pastorale notities
1979-05-25
Kortgeleden heb ik dienst gedaan in een kerkgebouw van de Hervormde gemeente in Sliedrecht, een "aangepaste dienst". Van tevoren wilde de koster me graag wegwijs maken op de preekstoel, de knopjes voor de microfoons en zo. Hij bepaalde mijn gewijde aandacht zeer nadrukkelijk bij de plankjes met kerkboeken: op de rechterplank liggen oude vertaling en oude berijming, op de linker nieuwe vertaling en liedboek. Of ik na gebruik een boek weer op de goede plank wilde leggen, anders kreeg je maar verwarring.- Jaargang 23
- nummer 21
Ik begreep hem. De rechterplank is voor de rechterflank en stel je voor dat de dominee van de Geref. Bond per ongeluk uit de nieuwe vertaling zou voorlezen, dat zou niet goed komen.
Ik dacht, ze hebben hier wel geleerd elkaar te verdragen en te aanvaarden.
Nu valt het in een gezelschap van Gereformeerden gauw verkeerd, als je zegt dat wij wat kunnen leren van de Hervormden.
We hebben het dan meteen over de zaaksgerechtigheid van afscheiding en doleantie, over de waarheid en de belijdenis. Ik weet dit alles zeer wel en ik gevoel mij betrokken bij "het wonder van de negentiende eeuw", maar daarom kun je nog wel wat van zo'n hervormde gemeente leren. Hier, plaatselijk, is de "waarheid" niet in geding, want de vrijzinnigen zijn opgestapt en hebben een eigen gemeente gevormd, een eigen gebouw gezet en het compleet gemaakt met de accessoires: doopvont, avondmaalstafel en dominee.
De drie Hervormde predikanten zijn confessioneel of van de Geref. bond.
De verschillen worden als groot ervaren, toch aanvaarden zij elkaar.
Hun gemeente lijkt op een huwelijk, dat bepaald geen succes is, maar ze houden het aan. Gereformeerden liggen veel gauwer in een scheiding.
Wanneer kun je een scheidbrief geven? Telder zei eens: Je kunt met een afscheiding alleen vrede hebben, als je gedwongen werd iets te doen wat je voor de Here niet verantwoorden kon. Hij was daarmee een discipel van Petrus en de andere apostelen, zie Handelingen 5: 29.
En dat is Schriftuurlijker dan wat je vaak hoort: Ik kan mij met de gang van zaken niet verenigen en daarom zet ik er een punt achter.