Christenen mobiliseren in Indonesië en Nederland
2008-11-07
Evert en Alice Langbroek werden begin 2005 vanuit hun thuisgemeente Apeldoorn uitgezonden naar Indonesië. Na een jaar taal- en cultuurstudie vestigden ze zich in Medan op Sumatra, waar Alice les geeft op een theologische hogeschool en Evert op een computerfaculteit werkt. In augustus kwamen ze naar Nederland en in januari keren ze terug naar hun huis in Medan. Opbouw sprak met hen over hun belevenissen.- Jaargang 52
- nummer 22
Hoe vind je het om na ruim drie jaar weer thuis te zijn?
Natuurlijk is het fijn weer in Nederland te zijn en familie en bekenden te ontmoeten. Maar ons thuis is Medan.
In Indonesië spreekt men over pulang kampung als men het heeft over het bezoeken van de plek waar je vandaan komt, je ouderlijk huis. Zo voelt voor ons dit bezoek ook. We willen hier graag iets kwijt over ons leven in Medan, maar kijken er ook naar uit weer terug te gaan.
In Apeldoorn zet een ThuisFrontTeam zich voor jullie in. Hoe houden jullie contact?
In de jaren voor ons vertrek hebben we een vriendenkring opgebouwd en gebedspartners gemobiliseerd. Die houden we elk kwartaal op de hoogte met een nieuwsbrief en voor wie geregeld voor ons bidden is er een maandelijkse gebedsbrief. Je kunt je daarvoor aanmelden via www.evertenalice.nl.
We zijn erg blij met ons thuisfront, dat onder meer de nieuwsbrieven verstuurt, de giften bijhoudt en ons ook in de verloftijd helpt.
Doen jullie veel evangelisatiewerk onder niet-christenen in Indonesië?
Wij zijn een mobilisatieteam. Dat betekent dat we voornamelijk contact hebben met christenen, in ons geval vooral studenten en docenten van de theologische hogeschool in Medan (STT Abdi Sabda) en met werkers van nationale zendingsorganisaties.
Binnen Abdi Sabda richten we ons vooral op het gebedsteam dat al bestond toen wij er kwamen. Dat team heeft een drievoudig doel: bidden, bediening van bevrijding en evangelisatie.
Die evangelisatie is tot nu toe vooral gericht op versterking van kleine kerken in de omgeving van Medan en het bereiken van de vele christenen daar.
Wij proberen hun blikveld te verbreden naar de 200 miljoen niet-christenen van Indonesië, van wie velen deel uitmaken van onbereikte bevolkingsgroepen en die dus nog nooit het evangelie over Jezus hebben gehoord. Alleen al Sumatra telt 51 onbereikte bevolkingsgroepen.
Indonesië heeft de grootste moslimpopulatie ter wereld. We hopen te bereiken dat we studenten kunnen motiveren onder zo'n onbereikte bevolkingsgroep te gaan werken.
Daarnaast hopen we dat anderen die predikant worden in een plaatselijke gemeente, zendingsbewuste kerken helpen bouwen, die de niet-christenen in hun omgeving bereiken en dat ze werkers uitzenden naar onbereikte bevolkingsgroepen. Wij doen dus zelf geen direct evangelisatiewerk, maar zetten anderen daar wel toe aan.
Hoe ziet jullie dag er uit in Medan?
We wonen tussen de Indonesiërs.
Omdat we allebei werken hebben we een helpster, die de huishouding doet en kookt. We genieten enorm van het heerlijke tropische fruit en de Indonesische gerechten.
Evert geeft praktijkles op een computerfaculteit.
De studenten leren de basis van het programmeren en het opzetten van databases. Mijn studenten zijn goed in het uit het hoofd leren en ze kopiëren alles wat je ze voorlegt. Analyseren en conclusies trekken komen veel minder uit de verf.
Bij het lesgeven leg ik juist daarop de nadruk.
Ik geef les over de uitleg van het Oude Testament op de theologische hogeschool Abdi Sabda (letterlijk: Dienaar van het Woord). Een hele uitdaging, omdat sommige studenten al moeite hebben met begrijpend lezen. Dat wordt nauwelijks onderwezen op de scholen.
Daarnaast wijs ik mijn studenten op de vele verbanden tussen Oude Testament en Islam. Veel dingen die wij vreemd vinden in de islam (polygamie, heilige oorlog, onrein voedsel) kennen we uit het Oude Testament. Zo probeer ik de weerzin van studenten tegenover moslims te verminderen. In zo'n les bidden we ook altijd voor de moslims.
Daarnaast investeer ik in de gebedsgroep van theologische studenten en ga ook wel eens voor in één van de kerken in Medan.
Jullie werken in Indonesië via de Overseas Missionary Fellowship. Wat is dat?
De OMF is een internationale zendingsorganisatie, die al meer dan honderd jaar in Azië werkt en nu ruim 1000 werkers heeft. In Indonesië zijn ze sinds de jaren zestig werkzaam en ze hebben er veel contacten met christelijke organisaties. Zij helpen ons een visie te ontwikkelen en in de praktijk te brengen en reiken ons materialen aan voor ons werk. We komen wekelijks bijeen voor Bijbelstudie en gebed met andere OMF'ers in Medan.
Af en toe zijn er ook regionale conferenties. We zijn dus niet alleen bezig met ons eigen werk, maar doen ook mee aan een breder plan om het evangelie te verspreiden onder de miljoenen in Azië. Vanuit ons land werkt nu een dertigtal OMF'ers in Azië en vanuit onze NG-kerken hebben minstens vier echtparen via dit kanaal gewerkt.
Is er sprake van toenemende druk op christenen in Indonesië?
In de meeste delen van Indonesië worden christenen 'alleen maar' gediscrimineerd.
Zo wordt bij overheidsbanen vaak de voorkeur gegeven aan moslims. En het is veel moeilijker een bouwvergunning te krijgen voor een kerk dan voor een moskee.
Soms loopt de druk verder op, vooral wanneer moslims zich bedreigd voelen door de christenen, bijvoorbeeld omdat de christelijke kerken groeien in geloof of in aantal. Christenvervolging is daarom soms bijna een compliment aan de christenen.
Zo lang er volgelingen van Jezus in Indonesië zijn, zullen er levende getuigen van Hem zijn.
Wellicht moeten we in de toekomst creatievere vormen zoeken, waarbij buitenlandse werkers een bescheidener rol hebben of wellicht zelfs op afstand staan.
Het gebeurt al wel, dat mensen die tot geloof in Jezus komen niet direct de moskee uitgaan en een kerk stichten, maar een 'insider-movement' beginnen. Oppervlakkig gezien verandert dan niet zoveel door hun bekering. Ze blijven vijf keer per dag bidden en een hoofddoek dragen. Op die manier worden ze niet verstoten door hun familie en kunnen ze laten zien wat het betekent Jezus te volgen.
Wij moeten zulke gelovigen bemoedigen.
Zijn jullie de komende tijd beschikbaar om meer over jullie werk te vertellen?
Jazeker, graag zelfs. Alice heeft tijdelijk preekconsent om te kunnen voorgaan en daarnaast komen we graag op bezoek bij kerken, verenigingen of gespreksgroepen.
We kunnen vertellen over ons werk in het algemeen of specifiek over bijvoorbeeld de bediening van bevrijding. We kunnen vertellen over moslimvrouwen in Indonesië en nemen dan ook hoofddoeken en andere mode-items mee. Alice kan een voorbeeldles verzorgen over het thema: het eten van bloed. Mag het of mag het niet?
Waarom is dit onderwerp in Noord-Sumatra zo belangrijk?
Meer informatie staat op de website www.evertenalice.nl en rechtstreeks contact is mogelijk via langbroekevert@omf.net of 0647-839 891.
Ds. Henk van der Velde is predikant van de NGK in Bunschoten-Spakenburg en is lid van het Missionair Steunpunt van de NGK.