Een verhaal en nog wat
1979-11-30
Toen ik dit artikeltje ging schrijven dacht ik opeens aan een gesprek met een vriend van mij, een predikant uit de Verenigde Staten. We kregen het natuurlijk ook over zijn kinderen. Hij vertelde mij dat twee ervan een "college" bezochten.- Jaargang 23
- nummer 45
Een college is een onderwijsinstelling die ongeveer gelijk slaat met de hoogste klassen van een gymnasium, de eerste studiejaren van een universiteit. Die twee kinderen waren leerling van een college dat enkele honderden kilometers van de woonplaats van deze predikant gevestigd is. Hij had de kinderen naar dat college gestuurd omdat hij wilde dat ze positief christelijk onderwijs zouden ontvangen.
Met verbazing luisterde ik naar dat verhaal. Bizondere christelijke scholen ontvangen in Amerika namelijk geen subsidie. Ze moeten "leven" van giften en het - zeer hoge - "schoolgeld". Het verblijf van de kinderen, ze woonden in het internaat van de school, kostte de ouders enkele duizenden dollars.
Aan dat alles dacht ik en ik vroeg verwonderd: "Hoe kan je dat betalen? Het traktement van de predikant was maar sober. Het antwoord dat ik kreeg was ontroerend.
Alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, zei hij: Wel, toen de kinderen naar die school gingen is mijn vrouw gaan werken! En zij verdient daarmee net genoeg om de studiekosten van de kinderen te betalen.
Ik heb over dit verhaal dikwijls nagedacht.
Welk een zorg voor de kinderen, waardering van voor christelijk onderwijs en als vanzelfsprekende offerbereidheid bleek daaruit!
Wat zou het heerlijk zijn als in velen iets van dit alles openbaar werd in hulp voor de Reformatorische Bijbelschool. Die wordt ook niet gesubsidieerd, is de enige school van dit soort in ons land.
En - alle ander onderwijs wordt voor honderd procent door de overheid betaald!
Mag ik nog eens aandringen op het afzonderen van een gift voor de Zeister Bijbelschool?
Het gironummer van de School is: 3091180 Zeist.