MENINGSVORMING en BIJBELGEBRUIK
1979-11-09
Er wordt in onze tijd door jong en oud over van alles en nog wat lustig en soms heftig gediskussieerd, Dat is als zodanig geen verkeerde zaak al moet je er altijd wel voor oppassen, dat je geen hete hoofden en koude harten krijgt. Verder blijkt ook steeds weer bij elke diskussie, dat het voor velen zo erg moeilijk is om goed te -luisteren. Men heeft van tevoren zijn positie bepaald en werpt zich met alle macht op de vurige verdediging van eigen stellingen. Maar de ander voelt zich vaak onrecht gedaan doordat men hem niet heeft laten uitpraten. Nu valt het in deze moderne eeuw vaak op, dat de mensen alleen maar mening tegenover mening plaatsen. Het eind van het liedje is vaak: Jij denkt er zo over, maar ik denk er nu eenmaal heel anders over! En respekt voor elkaar houdt zonder meer in, dat men zich daarbij neerlegt. Maar zo raakt in de diskussie de Bijbel steeds meer op de achtergrond of zelfs geheel uit het gezichtsveld.- Jaargang 23
- nummer 42
Dat is een bedenkelijke situatie! En men vraagt zich af: Hoe komt dat toch? Wat deze of gene grootheid op politiek of sociaal terrein ten beste geeft bijv. in een interview of krantenartikel acht men hoogst belangrijk en heeft een zeker zedelijk gezag. Maar als iemand de Bijbel openlegt en oproept om te luisteren naar het getuigenis van de Heilige Geest geeft een toenemend aantal lieden niet thuis.
Ja, dat is het eerste wat we moeten signaleren: Het gezag van de Bijbel als het volle Woord van de levende God is in diskrediet geraakt. Verschillende bijbelse gegevens en noties heeft men langzamerhand weggeinterpreteerd.
Er zijn er, die de Bijbel als een zeer belangrijk boek beschouwen, ja zelfs betitelen aIs het belangrijkste boek. Maar daarmee is niet erkend, dat het het unieke Boek van de enige en waarachtige God is, dat met geen enkel ander boek ter wereld ooit te vergelijken valt. Weer anderen, die toch het spreken van God in dit kader willen vasthouden, poneren, dat de Bijbel feilbare echo is van het spreken van God. De Bijbel verwijst volgens hen naar het Woord. Maar vervaagt zo niet het openbaringskarakter van de Heilige Schrift?! Wordt de menselijke faktor in de wijze waarop God Zijn beloften en bevelen naar ons toebrengt zo niet een tegeninstantie ten aanzien van de goddelijke autoriteit van deze 39 O.T. en 27 N.T. dokumenten van genade en gericht?!
De mensen houden niet meer van het spreken over Gods Waarheid zoals Calvijn bijv. dat deed. Men vindt dit allemaal veel te objektief. Ook de waarheid is gesubjektiveerd. Men stelt, dat de waarheid verandert. En ter verdediging van die stelling voert men aan, dat de waarheid niet een "iets" is (een formule, een dogma), maar een "Iemand" (nI. Jezus Christus).
Maar zo kan iedereen zijn eigen ideeën inbrengen. De Bijbel wordt tot een plakboek van menselijke meningen over God. Het zijn losse foto's zonder veel samenhang. Maar zo raak je de Bijbel als het geïnspireerde Woord van de levende God kwijt! Nee, hier gaat het niet meer om een bepaalde inspiratietheorie, die na tientallen jaren blijkbaar korrektie behoeft in de theologische wereld. Hier is in het geding de vraag hoe de Bijbel zichzelf aan ons presenteert! Wel, die Bijbel wil gewaardeerd worden als een groot schilderij met als stralend, lichtend middelpunt: Christus temidden van armen, kreupelen, melaatsen. Daarin ligt de eenheid van het Boek van de goede God gegeven en aangegeven! Ik zie handen, die deze vallende wereld opvangen (Noordmans).
Er is ook een ander punt, dat niet mag verwaarloosd worden in de beschouwing van de hedendaagse diskussie over allerlei uiteenlopende onderwerpen.
De Bijbel krijgt steeds minder inbreng in het debat, omdat hij steeds meer in de vergetelheid dreigt te geraken. Men KENT de Bijbel niet meer! 0 zeker, men herinnert zich soms nog bepaalde teksten en bijbelse uitspraken. Men hanteert bij tijden wijle te pas en te onpas enkele spreuken, die aan de Schrift zijn ontleend. Maar je moet dikwijls maar niet vragen of men werkelijk weet waarover men het heeft. De spreuk heeft men 'laten weglopen uit het tekstverband en men gaat er mee aan de haal om zijn betoog een religieus tintje te geven. Het toenemend gebrek aan Bijbelkennis en Bijbelvastheid is een ernstig manco waardoor de Heilige Schrift steeds minder zeggingskracht krijgt in de hedendaagse meningsvorming. Men vindt de mens zo slecht nog niet. Dat wordt van alle kanten ons voorgepreveld in allerlei tijdschriften en via de bekende massamedia. Het stuk belijden, dat het heeft over de natuurlijke verdorvenheid van de mens en zijn geneigdheid tot alle kwaad wordt op sterk water gezet. Terwijl men kan weten, dat het hart van het evangelie, de rechtvaardiging van de goddeloze door het offer van Christus, wordt aangetast wanneer men bovengenoemde konfessie niet meer het volle pond geeft. "De mens is voor de mens een wolf". Wij moeten niet denken, dat dat alleen maar naar buiten breekt in tijden van oorlogsgeweld en brutale machtsaanmatiging, in perioden van vervolging en verdrukking, al krijgt het dan wel een bijzonder luguber aksent. Ik denk in dit verband aan de woorden, die Göbbels, de propagandist van het nazisme, gesproken heeft: "De vrijheid van de Duitse natie kan slechts in een strijd tegen de Joden worden verkregen. Zeker de Jood is ook een mens ... maar de vlo is ook een dier - alleen geen aangenaam beest ... voor ons en ons geweten hebben wij de plicht, hem onschadelijk te maken". En wie zal en kan de ellende onder woorden brengen, die onze broederschap achter het IJzeren Gordijn en elders in de wereld thans ondervindt? Deze mensen worden teruggeworpen op het Bijbels getuigenis.
Maar zij hebben daar alleen houvast aan, omdat zij voordien deze stof zich naar vermogen hebben eigen gemaakt. Als de Geest, zoals het luidt, ons de Woorden van God indachtig maakt op kritieke momenten als we er onder door moeten in verband met het evangelie, veronderstelt dat dus, dat we voordien die Woorden hebben vastgelegd in onze memorie.
Maar het blijkt dan meer dan een pro memorie-post te wezen!! Daarom is het nu zaak te leren omgaan met de Bijbel. Daarop moet onze mening gebaseerd zijn. Dan leren we antithetisch te denken en te spreken!
Dan kapituleren we niet bij het minste of geringste voor de leugen van satan, die vandaag zo aantrekkelijk wordt verpakt. Nee, dan staan wij in de waarheid van God en bouwen wij weerstand op tegen de antichrist, die zich naar het woord van de apostel Paulus in zijn tweede brief aan de Thessalonicenzen zal zetten in de tempel van God om te laten zien, dat hij een god is. Wie in zijn magnetisch krachtenveld verzeild raakt, komt er niet meer uit!
Men moet nu niet zeggen, dat in dit artikel een aartspessimist aan het woord is. Want hij is zich terdege bewust, dat de komst van de antichrist het voorlaatste is! Het laatste is en blijft, dat Christus, de Triumiator, terugkomen zal en dat Hij Zijn loon bij Zich heeft om een ieder te vergelden naar zijn werk. Tot dat werk behoort ook de Bijbelstudie, die stuur geeft aan je handelen in deze wereld. Want zonder Bijbelkennis heb je de antichrist niet in de gaten en ontdek je de tekenen niet, die Christus' Wederkomst voorspellen en begeleiden! Zonder Bijbelkennis droogt de voedingsbron van je geloof op en slibt het gebedskontakt met God dicht!
Je wordt op de duur een vreemde voor de HEERE! Je deint mee op de golven van de wisselende publieke opinie en komt er - misschien aanvankelijk onbewust - toe de meerderheid in het kwaad te volgen. Allerlei bijmotieven gaan een rol spelen, omdat het Woord van God niet meer hetallesbeheersende Hoofdmotief is! M.a.w. het getuigenis van de Geest dient om de werkelijke VREUGDE te beschermen!
Houd ons gemoed voor U bereid, opdat het BLIJ Uw komst verbeid ...