BEZORGDHEID
1979-05-18
Weest in geen ding bezorgd, maar laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God. En de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat, zal uw harten en gedachten behoeden in Christus Jezus.- Jaargang 23
- nummer 20
Philipp. 4, 6 en 7.
"Weest in geen ding bezorgd", het lijkt wel haast een onmogelijke aansporing, die de apostel hier geeft. Niet bezorgd zijn. Het zal je maar gezegd worden, wanneer je in de problemen zit. In je gezin, op je werk. De nood van deze wereld die je dagelijks voorgeschoteld krijgt. En dan niet bezorgd zijn.
Kan dat?
Is het eigenlijk geen doodnormale zaak, dat ook christenen zich zorgen maken. En wanneer je eens goed om je heen kijkt, dan zie je dat bij veel mensen de zorgen op het gezicht staan geschreven. Ze gaan er mee naar bed en staan er 's morgens vroeg weer mee op.
Zou de apostel met deze aansporing bedoelen, dat we alle zorgen in het leven maar rustig moeten vergeten? En, inderdaad, er zijn christenen, die dat zeggen. Die zelfs nog een stapje verder gaan en zeggen, dat gelovige mensen er helemaal geen zorgen op na mogen houden. Wat betekent dat we ons maar boven de zorgen uit moeten schreeuwen.
Ik denk niet dat Paulus dat hier bedoeld. Wat dan wel?
Zou hij niet dit willen zeggen, dat wij ons leven niet moeten laten behéérsen door al die zorgen.
Want mensen die steeds de zorgelijke kant van het leven zien, kunnen tenslotte alleen nog maar klagen.
En dat wil de apostel niet.
De apostel wil niet dat mensen die God hebben leren kennen als hun Vader in de hemel, zich door de zorgen laten beheersen. Dat hun leven gestempeld wordt door de bezorgdheid.
Je komt vandaag, wat levenshouding betreft, ruwweg twee uitersten tegen. Aan de éne kant de zorgeloosheid, het wat opgeschroefde denken van mensen, die zeggen dat christenen er geen problemen op na mogen houden en aan de andere kant die overbezorgde levenshouding waardoor het leven krampachtig en verzuurd dreigt te worden.
Hoe vinden christenen een eigen weg tussen deze beide uitersten.
Wijst de bijbel ons die weg niet heel duidelijk aan, wanneer Paulus schrijft: "laten bij alles uw wensen door gebed en smeking met dankzegging bekend worden bij God."
Zouden deze woorden ons niet dit willen zeggen, dat we ons enerzijds echt wel druk mogen maken over allerlei dingen, die ons zo na aan het hart liggen, maar dat anderzijds deze dingen in ons leven niet de boventoon mogen voeren omdat we daardoor het uitzicht zouden verliezen op onze trouwe Vader in de hemel, die in alle dingen voor ons zorgt.
Dáárom wijst de apostel ons op de weg van het gebed. Laat de Here uw wensen maar horen, vertel Hem wat u op het hart drukt, maar in de eerste plaats dank Hem voor alles wat Hij voor u gedaan heeft.
Dit moet toch ons hele leven beheersen, dat we verlost zijn uit de macht van de boze, dat we gekocht zijn met het kostbare bloed van onze Here Jezus, dat we uit mogen zien naar de komst van zijn Rijk.
En dan weet ik wel, we hebben allemaal onze zorgen. Wie loopt er niet eens met zijn hoofd tegen een muur aan? En de omstandigheden kunnen er echt wel eens naar zijn dat je doodmoe bent van al die ellende en problemen om je been. Maar toch, in al die moeiten mogen we ons vastklampen aan onze Vader in de hemel, die voor ons zorgen wil. Die ook dat kwaad in ons leven zal doen meewerken ten goede.
Daarom moet de dankbaarheid de boventoon voeren, moet de vreugde om de verlossing in Christus Jezus het winnen van de zorg, ook wanneer we werkloos zijn of op ons ziekbed liggen.
Door gebed en smeking mogen we de dingen, die ons zo na aan het hart liggen bekend doen worden bij God. De apostel gebruikt hier twee woorden die erg veel op elkaar lijken. Gebed en smeking. Het eerste woord is wat algemener van aard. Het is het gebed, waarin we de dagelijkse dingen aan de Here voorleggen. Ik denk bijv. aan de bede in het Onze Vader: "geef ons heden ons dagelijks brood", waarin we met een goede regelmaat de broodvraag aan de Here stellen.
Ook in de dagelijkse verzorging, in ons eten en drinken zijn we van U afhankelijk. Laat het ons niet aan brood doen ontbreken aan de tafel van elke dag.
De smeking is de wat meer gerichte voorbede. De bede waarin we met wat meer klem vanuit een bepaalde nood de dingen aan de Here opdragen.
Een bijzondere gebeurtenis, een direkte betrokkenheid bij het verdriet en de zorg van onze broeder en zuster.
Ik zie hier ook een hele fijne taak voor hen, die naar de maatstaven van deze moderne maatschappij zijn uitgerangeerd. De ouderen, de werklozen, maar ook de zieken.
Naar de maatstaven van deze wereld kunnen zij nu met de armen over elkaar gaan zitten, maar naar de maatstaven van het Koninkrijk zijn hun handen nu vrijgemaakt voor de záák van het Koninkrijk.
Waar anderen niet of onvoldoende aan toe komen, en op zich is dat verdrietig, daar mogen zij zich extra voor inzetten. In het brengen .van de noden van kerk en wereld voor het aangezicht van God.
Dat is niet voor iedereen op gelijke wijze weggelegd. Niet ieder zal zijn ziekbed even gemakkelijk aksepteren.
Niet elke werkloze kan zondermeer in zijn situatie berusten. Dat is àllemaal waar, maar ook in deze dingen wil de Here uw weg leiden.
Voor Hem is een mens nooit overbodig of hij nu oud is of ziek of werkloos, ook dan is er de taak in het Koninkrijk der hemelen. Een hele fijne taak omdat het je zelf zo dicht bij de Here brengt.
Maar waar komt die zorgelijke levenshouding toch vandaan? Zou die niet hier vandaan komen, dat wij ons in zoveel dingen van het leven laten leiden door ons hart en door ons verstand. Mijn hart dat zich zo gemakkelijk laat meeslepen door de emoties. Mijn verstand dat zich in elke nieuwe ·situatie afpijnigt om er uit te komen. We willen ons zelf er door heen boksen.
En dan zegt de bijbel, dat de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw harten en gedachten zal behoeden in Christus Jezus.
Eigenlijk staat er zo iets als: de vrede van God zal ons hart en verstand bewaken. Zoals soldaten in vroegere tijden de stadspoorten bewaakten. Er op toezagen wie en wat er naar binnen en naar ging.
En die vrede van God, waar Paulus van spreekt, wil zeggen, dat we rust vinden bij God, dat we rust vinden in de wetenschap dat we in elke situatie van het leven in Gods handen zijn.
Dit te weten gaat ons boven de pet.
We kunnen God immers niet narekenen in zijn hoge leiding, maar we kunnen Hem wel vertrouwen op grond van zijn Vaderschap, waarin Hij in Christus ons zo heel nabij gekomen is. Naast ons is gaan staan in ons moeitevol leven.
Deze vrede van God waakt over ons hart, over de gevoelens waardoor wij ons zo gemakkelijk laten meeslepen. En dan niet in de zin, dat we geen emoties mogen tonen, ons nooit eens zouden mogen laten gaan, maar onze emoties, ons hart heeft niet het laatste woord, maar God die alle dingen bestuurt.
Zo waakt ook de vrede Gods over onze gedachten, de plannen, die wij maken om een oplossing te vinden voor de noden van het leven.
Dan mogen we echt wel ons verstand gebruiken. Nuchter ook beslissingen nemen. Maar ons verstand heeft niet het laatste woord.
Ons verstand en ons hart worden onder het gezag geplaatst van de vrede Gods, de wetenschap dat God ons steeds weer rust geeft in de verlossing van Jezus Christus, onze Heer.
We kunnen als mensen emotioneel en verstandelijk soms vreselijk grote moeite hebben met dingen die er in ons leven gebeuren. Dingen, die je beroeren tot in het diepst van je hart. Verstandelijk komen we er niet altijd mee klaar. We begrijpen en doorzien niet waarom sommige dingen moeten gebeuren. Toch voeren deze dingen voor een gelovig kind van God niet tot verbittering, ook overheerst niet de opstandigheid en de wrok, de haat waarin mensen zich kunnen laten gaan. Maar de vrede van God waakt over ons hart en ons verstand.
Ook al begrijpen we het dan niet altijd en protesteren we in ons verdriet en in onze zorg, toch aanvaarden we het, omdat er de almachtige God is, die in Christus een muur om ons heen gebouwd heeft, waar geen duivel en geen dood, waar geen macht ter wereld meer door heen zal kunnen breken.
Er is moeite en verdriet, lijden en zorg en toch zegt de bijbel: "weest in geen ding bezorgd", want u hebt een trouwe Vader in de hemel. Leg de dingen maar in Zijn handen en Hij zal voor u zorgen. Laten de moeiten en de zorgen niet de boventoon voeren in uw leven, want uw leven wordt bepaald door die Ene: Jezus Christus, onze Heer!