De leerstoel van de Geest
1981-06-12
De apostel Paulus legt in deze eerste paar verzen van hoofdstuk 5 een rechtstreeks verband tussen de Geest, die ons gegeven is èn de verdrukkingen, die een gelovige in de wereld heeft te verdragen.- Jaargang 25
- nummer 23
Het is geen oorzakelijk verband, maar de Geest is de garantie dat het lijden in de wereld nooit tevergeefs is. Zo zeer zelfs dat Paulus zegt te kunnen roemen in de verdrukkingen.
Dat is sterk gezegd, maar het heeft te maken met de spankracht van het geloof, die door de verdrukkingen heen alleen maar groter wordt.
Het roemen in de verdrukkingen is allereerst een roemen in God, die een mens in de verdrukkingen overeind doet blijven staan.
We komen dat roemen nogal eens tegen in de brieven van Paulus. Bijv. in Rom. 3: 27 en in 1 Cor. 1: 31. En in beide gevallen wijst Paulus af van de mens naar God toe. Er is geen enkele reden te noemen, waarom een mens in zichzelf zou roemen. Begrijpelijk, want als het om recht en gerechtigheid gaat, vallen mensen telkens weer door de mand.
Paulus heeft daar in Rom. 3: 9-20 een boekje over open gedaan.
Alleen de mens, die meent de wet aan zijn kant te hebben en denkt die te kunnen vervu1len, roemt in zichzelf. Maar die wettische mens waant zich dan ook de gelijkwaardige partner van God. En waant zich in eigen gerechtigheid tegenover God te kunnen handhaven.
Tegenover deze houding van zelfhandhaving stelt Paulus de ontvangende levenshouding, waarbij de genade Gods het sleutelwoord is. Rom. 3 : 21 "Thans is echter buiten de wet om gerechtigheid Gods openbaar geworden. .. door het geloof in Jezus Christus ... "
Ditzelfde houdt Paulus ook overeind wanneer het gaat over de verdrukkingen, waarmee je als mens te maken krijgt.
Als je in de verdrukkingen overeind blijft staan, dan heb je dat niet aan jezelf te danken, maar aan de Geest van God, die een mens doet volhouden.
Behalve dat Paulus graag roemt in zijn Heer, roemt hij ook in de verdrukkingen, die, hij aan de lijve heeft ervaren.
Niet dat hij daar lyrisch over is. Dat niet. Maar hij heeft gemerkt dat hij er niet minder door is geworden. Integendeel, de verdrukkingen hebben hem gesterkt in zijn geloof en in de hoop op betere dingen. De leerschool van de Geest brengt teleurstellingen met zich mee, maar wat meer is: ook de overwinning.
Paulus is er door heen gelopen. Door de hoogten en diepten van het leven. Toen hij bijv. in de gevangenis van Filippi gegeseld werd, zal ook hij het hebben uitgeschreeuwd van pijn en ellende. En hij heeft nachten gekend, waarin hij alsmaar bleef rondtobben met z'n gedachten, zonder helemaal klaar te komen met de vraag: waarom moet dit allemaal gebeuren? In zijn brief aan de Filippenzen verwoord hij de ernst van het lijden heel duidelijk, wanneer hij schrijft: "ik verlang er naar om heen te gaan en met Christus te zijn, want dat is verreweg het beste" (1 : 23).
Het lijden kan een mens zelfs innerlijk verscheuren.
En toch kan hij dan ook weer zeggen: wat ben ik blij dat ik dat allemaal heb mogen meemaken. Want ik heb ondervonden, dat de verdrukking volharding uitwerkt. Ik heb het zelf ervaren, dat je in het geloof overeind blijft staan, ook al wordt je aan alle kanten naar beneden getrokken.
Hoe kan je dat nu zeggen: ik ben blij dat ik dat allemaal heb mogen meemaken in mijn leven. Strijd, moeite, donkerheid en verdrukking. Soms kom je zulke mensen wel eens tegen in het leven. Mensen die op een haast onbevangen manier blij kunnen zijn, dat zij de tegenstand van heel dichtbij hebben meegemaakt. Ik denk aan de broeders en zusters in Oost-Europa en die op de zendingsvelden. Die zo'n onbevangen blijdschap kunnen ten toon spreiden omdat ze vanwege de Christennaam hebben mogen lijden in de wereld.
Is het niet omdat ze juist in dat lijden, in die verdrukkingen, Gods genade en ontferming van zo heel nabij hebben mogen ervaren? Merk je dan juist niet hoe de Here een God van nabij is? Dat er geen macht ter wereld is die ons zal kunnen scheiden van de liefde Gods, welke is in Christus Jezus? (Rom. 8 : 39).
Nee, het is niet tevergeefs dat je gelooft en het is geen onzin om te hopen op God. Hij verlost ook als het, naar de mens gesproken, hopeloos lijkt. Maar dat betekent óók: door de verdrukkingen heen wordt je geloof hoe langer hoe meer wáár geloof. D.w.z. je leert steeds meer je verwachting te stellen op de God die leeft. En je gaat leven vanuit de steeds grotere zekerheid: de Heer van hemel en aarde heeft de touwtjes wel heel stevig in zijn handen. En mij erbij!
Zo leer je door de verdrukkingen heen, door moeite en strijd, de waarde van het geloof kennen. Het is een beproefd geloof geworden. Een geloof dat tegen een duwtje kan en tegen heel wat meer zelfs.
In de leerschool van de Heilige Geest leer je de liefde van God kennen. Sterker nog: in deze leerschool leer je God kennen als de God die je helper en verlosser is.