Pastorale notities
1979-08-31
Dezer dagen las ik ergens: “Door het uitspreken van votum en zegengroet worden de kerkgangers tot gemeenten”. Die bewering lijkt mij niet juist en als ze waar was, zouden wij onze aanvangswoorden wat indrukwekkender moeten maken. Zoals de Roomsen de verandering van het brood en de wijn begeleiden met klokgelui of belgerinkel.- Jaargang 23
- nummer 32
Maar de beginwoorden van onze eredienst zijn zo weinig opvallend, dat als je er op catechisatie naar vraagt, niemand ze opzeggen kan. En ik neem aan, dat de opmerkzaamheid en het verstand van mijn catechisanten niet onder het landelijk gemiddelde ligt.
Ik vroeg ook naar de Tien Geboden. Wat wordt er met “het diensthuis” bedoeld? Sommigen dachten: de kerk van toen, want een diensthuis is een gebouw waar dienst in gehouden wordt. Zo zit je dan maar weer met een “nieuwe” vertaling in woorden uit de zeventiende eeuw. Wat betekent het, als de Here zegt: Geen andere goden voor Mijn aangezicht? Geen idee. Ze begrepen het wél, toen ik zei, dat de Here niet wil dat Israël Hem onder ogen komt met andere goden. Dan verstaan ze de kleur van die uitdrukking: voor Mijn aangezicht. In de kring van de Gereformeerde kerken-vrijgemaakt is nogal wat discussie geweest over een nieuwe vertaling van de Heidelbergse catechismus, die onlangs is verschenen. Enkele gepensioneerde predikanten deden daar erg boos over in de kerkbodes die zij redigeren.
Aan de moeilijke zinnen en woorden van de Catechismus kom ik niet eens toe. Je hebt zoveel tijd nodig om de jongens en meisjes te leren om de taal van de Bijbel te verstaan, dat je de “leer der kerk” in verscheidene catechisatie-uren wel vergeten kunt. Maar ik geloof, dat ik nu een verkeerde tegenstelling maak. Want als de Schriften goed en grondig leren kennen, dan zijn ze meteen ook thuis in de leer der kerk. Als die leer iets anders is, of meer, of minder dan de Bijbel, dan is het met de kerkelijke leer fundamenteel mis. Daarom beginnen we een nieuwe catechisatiecursus met goede moed; iedereen heeft een bijbel vóór zich en daar hebben we voorlopig de handen aan vol.