn gezinnen, die elke dag ruim tijd nemen voor één van de maaltijden en daarna bij het lezen van de Bijbel en het spreken erover geen haast hebben.
In onze gezinnen zijn het vooral de ouders, die er voor moeten zorgen, dat er tijd genomen wordt voor het dagelijks contact met de Here God en dat zoveel mogelijk alle gezinsleden daarbij aanwezig zijn. In de Bijbel lezen we geen voorschriften over het aantal keren, dat wij per dag de Bijbel moeten lezen. Namen onze ouders er vroeger drie keer per dag de tijd voor, dan wii dat nog niet zeggen, dat wij fout zijn, als wij het slechts één keer doen.
Het is belangrijker hoe we het doen, dan hoe vaak. Drie keer per dag even vlug vlug heeft minder effect dan één keer rustig en intensief.
God geeft ons geen ander voorschrift dan "Zoek Mijn aangezicht", en in christelijke vrijheid zal ieder van ons voor zich zelf en zijn gezin bepalen, wanneer en hoelang hij dat zal doen.