Rode handen
2008-08-29
Een werkkamp van tien christelijke Nederlandse meisjes en twee mannelijke reisleiders naar Kenia eindigde deze zomer dramatisch nadat de groep daar werd overvallen. Hun spullen werden geroofd en vijf meisjes verkracht. Toen de berichten daarover zich verspreidden was een team jonge mensen uit Bunschoten en Leerdam bezig met een werkvakantie op ons zendingsveld in Nqutu, Zuid-Afrika. In die situatie maakt zo'n bericht extra indruk op je en je beseft weer even dat het ook mìs kan gaan tijdens zo'n reis.- Jaargang 52
- nummer 17
In romanvorm
In diezelfde tijd las ik een geromantiseerd verhaal van de Amerikaanse schrijfster Lisa McKay. Uitgeverij Kok heeft het laten vertalen onder de titel Rode littekens , terwijl de oorspronkelijke titel is My hands came away red, uitgegeven door Moody Publishers. Het gaat over het geweld tussen moslims en christenen in de Molukken dat enkele jaren geleden leidde tot een burgeroorlog waarbij duizenden mensen omkwamen en honderduizenden uit hun huizen werden verdreven. Dit verhaal brengt het drama dat zich toen afspeelde wel heel dichtbij omdat het wordt beschreven door de ogen van geschokte en naïeve, Westerse tieners.
Overleven in de jungle
De roman gaat namelijk over de achttienjarige Cori die zich met vijf andere jongeren heeft opgegeven voor een vrijwilligersproject in Indonesië. Ze helpen er bij de bouw van een kerk op het eiland Seram in de Molukken. Tijdens hun verblijf op Seram lopen de spanningen tussen moslims en christenen op het nabijgelegen Ambon hoog op. De kerk is net af als een golf van geweld het dorp bereikt waar Cori en haar team verblijven. De plaatselijke predikant, zijn vrouw en tientallen bewoners van het dorpje worden bruut vermoord en de kerk in brand gestoken. Het team ontsnapt ternauwernood omdat ze net in het oerwoud hout aan het kappen zijn voor een kruis dat ze de plaatselijke christenen als afscheidsgift willen geven.
De zes Amerikaanse jongelui zijn op afstand getuige van de vreselijke slachtpartij en vluchten met de zoon van de predikant en hun vierjarige dochter de wildernis in. Daar proberen ze te overleven in de jungle. Het is een gevaarlijke tocht waar ze als verwende westerse jongelui niet op berekend zijn. De psychische druk om met hun geschokte emoties om te gaan en de geloofsvragen die daarin meekomen blijken zeker zo zwaar. De schrijfster is een psychologe die hulpverleners en ontwikkelingswerkers over heel de wereld ondersteunt. Rode littekens verscheen in 2007 in Amerika en werd daar beschouwd als één van de beste christelijke romans van dat jaar.
De realiteit
Het verhaal is fictief, maar het geweld tegen christenen in Indonesië is helaas maar al te reëel. Gelukkig is in de Molukken de orde hersteld maar het is een fragiele vrede: de afgelopen jaren zijn er miljoenen islamieten uit het dichtbevolkte Java overgebracht naar de van oudsher christelijke gebieden van Indonesië. Die kennen de plaatselijke culturele gebruiken niet en er zijn radicale lieden onder die het vuur van de haat graag weer opporren.
Gebed
In ons welvarende wereldje kunnen we ons nauwelijks voorstellen wat de dreiging is waarmee geloofsgenoten elders moeten leven. De verdienste van dit boek is dat het zicht geeft op deze situaties en onze ogen opent voor de wonden die geslagen worden door vervolging. Begrip daarvoor kan ons weer helpen om gerichter en trouwer te bidden voor verdrukte geloofsgenoten. Dat zo'n gebed niet overbodig is, bewees deze maand de plotselinge ontruiming van de grootste theologische opleiding van Indonesië, Setia in Jakarta. Een groep radicale moslims viel het gebouwencomplex aan en probeerde het in brand te steken. De 1600 studenten en docenten werden elders opgevangen en het is nog maar de vraag of men naar het eigen terrein kan terugkeren. Wanneer dit in Jakarta kan gebeuren zijn honderden andere christelijke scholen in Indonesië ook kwetsbaar. Ons gebed voor de Indonesische overheid en voor de betrokken partijen, zowel moslims als christenen, is daarom niet overbodig.
Lisa McKay, Rode littekens. Uitg. Kok, Kampen, 2008. 367 blz., €19,50.
Ds. Henk van der Velde is predikant van de NGK van Bunschoten-Spakenburg.