Rondom de "neutronenbom" (2)
1978-05-12
We zetten in dit nummer onze reeks opmerkingen naar aanleiding van het artikel van de heer P. J. Westra over de "neutronenbom" voort. Er is nog veel meer over te zeggen!- Jaargang 22
- nummer 19
6. Lenin houdt niet op er op te hameren dat een oorlog tussen "kapitalistische" en communistische staten op de duur onvermijdelijk is. En daarom, Z!O schrijft hij letterlijk, kan een socialist niet tegen elke oorlog zijn zonder op te houden socialist te zijn! Op de achtste partijdag van de C.P.d.S.U. gehouden in 1919 verklaarde Lenin: "Wij leven niet maar in één staat, maar in een systeem van staten, en het bestaan van de Sovjetrepubliek naast imperialistische staten is op de duur ondenkbaar. Ten slotte zal de ene de andere overwinnen.
En tot dat eindpunt is bereikt is een reeks van de meest verschrikkelijke botsingen tussen de Sovjetrepubliek en de burgerlijke staten onvermijdelijk.
Dat betekent dat de heersende klasse, het proletariaat, als het heersen wil en heersen zal - en dat wil en zal het - dat ook door militaire macht bewijzen moet."
7. Om de ernst van de zaak wil ik nog één uitspraak van Lenin over deze kwestie citeren. Ze is uit een studie die handelt over de leus van "de Verenigde Staten van Europa".
Daarin schrijft Lenin o.a.: "De politieke vorm van de maatschappij, waarin het proletariaat overwint door de bourgeoisie ten val te brengen zal de democratische republiek - dat wil zeggen de onder de dictatuur van het proletariaat levende republiek - zijn die de krachten van het proletariaat van de desbetreffende natie of de desbetreffende naties steeds meer centraliseert in de strijd tegen de staten die nog niet naar het socialisme zijn overgegaan. Het afschaffen der klassen is onmogelijk zonder de dictatuur van de onderdrukte klasse, van het proletariaat. De vrije vereniging van de naties in het socialisme is onmogelijk zonder een meer of minder langdurige strijd van de socialistische republieken tegen de achtergebleven staten".
8. Zoals algemeen bekend is en, vooral door hen zelf, algemeen bekend gemaakt wordt, streven de Oostbloklanden naar "detente", naar "ontspanning".
In het derde (jongste) partijprogram van de C.P. d. S.U. dat van 1961 werd de idee van "vreedzame co-existentie" in de buitenlandse politiek van de Sowjet-Unie geïntroduceerd. Paragraaf 7 daarvan draagt tot opschrift: "De vreedzame co-existentie en de strijd voor de wereldvrede". Vreedzame co-existentie tussen landen met "verschillende sociale en politieke systemen".
Met die "ontspanning" is de naam van Willy Brandt onlosmakelijk venbonden. Zijn "Ostpolitik" werd algemeen toegejuicht en hij verdiende er de Nobelprijs voor de vrede mee.
Een hoogtepunt in deze ontspanningspolitiek vormde de "Conferentie voor Veiligheid en Samenwerking in Europa", de befaamde Helsinki-conferentie. Vooral Breznjef had aangedrongen op het houden daarvan. Hij stortte tranen van ontroering toen de Helsinki-verklaring werd ondertekend!
9. Om deze door de Sovjet-Unie gepropageerde "ontspanning" op haar juiste waarde te taxeren is het nodig een aantal feiten nuchter onder ogen te zien. Vooreerst dit: Chroesjtsjow die het derde partij program lanceerde, verklaarde daarin uitdrukkelijk dat de C.P. d. S.U. zich daarmee bewoog in de lijn van de buitenlandse politiek van Lenin.
Welnu deze heeft zijn hele leven lang de communistische partijen in alle landen opgeroepen met alle kracht te streven naar de ondermijning van het maatschappelijke en politieke stelsel van het "kapitalisme".
Laat ik uit zijn talloze oproepen daartoe deze citeren. Ze is uit een artikel van de Prawda van 11 oktober 1918: "Het zou natuurlijk "prettiger" (aanhalingstekens van Lenin) zijn geweest, indien wij Wilhelm en Wilsorr simpelweg door middel van oorlog ten val hadden kunnen brengen. Maar dat zijn hersenspinsels. Door een uitwendige oorlog kunnen wij hen niet ten val brengen. Maar we kunnen wel hun innerlijke ontwrichting bespoedigen.
Dat hebben we door de Sovjetrevolutie, door de proletarische revolutie in grote mate bereikt.
De Duitse arbeiders zouden een veel groter succes hebben kunnen behalen, wanneer zij tot de revolutie waren overgegaan zonder terug te schrikken voor nationale offers (alleen daarin is het internationalisme gelegen) wanneer zij hadden verkondigd (en door daden bekrachtigd), dat de belangen van de internationale arbeidersrevolutie voor hen hoger staan dan de integriteit, veiligheid en rust van de een of andere staat en met name die van hen zelf. Voor Europa ligt het grootste ongeluk en het grootste gevaar, dat daar geen revolutionaire partij is." Dit is de idee van "vreedzame co-existentie" volgens Lenin. Zo lang je de kapitalistische, imperialistische landen niet met een oorlog vernietigen kunt - wat het "prettigste" zou zijn! - moet men alles in het werk stellen om die staten "innerlijk" te "ontwrichten".
10. Wat die "vreedzame co-existentie" betekent wordt glashelder door de volgende feiten. Vooreerst dat één jaar na de introductie daarvan Chroesjtsjow in Cuba raketbases liet bouwen van waaraf heel Amerika met atoombommen kon worden vernietigd. Dank zij het krachtige optreden van president Kennedy werd deze vorm van "vreedzame co-existentie" vernietigd. En de andere nog duidelijker manifestatie van die "vreedzame co-existentie" vormde -het onder de voet lopen - beter gezegd: onder de tanks stuk walsen - van de prille "Praagse Lente" nu tien jaar geleden in Tsjechoslowakije.
11. Wat boven gezegd is, krijgt nog duidelijker inhoud en scherper accent als we een uiterst belangrijke uitspraak van Chroesjtsjow overwegen.
Chroesjtsjow is de auctor intellectualis van de in het derde partijprogram geïntroduceerde "vreedzame co-existentie", "detente", "ontspanning"! Hij weet dus precies wat die woorden betekenen.
Welnu, Chroesjtsjow verklaarde ten aanzien van de "vreedzame co-existentie" o.a. het volgende: "Wij kunnen niet aan het feit voorbijgaan dat enige lieden de absoluut juiste stelling van de vreedzame co-existentie van landen met verschillende sociale en politieke systemen ook proberen toe te passen op ideologisch gebied. Dat is een gevaarlijke dwaling. Dit wil dus zeggen dat de "vreedzame co-existentie" op geen enkele wijze het radicale en totale verschil en dus ook de strijd tussen de communistische ideologie en alle andere ideologen, wereldbeschouwingen en religiën mag verzwakken. Onder de vreedzame co-existentie moet de ideologische strijd van het communisme tegen met name het "kapitalisme" doorgaan! En die ideologische oorlog wordt, zoals Solzjenitsyn geheel in overeenstemming met Lenin schreef, gedragen en gestuwd door haat. Hij is een vat vol haat. Hij is "een herhaling van de vervloeking: de Westerse wereld moet vernietigd worden. Zoals eens in de senaat van het oude Rome een beroemde redenaar elk van zijn redevoeringen afsloot met de zin: "En overigens ben ik van mening dat Carthago vernietigd moet worden", zo herhalen ook nu, bij iedere activiteit, bij handel of ontspanning, communistische media, geheime instructies, duizenden sprekers: "en het kapitalisme moet vernietigd worden". Lenin schreef letterlijk: "De haat van de onderdrukte en uitgebuite massa - hij noemde die "de meest edele haat"is "het begin der wijsheid" (aanhalingstekens van Lenin) is de grondslag (!) van alle socialistische bewegingen en successen."
12. Dat bij de z.g. vreedzame co-existentie de ideologische strijd onveranderd doorgaat is wel zeer duidelijk gebleken op de conferentie van Belgrado.
De communisten hebben ook niet maar voor het geringste hun afwijzing van en strijd tegen de "universele rechten" van de mens verminderd of verzacht! Iedere poging van de "westersen" daartoe stuitte af op het bikkelharde verzet van de Russen. De afschuwelijke behandeling van de drie miljoen joden in de Sovjet-Unie, de opsluiting van de duizenden dissidenten in werkkampen, de onmenselijke opsluiting in psychiatrische klinieken en bovenal het voortbestaan van het 1300 km lange ijzeren gordijn waar "het Westen" volledig aan gewend is zijn er de zichtbare bewijzen van. Op de conferentie van Belgrado durfde de leider van de Russische delegatie, Joeli Vorontsov, zelfs de enormiteit debiteren dat in Rusland de grootst mogelijke vrijheid heerst en dat deze spoedig aan heel de wereld ten deel zou vallen.
13. De ideologische strijd die volgens Chroesjtsjow ook bij "ontspanning", bij "detente" moet doorgaan manifesteert zich het duidelijkst in de terreur die onafgebroken in Rusland woedt. Het gaat het menselijk voorstellingsvermogen te boven welk een oceaan van ellende deze over het Russische volk heeft uitgestort. In de door Jozien Driessen samengestelde en van aantekeningen voorziene uitgave van een autobiografie, brieven, beschouwingen, interviews, kritieken enz. van Soltzjenitsyn wordt op blz. 249 meegedeeld dat I. A. Koerganov, professor in de statistiek in Moskou en Leningrad op grond van zijn berekeningen tot de schatting komt dat in Rusland sinds de revolutie van 1917 66 miljoen mensen, al of niet gerechtelijk, zijn vermoord! D.w.z.: meer dan alle oorlogvoerende naties bij elkaar in twee wereldoorlogen, hebben verloren. En ruim twaalf maal zoveel als het aantal Joden dat door Hitier werd vergast! En de K.G.B., de Russische geheime dienst, die deze onvoorstelbaar afschuwelijke misdaden bedreef, vierde onlangs luisterlijk haar zestigjarig bestaan, waarbij zij door Breznjef werd gecomplimenteerd voor "haar hard, maar onmisbaar en eervol werk".
14. Maar hiermee is nog niet alles gezegd over de "vreedzame co-existentie", "ontspanning", de "detente" die Rusland propagandeert. In Elseviers Jaarboek 1977 wordt daarover o.a. het volgende geschreven: Wat de Amerikaanse regering speciaal bezorgd maakte, was dat Moskou, ondanks alle ontspanningsgesprekken enorme gewapende hulp aan de marxistische MPLA-beweging in Angola en voor de overtocht van 11.000 Cubaanse militairen naar dat land zorgde en dat als iets volstrekt natuurlijks beschouwde. Breznjef verklaarde op het 25ste partijcongres in. Moskou (febr. 1976) "Detente maakt op geen enkele manier een einde aan de wetten van de klassenstrijd". Tegelijk wees hij er op dat de invloed van de communistische landen op de internationale politiek "dieper en sterker" was geworden in de afgelopen jaren.
En deze invloed, aldus Breznjef, zou het Kremlin "verdubbelde energie" geven om zijn ontspanning voort te zetten.
(wordt vervolgd)