Van alles wat (Soemba-Borneo)
1978-01-20
"De aardbeving (medio augustus) heeft blijkbaar in Nederland een grotere indruk gemaakt dan hier op Soemba. De aardbeving heeft hier geen indruk noch sporen nagelaten, weshalve we er niet aan gedacht hebben erover naar Nederland te schrijven. Hadden we geweten dat de nieuwsmedia er zoveel drukte over hadden gemaakt, dan hadden we natuurlijk wel dadelijk even naar Nederland geschreven. In de Nieuwsbrief schrijf ik er wel verder over" (ds Goossens in een brief, die we vorige maand ontvingen).- Jaargang 22
- nummer 3
De familie Ter Maat vertrok 21 november jl, naar Soemba en op de zondag daarvoor namen we als gemeente van Den Haag afscheid van hen. Daarbij is het volgende gezegd: "Als jullie morgen het vliegtuig in stapt, als dan de motoren aanslaan en het toestel de lucht in gaat, kijk dan elkaar maar eens goed aan, Je kunt dan niet veel zeggen, maar des te meer denken. Los van de grond, los van de familie, los ook van ons, van de kring van onze gemeenten en van de vereniging S.O.S. Jullie op weg naar Soemba, je toekomstige bestemming; voor ons is er het dagelijks bezig zijn hiér. Dat is 't afscheid, de afstand, het weggaan, het breken van banden. En dat voor lange tijd. Je kunt niet meer terug.
Zoveel duizenden p.k. trekken je naar het zuidoosten, naar Indonesië, naar Soemba.
We willen van jullie als gemeente, nu samen en straks ook als leden stuk voor stuk, afscheid nemen. Wat te zeggen op dit moment? Eigenlijk is vandaag álles al gezegd. Vanmorgen in de preek en in 't gebed. Je hebt dat wel verstaan over de gezonde leer, die óveral heil wil brengen.
En hoe je in de landbouw bezig, daar ook iets van mag laten zien. En ook vanmiddag. Ja, dat toch óók? Het was voor ons allemaal, maar zeker in jullie situatie, sprekend dat we de zégen van de HERE mee naar huis kregen, ook mee naar Soemba.
De genade van onze Heer Jezus Christus,
Zijn redding, gunst en bijstand,
en de liefde van God, onze Vader,
Zijn zorg, die we dagelijks gehoeven,
opdat we leven en werken kunnen en het uithouden in deze wereld,
en de gemeenschap van de Heilige Geest,
Die altijd en overal met ons is en die,
als we 't soms zelf niet meer weten, uitkomst biedt,
dat álles nemen jullie mee, via Schiphol en Djakarta naar Parai Puluhamu. En op die plaats van de goede boodschap gaat dat door: die zegen. Totdat je weer terugkomt, als onze Heer tenminste tevoren niet zelf verschenen is. Wat moeten we daar nog aan toevoegen?
We zijn een gezegend volk, jullie zijn gezegende mensen. We wensen van harte, dat je dáár in geloof mee bezig bent en daaruit àlle kracht en wijsheid ontvangt. En wat zullen jullie dat nodig hebben!
De banden, die er tussen ons liggen, blijven. De gemeente wil je graag als een soort buiten leden beschouwen en je zo af en toe schrijven en de contacten, die we hebben met de familie Goossens en onze Soembanese broeders en zusters geIden ook ten opzichte van jullie. En we vragen: schrijf ons ook eens, onderhoudt de contacten. Fijn, dat we zó van elkaar afscheid mogen nemen en dan toch verbonden blijven in onze Heer."
Correspondentie zo rond de jaarwisseling stelt ieder op prijs. Maar geldt dat niet heel bijzonder onze op Soemba werkende broeders en zusters? Schrijft U toch hen eens of stuur een kaart. Het adres van de familie Goossens zowel als van de familie Ter Maat is:
Para i Puluhamu, post Waingapu, SOEMBA (Indonesië).
Nummer 53 van de Nieuwsbrief bevat 32 bladzijden informatie over Soemba en over het werk dat ten behoeve daarvan gedaan wordt. Vraagt U eens een proefnummer aan bij br. D. Smits te Vlaardingen, Koekoekstraat 25 (tel. 010-355261). Voor nog geen tientje ontvangt U 8 maal per jaar een exemplaar van dit tijdschrift. En het is de moeite waard.