Belast geweten

2008-09-12
  • Jaargang 52
  • nummer 18
Ik kan er maar niet aan wennen. Nu was het Reina Wiskerke weer in het ND. Ze schreef over de Wereldraad van Kerken. Ze had goede woorden over voor de WvK, al was de vroege vrijgemaakte kritiek begrijpelijk vanwege de eenheidspretenties die de WK had. Maar ze neemt toch duidelijk afstand van de apocalyptische oordelen die over de WvK werden uitgestort, en dat in haar eigen krant door hoofdredacteur Piet Jongeling.
Tegenwoordig zijn haar kerken lid van de Nederlandse Zendingsraad.
Het is een omslag in denken en doen, die me sikkeneurig maakt. Met enige verbazing merk ik dat bij mijzelf.
Want ik sta positief tegenover de ontwikkelingen die de GKv de laatste jaren hebben doorgemaakt.
Waarom voel ik me dan chagrijnig, als ik zo'n stukje in het ND lees? Ik zou er blij mee moeten zijn!
Wil ik eigenlijk dat de GKv nog net zo zouden zijn, als toen ik buiten verband raakte? Nee, natuurlijk niet.
Blijkbaar heb ik mijn vrijgemaakte verleden niet goed verwerkt. Wij waren thuis goed vrijgemaakt, al hield voor mij de vrijgemaakte wereld op bij de kerkdeur. Maar mijn geweten was binnen de kerk gevormd. Vrijgemaakte gewetens drukken zwaar. Ze maken mensen argwanend. Aan alle kanten dreigden er gevaren, waartegen gewaarschuwd werd. De apocalyptische taal van Jongeling veranderde medegelovigen in eindtijdelijke vijanden.
Omgaan met vrienden uit een valse kerk ging niet zonder een belast geweten. Bestudering van oecumenische theologie moest vooral kritisch gebeuren. Dat argwanende ben ik nooit helemaal meer kwijt geraakt. Is mijn chagrijn eigenlijk jaloezie? Ben ik jaloers op de huidige generatie vrijgemaakten die zonder een kerkelijk belast geweten mogen opgroeien?
Zo had ik ook wel willen opgroeien! Zonder al die zware taal en grote woorden, die geharnaste strijdbaarheid en antithetische vechtlustigheid.
Natuurlijk, er was veel koren onder het kaf. Er valt gelukkig veel te waarderen in de vrijgemaakte traditie, waarin ik ondanks mijzelf sta. Toch, de omslag in het vrijgemaakte leven roept bij mij regelmatig gemengde gevoelens op. Had het toen echt niet anders gekund? Het had wel anders gemoeten! Krijgen we vandaag een herkansing van de Heer?

Bob Wielenga

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief