Hoorkommissie
1981-05-08
In het kerkelijk leven weet iedereen wat een hoorkommissie is. Hierin zitten de broeders en zusters die op zich genomen hebben een aantal predikanten te beluisteren, inlichtingen over hen in te winnen en zo mogelijk, gesprekken met hen te voeren, om dan tenslotte het eens te worden over de vraag, wie men “beroepen” zal. De Geref. kerk hier in Sliedrecht is al lang bezig. Ik hoorde laatst van één der broeders, dat alleen hij al, er reeds meer dan 30.000 km op had zitten voor dat beroepingswerk. Daar gaan ze dan, soms ’s zondagsmorgens al om zes uur en zo mogen nog blij wezen als ze ’s avonds om negen uur terug zijn. Het is een oude, en misschien verouderde methode. Oud! Hier is het verhaal van Arie Elshout uit Giessen, Noord-Brabant. Voor zijn gemeente ging hij op reis met een medebroeder. Hoe ver het was… naar Friesland, denk je dat eens in! In Lollum moesten ze zijn. Zonder auto; die had je nog niet. op enkele trajekten reed een trein. Een schip was een normaal vervoermiddel. De reis duurde dagen. Voor Arie duurde de rit zijn hele leven. Want hij kwam in Lollum in kennis met de weduwe van een wagenmaker. Dat was nu precies het vak dat hijzelf verstond. U begrijpt het al: de medebroeder moest in Giessen rapporteren hoe de dominee van Lollum was, maar ook, dat de gemeente aan deze beroepingsreis een ouderling verspeeld had, “want broeder Elshout is in Lollum achtergebleven.” Hij is daar bekend geworden. Er is zelfs een laan naar hem genoemd, en misschien ook wel een school, want daar heeft hij veel voor gedaan, die kleine Brabander in het koele Noorden. Hij heeft eens een vrijzinnige dominee, het zal zo ongeveer 1885 geweest zijn, in het publiek bestraft wegens diens preek en als dienstdoende ouderling greep hem het misleidende van de preek dermate aan, dat hij de dominee bij diens geklede jas aangreep en er zelfs een knoop aftrok. Nu ben ik waar ik wezen wou: de dienstdoende ouderling. Volgende week verder. Ik heb altijd maar zo’n klein hoekje; de redaktie laat mij nooit eens uitpraten.- Jaargang 25
- nummer 18