Het goede tevoorschijn roepen

2012-02-18
  • Jaargang 56
  • nummer 4
Gespreksgroepen zijn voor mij altijd bronnen van wijsheid.
Het ging over blank bruin en zwart: kunnen gekleurde mensen samenleven of moeten ze elk op hun eigen plek blijven?
‘Sommigen zeggen dat ze moeten blijven waar ze zitten’, zegt de een. Is iedereen het hiermee eens? , zo vraag ik. ‘Nou, het is ongelijk’, zegt de ander, ‘met sommige buitenlanders kun je goed opschieten’. Een mooie opmerking. Hoe gemakkelijk is het immers om je te laten meeslepen door vooroordelen jegens gekleurde landgenoten of gekleurde buitenlanders. Het is goed om nuchter te blijven en gewoon af te gaan op wat je zelf meemaakt.

Dan gaat het gesprek gaat een laag dieper. Hoe kijk je naar mensen? Zijn ze te vertrouwen?
‘Als het erop aan komt helpen mensen elkaar’ zo hoor ik. Deze spreekster heeft een positieve kijk op mensen. Is iedereen het hiermee eens?
‘Nou, het goede komt er niet altijd uit’, zo stelt een tweede spreekster. Inderdaad: je kunt ook teleurgesteld worden in mensen. Wie levenservaring heeft, ontdekt dat mensen zelden helemaal goed of helemaal slecht zijn, maar dat er iets van allebei in zit. Het is belangrijk een goede kijk op mensen te krijgen. Wie te weinig vertrouwen heeft in mensen is altijd op zijn hoede en leeft een angstig leven. Wie te goed is van vertrouwen loopt het risico bij de minste teleurstelling in mensen van zijn stuk gebracht te worden en misschien wel voor het leven gewond.
Jezus heeft eens een verhaal verteld over de goedheid en slechtheid van mensen. Hij zei: als een kind een vader om een brood vraagt, zal hij toch geen steen geven? Nee, natuurlijk niet, zeiden de mensen, dat zou slecht zijn. Als een kind vraagt om vis, dan geef je hem toch geen slang? Nee, zeiden de mensen, dat zou laaghartig zijn. Zo zie je maar, zei Jezus: Jullie zijn lang niet allemaal volmaakt.
Ook al zijn jullie slecht, tóch hebben jullie nog ergens een hart in je lijf (Matteüs 7:9-11).

Jezus heeft dus weet van slechtheid én goedheid van mensen. De eerste spreekster had gelijk: bij alle slechtheid is altijd wel iets goeds aanwezig. Maar de tweede spreekster had ook gelijk. Dat goede moet er dan wel uitkomen.

De kunst is om zo te leven dat we dit goede bij elkaar tevoorschijn roepen, tevoorschijn luisteren, tevoorschijn zorgen, tevoorschijn zegenen.
Dat kan alleen maar in de geestkracht van Hem die al vanaf het begin der wereld het licht tevoorschijn roept uit de duisternis (2 Korintiërs 4:6). Alleen als eerst het goede tevoorschijn is geroepen (geluisterd, gezorgd, gezegend), kunnen we de opdracht van de apostel vervullen: ‘overwin het kwade door het goede’ (Romeinen 12:21).

Job Smit is geestelijk verzorger bij Viattence Heerde.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief