Het Colosseum in Rome
2008-12-05
Wie naar Rome gaat, brengt ook een bezoek aan het Colosseum. Dat moet je gezien hebben. Je kunt er trouwens ook niet echt omheen. Als je er wél omheen wilt, loop je meer dan een halve kilometer. De hoge gevel (48,5 meter) en de grote bogen maken het Colosseum tot een indrukwekkend gebouw. Niet voor niets werd het in juli 2007 verkozen tot een van de zeven nieuwe wereldwonderen.- Jaargang 52
- nummer 24
Als je binnen staat, zie je de tribunes en het gedeelte van de arena waar de vloer was. Onder die vloer lagen allerlei ruimten, cellen, dierenhokken en liften om de strijders en de dieren de arena in te takelen. Als je er bij stilstaat hoeveel mensen daar op het zand zijn omgekomen, krijg je kippenvel.
Sowieso het idee dat je vermoord wordt door een gladiator of verscheurd wordt door een leeuw, bekeken door duizenden mensen die daar zijn gekomen voor hun plezier…
Kannibalen
In de eerste eeuwen van de kerk kwamen vele christenen op die manier om. In de bijbel lezen we in de brieven al aansporingen vol te houden, ook tijdens verdrukking en vervolging. En ook uit de geschiedenisboeken weten we dat christenen regelmatig het mikpunt waren. Nu was niet constant sprake van dreiging. Tot 250 na Christus waren de vervolgingen plaatselijk en tijdelijk. Vaak waren het spontane acties. Het volk reageerde zijn woede af op christenen, die volgens de verhalen aan incest - ze waren immers allemaal broers en zussen - en aan kannibalisme ('dit is mijn lichaam') deden. Van sommige keizers is bekend dat ze het speciaal op christenen hadden voorzien. Nero is de bekendste, maar ook onder Marcus Aurelius (167-177) en Septimius Severus (202-203) hadden veel vervolgingen plaats. Onder Decius (249-251) en Valerianus (257-258) waren er voor het eerst systematische vervolgingen, die zelfs werden gebaseerd op wettelijke voorschriften. In de vierde eeuw hadden dergelijke acties plaats onder keizer Diocletianus.
Tolerant
Eigenlijk maakt het niet zo heel veel uit of vervolgingen sporadisch of systematisch zijn, zeker niet voor de slachtoffers. Maar voor een historisch beeld is het goed te zien dat niet alle Romeinse keizers beesten waren en dat er ook in de begintijd ruimte was voor de kerk om te groeien. Maar vervolging was en is er.
Wij in het Westen hebben daar weinig last van. Misschien wel eens te weinig. Nee, ik wens niemand toe dat hij vanwege zijn geloof wordt gemarteld of gedood. En het is goed te bidden voor alle broeders en zusters die daar wel mee te maken hebben. Maar voor ons, hier in het 'rijke Westen' dreigen andere gevaren. Ik las een tijdje terug iets van Anne van der Bijl, de oprichter van Open Doors. Hij zei dat het iets zegt over je geloof als je merkt dat de duivel je niet lastigvalt. Dat zette mij wel aan het denken. Wat zegt het als je op je werk nog nooit een vervelende opmerking over je christen-zijn hebt gehoord? Zijn ze echt zo tolerant of weten ze gewoon niet dat je christen bént? Wat zegt het als de duivel al niet eens meer de moeite neemt zijn kapelletje naast de kerk te bouwen? Niet voor niets gaat het in Openbaring 2-3 in de brieven aan de gemeenten over verdrukking en volharding, maar ook over verslapping en lauwheid. Het is maar de vraag wat voor ons het grootste gevaar is. En wat wij daarmee doen.
Jan Kees Nentjes
De columns zijn na te lezen op www.hetkanonendemug.nl. Daar kunt u ook reageren.