Zuid-Afrika – speelbal
1979-11-09
We zeiden dat de republiek van Zuid-Afrika (Z.A.), hoewel politieke speelbal van de Verenigde Naties, zich door gunstige cijfers onderscheidt van de rest van het werelddeel Afrika. Graag willen we u aan de hand van Jan Marais' brochure nog, wat anders voorleggen.- Jaargang 23
- nummer 42
Er wordt beweerd, dat Z.A. aan de zwarten medische hulp onthoudt, die ze behoeven. Feit is dat een zwarte in Z.A. een hartklepoperatie kan ondergaan voor ongeveer één dollar - en dat gebeurt dan ook in een omvang van 2000-3000 operaties per jaar, alleen al in Pretoria. Maar een zwarte in de Verenigde Staten moet daar $ 15.000 voor neertellen, En we vragen: wie heeft nu eigenlijk recht van spreken?
Cultureel is een vergelijking tussen blank en zwart ook reeds te maken.
De zwarte stad Soweto (1.2 mIj. inwoners) heeft vijf sportstadions en 300 scholen. De hoofdstad Pretoria (300.000 blanken, evenveel zwarten) telt drie sportstadions en 229 scholen.
Vraag niet welke financiële eisen de Z.A. regering zichzelf stelt, om de achterstand in te halen. Maar de critische Verenigde Naties geven zelf een ontwikkelingshulp aan de machtige rest van Afrika op een basis van slechts ... $ 56 mIj. per jaar! Dat is erbarmelijk en geeft onvoldoende grond tot critiek.
De Z.A. regering ontwikkelt inderdaad enorme krachtsinspanningen. Dat blijkt onder meer hieruit: dat Z.A. ruim 25% van het brutoproduct van heel Afrika levert, 45% van de telefoontoestellen in het hele werelddeel bezit, ruim 50% van de totale electriciteit produceert en ruim 74% van alle electrische treinen laat lopen. En dat, terwijl Z.A. slechts 6% van de totale Afrikaanse bevolking telt en slechts 4% van het Afrikaanse grondgebied bezit. Waar maakt men zich tooh boos over? Konden de Verenigde Naties dit land niet met wat meer respect tegemoet komen?
In Zwart Afrika (dat zijn alle zwarte landen buiten Z.A.) daalt de voedselproductie per hoofd met 2% per jaar. Dat is alarmerend; vraag niet wat de gevolgen zijn als dit doorgaat. Vier op de vijf Afrikaanse landen moeten dan ook voedsel invoeren om overeind te blijven.
Zet daar Z.A. tegenover. Niet alleen groeit daar de voedselproductie met 5% per jaar (dat is het dubbele van de bevolkingsgroei) maar als enig Afrikaans land exporteert men voedsel naar de andere Afrikaanse landen.
Ondanks de sancties, door het cririserende blanke buitenland veroorzaakt, heeft Z.A. een bloeiende handel met 19 zwarte Afrikaanse landen, te weten met Angola, Botswana, Centraal Afrik. Republiek, Tjaad, Kongo, Gabon, Ghana, Ivoorkust, Lesotho, Liberia, Madagaskar, Malawi, Mouretanië, Mozambique, Nigeria, Senegal, Swaziland, Zaïre en Zambia.
Deze handel groeit nog steeds en wordt door buitenlandse waarnemers vastgesteld.
Elke werkdag vertrekken er uit Johannesburg vier grote vliegtuigen met goederen voor zwart Afrika. Wat Zaïre betreft: de helft van zijn koperuitvoer en de helft van zijn voedselinvoer gaan over Z.A. Wat Mozambique betreft: 60% van zijn goederen gaan naar of komen uit Z.A. Wat Zambia betreft: zijn voornaamste leverancier is Z.A. Wat Lesotho betreft: van elke zeven volwassen mannen werken er zes in Z.A. en kan slechts 1 werk vinden in het eigen land. Tenminste 12 zwarte Afrikaanse landen zouden economisch ineen storten, zegt een buitenlandse waarnemer, als Z.A. door een algeheel embargo zou worden getroffen.
Nog even iets van onderwijs en medische verzorging? Vier van elke vijf Afrikaanse artsen werken in Z.A., dat landje dat slechts 6% van de Afrikaanse bevolking telt en slechts 4% van de Afrikaanse grond bezit.
Zeventig procent van alle Afrikaanse leerkrachten voor voortgezet onderwijs van Afrika werkt in Z.A. Geen wonder, zegt Jan Marais, dat juist de progressieve zwarten pleiten tegen de door de Verenigde Naties gewenste isolatie van Z.A.; juist zij verwachten van Z.A. verdere tegemoetkoming in hun zwarte aspiraties! .
We zeiden dat Z.A. zulk een heterogene bevolking bezit. Dat komt niet alleen uit in de kleuren, afkomst en gewoonten, maar vooral in de taal, de godsdienst, de cultuur. Geen land ter wereld kan zich meten met dit samengeraapte gegeven: Naast 4.2 miljoen blanken wonen er in de republiek 18.1 mij. zwarten, 2.3 mIj. kleurlingen en 727.000 Aziaten, De zwarten zijn te verdelen in vier hoofdgroepen, negen naties. De Venda's tellen 27 verschillende stammen, de Zoeloe's zelfs 200. De meeste zwarten kunnen in hun moedertaal niet met andere zwarten spreken! Van de Aziaten is 65% Hindoe, 21 % Moslem, 7% Christen of Boeddhist. De meeste blanken spreken Engels en Nederlands; daarnaast echter ook Hebreeuws, Portugees, Grieks en Libanees.
Trots somt Marais zijn cijfers op, die het zo beèntiseerde Z.A. in een nobel daglicht plaatsen. Z.A. produceert meer energie dan Italië, evenveel ruw staal als Frankrijk, meer tarwe dan Canada (!), meer wol dan de Verenigde Staten, meer wijn dan Griekenland en meer is dan Groot-Brittanië. De Z.A. spoorwegen beslaan een groter net dan de Duitse Bondsrepubliek, vervoeren meer passagiers dan Zwitserland en rijden beter op tijd dan Oostenrijk.
Elk kwartier verlaat een olietanker de Perzische Golf, op weg naar Europa of naar Japan, via de Indische Oceaan of rond de Kaap. Dat houdt in dat 90% van de olie voor Europese Navolanden op enkele kilometers langs Kaapstad vaart. Wat zouden de gevolgen zijn, wanneer bijvoorbeeld Rusland in dit land de teugels zou overnemen?
Stel dat Z.A. door blanken zou moeten worden verlaten, geprest door de wereldopinie (die gevoed wordt vanuit Rusland). Stel dat Z.A. door zwarten zou worden geregeerd. Zou het moderne Westen nog zeker zijn van het huidige productie-niveau en de welvaart aldaar? Hoeveel financiële steun zou er moeten worden ingepompt, om industrie, voedselproductie, welvaart en orde in stand te houden? En zou men investeringen durven toevertrouwen aan een land met zoveel naties, talen, kleuren en wrijvingen?
En denk aan de mineralen. Het is bekend dat veel wereldgrondstoffen op een eind lopen. Van diverse mineralen kan de einddatum al genoemd worden - ontstellend nabij. En veel delfstoffen komen uitsluitend of voor een groot deel ... uit Zuid-Afrika. Wat zou er gebeuren, wanneer een anti-Westerse macht deze begeerde bronnen in handen zou krijgen?
Weet u waar we over spreken? Zuid-Afrika produceert meer goud, vanadium, aluminiumsilicaten en platinameralen dan enig ander land ter wereld.
Het beschikt over de grootste voorraden mangaan, chroom en vloeispaat ter wereld!
Dan is er de technische stand van zaken. De republiek van Z.A. kan zijn partij meeblazen. Men bereikt de microscopische perfectie, die de kemindustrie eist. Men bouwt gevechts-straalvliegtuigen, twee maal zo snel als het geluid. Men exporteert auto-onderdelen naar 100 landen en heeft de grootste explosievenfabriek ter wereld. Men is binnenkort in staat uranium te verrijken en bezit daartoe een der weinige installaties ter wereld.
Men heeft de grootste verticaal-gezonken mijnschacht ter wereld (bijna 3 km diep) zelf vervaardigd en bezit een werkvloer, bijna 31/2 kilometer diep, ook een wereldrecord. De langste spoorbaan ter wereld loopt van Sishen naar Saldanha, 860 kilometer lang. We moeten er niet aan denken, dat dlit alls in anti-Westerse handen zou komen.
Ook voor de toekomst heeft de republiek van Zuid-Afrika nog wel wat in het vat. Het Sasol-concern loopt voorop bij de vervaardiging van olie uit steenkool. Zijn technologische kennis wordt dankbaar gebruikt door de Duitse Bondsrepubliek, de Verenigde Staten en Japan. De electriciteitsproductie van Z.A. omvat een internationaal plan om heel Afrika van stroom te voorzien, namelijk van de Zambesi-rivier tot de Kaap, meteen Mozambique, Zwaziland en Lesotho even meenemend.
Er bestaat een Z.A. plan om bruggen te slaan tussen alle Afrikaanse landen bezuiden de evenaar - dat zijn 20 landen - om gezamenlijk de rivieren te beteugelen, energie op te wekken, land te bevloeien, voedsel te kweken, mineralen te verwerken en industrieproducten te exporteren.
Dat is een plan (nog maar een plan!) waarbij heel de E.E.G. in het niet zinkt. De leiding zit uiteraard weer bij de kleine republiek van Z.A. Maar deze heeft in het verleden voldoende bewezen, niet naar hegemonie te streven: eerlijk samen te werken.
Steeds sterker komt de vraag op: wat bezielt de Westerse wereld, dat deze zich zo beschuldigend en agressief opstelt tegen de republiek van Z.A.? Onze eigen minister Van der Klauw van buitenlandse zaken bepleitte eind september te New York voor de Verenigde Naties dat deze sancties zouden treffen, om de Z.A. regering te dwingen haar politiek te herzien. Openlijk zei Van der Klauw, dat Nederland een voorhoedepositie ten aanzien van Z.A. inneemt. Dat is dan, gezien de historische banden, niet fraai. Ook liet de Nederlandse regering zich intimideren door de Nigeriaanse VN-vertegenwoordiger: dat Z.A. het volgend jaar in Arnhem (op de Olympiade voor gehandicapten) slechts met een multiraciale ploeg mag uitkomen. Dit alles vanwege de mensenrechten, waarmee minister Van der Klauw begaan is en die een wezenlijk onderdeel van de buitenlandse politiek vormen ...
Was het nu zo dat de zwarten in Z.A. van alle medische, technische, wetenschappelijke en culturele voordelen verstoken bleven - dan was de Z.A. regering misschien te berispen; althans door een instantie aan wie dat berispen toekomt. Maar we noemden al de mogelijkheden en de kosten van een hartklepoperatie: in Pretoria voor $ 1 - terwijl een zwarte in de V.S. voor $ 15.000 zijn geluk mag proberen. Een zwarte vrouw betaalt aan totale kosten voor een bevalling, voor- en nazorg inbegrepen, slechts $ 8 in het ziekenhuis van Baragwanath, een ziekenhuis overigens met 2600 bedden, 450 artsen en 3700 verpleegsters.
Een zware beschuldiging luidt dat in Z.A. leerplicht bestaat voor de blanken - niet voor de zwarten. Dat blanken niet voor hun schoolboeken betalen - de zwarten wel. Dat per hoofd minder geld wordt uitgegeven aan zwart onderwijs dan aan blank.
Jan Marais heeft zijn antwoord klaar. Het is allemaal waar. Maar hier zitten historische achtergronden, die geleidelijk worden veranderd. In 1975 bezocht 21 % van de zwarte bevolking van Z.A. een school - in de rest van zwart Afrika lag dat op 10%. De kosten van onderwijs aan zwarten stegen in die jaren van $ 103 mlj. naar $ 214 mij. Het totaal aantal scholieren steeg in die paar jaren van 2.9 mlj. naar 3.4 mlj. In 1977 werden bijna 2 scholen per schooldag gebouwd. En voor de zwarte kinderen is de leerplicht reeds ingesteld - al kon die nog niet direct worden gerealiseerd. Vanaf 1979 worden de leerboeken aan alle kinderen gratis uitgereikt. De toelatingseisen zijn voor allen gelijk.
(slot volgt)