Laat eens wat van u horen
1978-03-24
De reacties op mijn 'Eenzijdige kennismaking' (Opbouw, 21e jrg., no. 45, d.d. 9 dec. '77) hebben me aan het denken gezet. Ik eindigde toen met: 'Laat eens wat van u horen.' Enkelen uwer zijn op die uitnodiging ingegaan. Niet veel, maar dat viel ook niet te verwachten. Waarom zou u ook? ?- Jaargang 22
- nummer 12
Het kost maar tijd en moeite. Veel moeite, onder meer om je valse schaamte te overwinnen om iets over jezelf te schrijven.
Toch is het die moeite waard. Met zo'n brief steekt u een ander nog een hart onder de riem. Het is goed en heilzaam om elkaar te vertellen wie we zijn, wie we zijn gewórden in het leven mèt God, wát het betekent en heeft beteken:d om in vertrouwen te zoeken naar Zijn wegen met en voor ons.
Wij zijn het (misschien) niet zo gewend om daarover met elkaar te praten. Zoiets benauwt ons. We ervaren het als gedwongen, gefarceerd, onecht. Soms zelfs als opgeblazen, opschepperig... 'moet je hem/haar horen, over zijn geloof, de geloofsheld.' Maar het is goed om elkaar te vertellen over God's daden, ook die in ons leven, Daarmee kunnen we elkaar bemoedigen, elkaar (opnieuw) op weg helpen in het daadwerkelijk leven mèt God, Zolang we daarbij maar in de gaten houden dat het niet gaat om ons, om onze 'prestaties', om ons 'grote' (???) geloof.
Zolang we er m:aar op letten dat we moeten wijzen op de werken die God doet, de troost die Hij geeft, het uitzicht of antwoord dat Hij schenkt. Het gaat niet om ons. Het gaat om Hem! En om Zijn werk aan de wereld, onszelf inbegrepen!Zo, na al deze voorzichtige, tastende, woorden durf ik zo langzamerhand wel te zeggen wat ik op het hart heb:
laten we elkaar vanuit de gemeentes
waarin we leven en werken
ook eens wat vertellen
over wat daar gebeurt.
Daarmee kunnen we elkaar als gemeentes bemoedigen. Daardoor leren we elkaar als gemeentes beter kennen.
Zodoende groeien we naar elkaar toe. Zodoende vormen we geleidelijk aan meer een gemeenschap.
En dát hebben we zo nodig! Zeker met elkaar als ‘vrijgemaakte kerken buiten verband'. We hangen al zo 'als los zand aan elkaar'.
Nu moet ik opnieuw voorzichtig zijn. Het is nl. mogelijk dat u bovenstaande in verband brengt met de discussie over een (nieuw) kerkverband. En daarover heb ik het ten enenmale niet in dit stukje.
Wèl heb ik het over het werken aan een onderlinge gemeenschap, om elkaar te bemoedigen, te troosten, te laven, op te wekken, te corrigeren, op te wekken, mee te trekken etc. etc. Door nl. te vertellen over wat we opmerken aan werken Gods in de gemeente. Niet terwille van die gemeente, of terwille van de mensen om wie het gaat, maar terwille van God, Degene die dit alles doet. Wij zijn niet voor niets aan elkaar gegeven'. U kent die tekst toch wel: 'Samen met alle heiligen zullen we dan in staat zijn te vatten de lengte, breedte, hoogte en diepte van de liefde Gods, welke is in Jezus Christus'. (Ef. 3 : 18). Let wel: SAMEN!
Wie hier tegenin wil brengen, dat we als vrijgemaakte kerken b.v. niet de gemeenschap van alle heiligen vormen, heeft daarin groot gelijk. Maar hij vergist zich wel zeer, als hij meent dat dit dan ook betekent, dat we maar niet met elkaar als vrijgemaakte kerken (b.v.) moeten beginnen te werken aan die gemeenschap.
En als we dan als bepaalde groep kerken met elkaar een goede, hechte gemeenschap vormen, dan betekent dat geen verwijdering van de overige christenen buiten die kerken. Integendeel! Die gemeenschap 'binnen' zal de gemeenschap naar 'buiten' ten goede komen... als het goed is.
Net zo goed als een goede gemeenschap in een gezin ook bijdraagt tot een goede gemeenschap met anderen van buiten dat gezin.
Een gemeenschap iswat anders dan een clubje, een 'kliek' - zo u wilt. Gemeenschap betekent:
- onderlinge liefde,
- onderling vertrouwen,
- onderling geduld,
- onderlinge zachtmoedigheid etc. (zie verder Gal. 5: 22 over de 'vrucht van de Geest'; vergeet het voorafgaande en nog volgende niet, bijv. 6 : 1-10).
Zulk een gemeenschap is heilrijk, zowel naar binnen als naar buiten.
Tegen deze achtergrond moet u deze oproep lezen. Vertelt u eens over fijne ontwikkelingen in het leven van uw gemeente, en draag zodoende bij tot de OPBOUW van de onderIinge gemeenschap in de gezamenlijke band aan Christus. Waaraan zoudt u zoal kunnen denken?
Om u een idee te geven:
- ontwikkelingen op het gebied van evangelisatie (kinderwerk, koffiebars, lectuurverspreiding)
- impressie van een vakantie-bijbelschool
- evangelische boekwinkels
- opvang van mensen in nood
- steunprojecten (echter zonder vermelding van gironummers)
- fijne ontwikkelingen met verenigingen en/of bijbelkringen
- studie-/gesprekskringen - gemeenteavonden/-dagen
- speciale evangelisatieacties
- contacten met christelijke organisaties buiten onze 'eigen' kring
- visies van christenen op hun dagelijk werk.
Schrijft u maar eens over iets. Ook als u niet zo 'vlot ter tale' bent... Schrijf toch. Dan zullen we samen proberen er een goed verhaal van te maken. Wie weet, lukt het dán!
Het gaat erom de onderlinge gemeenschap te bevorderen, Om ons met elkaar te verwonderen en te verblijden over wat God doet. In ons privé- èn ons gemeenteleven.
Het is goed om elkaar te wijzen op de grote daden Gods. Er zijn vele Bijbelteksten die daarop wijzen (o.m. Deut. 6: 7-9; Ps. 78).
Kortom : laat eens wat van u horen!