pastorale notities
1979-05-11
Het huisbezoek, wat wordt er vaak de spot mee gedreven. Roomsen zeggen wel eens: "Meneer pastoor is de meter wezen opnemen". Zij typeren daarmee de duur en de kwaliteit van het pastorale bezoek aan huis. Maarten 't Hart schreef boeken waarin hij zijn gereformeerde afkomst van zich afschrijft. Hij doet verslag van huisbezoeken.- Jaargang 23
- nummer 19
Het zijn spotprenten geworden. Er heerste volgens hem bij een huisbezoek een sfeer die vader en moeder beschadigde en onteerde.
Ik denk dat hij sterk overdrijft.
W. Meijer schreef een boekje over het huisbezoek: Zo'n bezoek moet niet worden afgesproken, maar aangekondigd. Het gaat er niet om of het gelegen komt. Het gezin heeft zich te schikken en te richten naar de aankondiging. "Reeds gemaakte afspraken moeten worden afgezegd, allerlei plannen kunnen niet worden gerealiseerd. Want de ambassadeurs van de Koning komen.
En daarvoor moet alles wijken".
De ouderlingen moeten vooral ambtsbewustzijn hebben, volgens Meijer.
Ik geloof, dat het met die aanpak, van die achtergrond uit, grondig mis gaat. Ambassadeurs, dat beeld spreekt me niet aan. Zij werken immers in een vreemd land en moeten er voor oppassen dat ze zich niet bemoeien met binnenlandse aangelegenheden. Maar wij komen thuis in een gezin, dat tot de gemeente van Christus behoort. In dat gezin zijn de ouders soeverein.
In die huiskamer hebben zij het gezag. Van de Here gekregen. Zij mogen uitmaken, waar het gesprek over gaan zal. Wij, de ouderlingen, zijn gasten en voor ons geldt de eis die Paulus aan de ouderlingen stelt: zij mogen niet aanmatigend zijn.
Ik heb het wel meegemaakt, dat aan het begin van een huisbezoek de ouders ons welkom heetten en daarna ging de moeder voor in gebed. Zij vroeg een zegen over het gesprek, "dat wij nu samen met onze kinderen, mogen hebben met twee oudsten der gemeente". Het werd een goed bezoek. Het liep echt niet uit de hand.
Bij die aanpak voelen de kinderen zich thuis. Dat zijn ze immers ook?
Wanneer de ouderlingen met hun zogenaamd ambtsbewustzijn binnenkomen, krijgen de kinderen, èn de ouders, de indruk dat hun huis een tijdlang bezet wordt. Ze verlangen naar het moment dat de bezetting weer wordt opgeheven.