Leertucht
1980-01-18
Veel eerder dan Schillebeeckx had je Poels. Een geleerde in de wetenschappen van het Oude Testament. Men vertrouwde zijn onderwijs niet en hij werd weggepromoveerd naar Amerika. Ook daar achtervolgden de kerkelijke instanties die op de leer moeten toezien. Hij moest opnieuw van een leerstoel af. Hij is gaan werken in de Limburgse mijnstreek, meer als maatschappelijk werker dan als theoloog. Het schijnt, dat er nog een vergissing in het spel geweest is ook. De paus had de zaak Poels verward met een kwestie over iemand anders. Je mag dan als paus onfeilbaar wezen, maar wanneer je bureau een rommeltje is of je goeie bril zit toevallig in de overjas, die beneden hangt, dan ontstaan er betreurenswaardige misverstanden. Ik zeg niet, dat het zo gebeurd is, maar het zou toch kunnen? Niemand behoeft er wakker van te liggen, wanneer hoge kerkelijke instanties hem veroordelen. Die hebben immers al zo dikwijls misgekleund. We moeten ook geen leertuchtoefening (of aanzetten daartoe) hebben middels weekbladen en brochures. Wat ons wel veel zeggen mag, is het oordeel van de eigen gemeente. De broeders en zusters weten, hoe ze beoordelen moeten. Een theoloog zei onlangs voor de televisie: “Opstanding betekent natuurlijk niet, dat een lijk levend wordt”. Wanneer ik iets dergelijks zeggen zou in mijn preek, dan wilde de gemeente mij de volgende week niet meer horen. Dan werd vervuld wat de Here Jezus gezegd heeft: “De schapen zullen voorzeker een vreemde niet volgen, doch zij zullen van hem weglopen, omdat zij de stem der vreemden niet kennen.”
- Jaargang 24
- nummer 3