"Kerk- Turken"
1979-12-21
- Jaargang 23
- nummer 48
Nog steeds gebeurt het dat mensen mij bellen om informatie over de 41 "Kerk-Turken", die destijds hun toevlucht zochten in de Sint-Jan in Den Bosch. Ik heb over hun situatie enkele keren geschreven en uw hulp ingeroepen. De staatssecretaris mevr. Haars besliste in hun zaak negatief. Toen zijn alle 41 uit Turkije afkomstige chris tenen "ondergedoken". De steunaktie voor deze "Kerk-Turken" leverde ongeveer f 10.000,- op, die zij zeer goed konden gebruiken.
U hebt intussen de krant gelezen en waarschijnlijk ook gehoord dat er voor 20 van de 41 Turken een oplossing is gekomen. Daarvan maken wij ook hier met blijdschap melding. Er zijn er nu nog 21 over van deze oorspronkelijke groep.
De vraag die mij vaak gesteld wordt is: is er nog verdere hulp nodig?
Het antwoord is: ja!
Deze 21 mensen zijn in den landen ondergedoken en hebben maandelijks per persoon plm. f 500,- , nodig. Dat kost per maand meer dan f 10.000,-.
Er zijn weinig instanties die helpen, zodat uw hulp zeer gewaardeerd wordt en erg nodig is.
Stort het rechtstreeks op giro 4470141 t.n.v. De Duif, Amsterdam.
Dit is een betrouwbaar adres en uw gift komt er rechtstreeks deze vervolgde Turken ten goede.
Ook de juridische procedure, die nodig is om deze groep Turken te helpen kost veel geld. Bovendien komen er nog steeds christen Turken ons land binnen. De nood in Turkije is dermate groot dat de christenen daar blijven vluchten, ook als zij weten dat hun kansen in ons land klein zijn.
De rechtskanalen die worden gebruikt om hen aan de mogelijke vluchtelingen-status te helpen kunnen niet zonder financiële steun worden uitgeprobeerd.
Hiervoor is open giro 4470200 t.n.v. De Duit, Amsterdam.
De vraag is mij wel gesteld of dit niet burgerlijke ongehoorzaamheid is. Mag men een overheidsbeslissing ontduiken?
Daarop zou ik twee antwoorden, willen geven: 1. ons rechtsbestel zelf biedt de mogelijkheid om tegen overheidsbeslissingen te procederen tot aan een beroep op de Raad van State toe. Dit is de weg die de hulpverleners van de gevluchte Turken bewandelen.
Hangende deze procedure mogen zij niet woroen uitgewezen. Als dit door bijvoorbeeld de rijkspolitie in Nunspeet - natuurlijk op bevel van hogerhand - toch wordt geprobeerd - me de gebeurtenissen van 8 december; toen men om 5.30 (!) uur 's morgens een van deze procederende Turken van het bed lichtte - dan zijn dit activiteiten die mij doen denken aan een politiestaat. Gelukkig kon Sabo Kakis nog net worden bewaard voor uitwijzing, maar waarom zijn zulk soort politionele akties nodig?
Het is wei treurig dat ik dit moet schrijven, maar weinig dingen in ons land zijn zó beroerd, onchristelijk en ten hemel schreiend als het vluchtelingenbeleid dat onder de huidige ambtenares in ons land wordt gevoerd ten aanzien van de nazaten van de vervolgde christenen uit Turkije!
Maar in de tweede plaats vraag ik mij af: zelfs als deze christen-Turken hier geen rechlt ontvangen en hun verzoeken worden afgewezen komt er dan niet een moment waarop wij mensen moeten helpen ook tegen alle overheidsbeslissingen in? Natuurlijk dan moet vaststaan zoals in de laatste oorlog bij de Joden - dat hun leven op het spel staat. Om dat vast te stellen zijn deskundige mensen nodig. Deze zijn op 't moment bezig met nieuwe rapporten uit Turkije waar de toestand onder de huidige regering erg verslechtert.
Maar als dit levensgevaar vast staat ben ik geneigd op bovenstaande vraag ja te antwoorden.
Maar laten wij hopen dat hun nood tegen die tijd ook door onze bewindslieden gezien en erkend wordt.