Gewone mensen met bijzondere verhalen

2012-05-12
  • Jaargang 56
  • nummer 10
Het is alweer negen jaar geleden dat de brochure De geur van oorlog verscheen. Deze brochure bood een handreiking aan parochies en gemeenten voor de begeleiding van militairen en hun thuisfront. Vorig jaar verscheen opnieuw een dergelijke brochure onder de titel Zorg en aandacht voor militair, veteraan en thuisfront. Handreiking voor predikanten en ambtsdragers, nu samengesteld door de Koninklijke PIT Pro Rege.

Je zou haast denken dat de militair of de veteraan en zijn thuisfront een zeer bijzonder soort mensen is. Maar niets is wat mij betreft minder waar. Het gaat om gewone mensen, vrouwelijk en mannelijk.
Gewone mensen met gewone vragen, gewone vreugden en gewoon verdriet.

Wel zijn het mensen die bijzonder werk doen onder bijzondere omstandigheden.
En dat is maar goed ook. Stel dat we het gewoon zouden vinden dat er ieder moment een bermbom kan ontploffen in de straat. Of dat je zomaar beschoten wordt. Stel dat het gewoon zou zijn dat je alleen maar over straat kunt in goedbewapende groepjes en dat je altijd op je hoede moet zijn. Stel dat het gewoon zou zijn dat je een wapen zou dragen en het altijd klaar hebt om te gebruiken.
Gelukkig leven we niet onder dergelijke omstandigheden.
Goddank.

De afgelopen jaren hebben duizenden militairen echter wel degelijk geleefd en gewerkt onder dergelijke bijzondere omstandigheden. We noemen ze veteranen. Neen, veteranen zijn allang niet oud meer. Ze wonen naast je in de straat of zitten voor of achter je in de kerk. Het is je nicht, je broer, je vader, je kleinkind, je oma. Gewone mensen met bijzondere ervaringen. Ze hebben het ondergaan.
Ze zijn beschoten en hebben geschoten. Ze hebben de oorlog geroken. En oorlog stinkt. Aan alle kanten.
Dat hoor je in hun verhalen. En in die verhalen klinkt de echo van de verhalen van vroeger. Verhalen van de oorlog. Verhalen van Indië, Korea, Libanon en al die andere plaatsen. Het zijn verhalen van alle tijden, ook van Bijbelse tijden, maar laten we die alstublieft niet gewoon gaan vinden. Want oorlog stinkt, ondanks alle romantiek, kameraadschap en heldendom.

Gewone mensen met bijzondere ervaringen. En wat deze gewone mensen nodig hebben is een luisterend oor, aandacht en erkenning.
Maar hoe doe je dat als je van die verhalen schrikt? Als er vragen zijn waarop je geen antwoord hebt? En wat doen zij als ze vermoeden dat er voor hun verhaal geen ruimte is of als ze geen erkenning vinden?

Hoe moeilijk dat kan zijn, kun je opmaken uit de verhalen van de partners, de ouders of de kinderen van militairen, van hen die het thuisfront vormen. Ook daar kan oorlog woeden. Gelukkig lang niet altijd, maar toch …

De genoemde brochures geven een kijkje in die bijzondere verhalen van gewone mensen en helpen je op weg om aan die verhalen de ruimte te geven en daarmee aandacht te geven aan elkaar. En is dat niet waartoe we geroepen zijn?

Wie wil kan de brochure Zorg en aandacht voor militair, veteraan en thuisfront bestellen bij Koninklijke PIT Pro Rege (info@pitprorege.nl).

Ds. Kees Smit is legerpredikant.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief