Bijbelgebruik in het gezin (3)
1981-03-27
Doel- Jaargang 25
- nummer 12
De vorige keer maakten we aan het eind de opmerking, dat het niet zo belangrijk is hoe vaak we per dag bijbellezen, maar dal het meer de vraag is hoe we het doen, met welke intentie en instelling. De Israëlieten worden in het Oude Testament door de profeten verschillende keren gewaarschuwd dat God hun offers verafschuwt, omdat hun hart er niet bij is. Ook Jezus maakt de Farizeeërs hetzelfde verwijt. Zij houden wel de wetten, maar hun hart is niet op God gericht. Nu zit er in onze gewoonte van dagelijkse bijbellezing hetzelfde gevaar. Onze godsdienstige "plachten" bestaan o.a., uit trouwe dagelijkse gezinsbijbellezing en per zondag twee keer naar de kerk gaan. De Here God is echter een "Jaloers" God, die met tevreden is met gewoontes en tradities. Hij wil ons hart. In verband hiermede is het nuttig na te gaan, wat het doel is van onze traditionele dagelijkse gezinsbijbellezing.
Bijbelkennis
In eerster instantie zal op de vraag, waarom we het lezen uit de Bijbel met ons geen zo belangrijk vinden, meestal een antwoord komen, dat handelt over het belang van bijbelkennis.
"Mijn volk gaat te gronde door het gebrek aan kennis", laagt de Here in Hosea. Weerstand bieden aan de boze zal alleen kunnen als we ons gewapend hebben met het zwaard des Geestes, dat is het Woord van God. Voor het onderkennen van dwaalleraars en het beproeven van de geesten moeten we weten, wat de Bijbel zegt. Ook voor onze levenswandel is bijbelkennis onmisbaar. "Ik berg Uw Woord in mijn hart, opdat ik tegen U niet zondig." Slechts door Gods Woord leren we onze zonden kennen. En de weg door het leven vinden we als we leven bij het licht van de, Bijbel: "Uw Woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad." Bijbelkennis is voor elke christen onmisbaar en daarom zal elk ouderpaar zijn best doen de kinderen deze kennis bij te brengen.
Het zal het eerste doel zijn van de gezinsbijbellezing.
Kontaktoefening
Toch zou dit, indien het hierbij bleef, een te eenzijdige en te intellectualistische benadering van het bijbellezen zijn. Want er is meer over te zeggen. Het is opvallend dat de Here God in de Bijbel niet een schematische, duidelijke opsomming van feiten geeft, die noodzakelijk is voor onze bijbelkennis. De opzet van de Bijbel is duidelijk geen lesboek, maar veeleer een brief.
God spreekt ons in de Bijbel aan als een Vader, die het fijn vindt, dat Zijn kinderen naar Hem luisteren, Hij moedigt ons aan contact met Hem te oefenen: "Komt kinderen, hoort naar Mij." "Zoek Mijn aangezicht."
"Geef Mij uw hart."
"Opent uw mond," "Roep Mij aan." "Als gij willig zijt en luistert."
Als verstandelijk ingestelde, westerse mensen kunnen we gemakkelijk over dergelijke uitspraken, waarvan de Bijlbel vol staat, heen lezen.
Gaan we echter op deze liefdevolle en emotioneel geladen woorden letten, dan horen we de Vader, die ons, Zijn kinderen aanmoedigt, liefkoost.
troosten begrijpend toespreekt.
Zo bijbellezen is niet alleen met het verstand lezen, maar ook met het hart. Het is luisteren naar de Here God, het is kontakt oefenen met Hem. Zulk bijbellezen zal ook steeds gevolgd worden door onze reactie, ons antwoord aan Hem, want echt kontakt is altijd tweezijdig. Daarom horen gebed en schriftlezing ook bij elkaar. Onze lofprijzing", dankzegging, schuldbelijdenis en voorbede moeten het natuurlijk gevolg zijn van het luisteren naar de stem van de Here met ons hele hart. En als de gezinssamenstelling het toelaat, is het fijn onze gevoelens t.o.v. onze God niet alleen onder woorden te brengen in het gezinsgebed, maar ook te uiten door het zingen van "psalmen, gezangen en geestelijke liederen".
Als we zo als tweede en misschien wel als belangrijkste doel van onze bijbellezing de kontaktoefening met onze hemelse Vader door middel van lezen, zang en gebed stellen, kunnen we misschien beter spreken van gezinsgodsdienstoefening of van gezinsdienst.
Toepasbaarheid
De dagelijkse gemeenschapsoefening met onze hemelse Vader heeft consequenties voor, het leven van elke dag, voor ons en onze kinderen.
Datgene wat we leren uit de Bijbel moet worden toegepast in de praktijk van het leven. Dat valt lang niet altijd mee. Daarom is het van groot belang bij de gezinsdienst tijd te hebben rustig te kunnen luisteren naar elkaars ervaringen en belevenissen.
Voor de vorming en de geestelijke groei van onze kinderen en van onszelf is het gezinsgesprek naar aanleiding van wat we lazen en wat we hoorden en meemaakten van grote waarde. Wij en onze kinderen moeten als christenen optreden in deze wereld. Dat vraagt veel oefening en leertijd. Deze training in de godsvrucht, deze toepassing van Gods Woord in het dagelijks leven is zeer gebaat bij een steeds weerkerend, openhartig gesprek tussen de gezinsleden. Daarom is het derde doei van onze dagelijkse gezinsdienst: het gezinsgesprek.