"De werkelijkheid zien" !
1977-01-07
Wat ieder die ook maar een beetje van het echte, het originele kommunisme afweet reeds lang bekend was, namelijk dat het streeft naar de heerschappij over de gehele wereld om die, via een wereldrevolutie, met de regeringen van de staten achter het ijzeren gordijn gelukkig te maken, begint langzamerhand steeds duidelijker te worden.- Jaargang 21
- nummer 1
Vooral in de laatste weken van het vorige jaar trad dat in toenemende mate aan het licht. Het is goed, ja noodzakelijk, daarop te wijzen.
Vanaf het allereerste optreden van de partij der "bolsjewieken" - later die der "kommunisten" genoemd - werd daardoor onomwonden uitgesproken en in de verschillende programma's daarvan vastgesteld, dat het haar ging om een revolutie over heel de wereld, in alle volken.
Ook en niet het minst geschiedde dat in het program van 1961, waarin over "vreedzame coëxistentie" werd gesproken. Onomwonden werd daarin gezegd dat het bij die “vreedzame coëxistentie" - dat wil zeggen: een zonder oorlog te voeren naast elkaar leven van landen, staten met verschillende wereldbeschouwing - vóór alles ging om bevestiging van het kommunisme in de Sowjet-Unie en om de realisering van het kommunistische wereldsysteem.
Niet gehinderd door parlementaire dwarskijkers en brutale journalisten hebben de russische diplomaten, die meesters zijn op alle diplomatieke wapens - legale en illegale - en daarbij beschikken over een leger van informanten over heel de wereld, enorme successen geboekt.
Reeds voor meer dan twintig jaar schreef de politicoloog van de V.U., prof. G. Kuypers: "Eén van de opvallendste capaciteiten, die de kommunisten, zowel op nationaal als internationaal plan, ontwikkeld hebben, is hun taktiek, waarvan de beginselen door Stalin zijn geformuleerd in zijn "Over de grondslagen van het Leninisme". Door hun ongewone tactische kundigheden zijn zij in staat geweest om zowel in de binnenlandse als in de buitenlandse politiek telkens weer successen te boeken, die niet evenredig zijn aan de werkelijke kracht van hun positie. Nauwkeurige bestudering van de kommunistische taktiek (waarvan de propaganda een voornaam onderdeel is) is 'n taak van de eerste orde. Zulk een stulie zou waarschijnlijk uitwijzen, op welk een listige wijze het kommunisme b.v. de ontvoogding van het koloniale Azië heeft uitgebuit en de federalisering van het verdeelde Europa heeft afgewend."
Deze woorden zijn voluit profetisch gebleken.
Ontzaglijke overwinningen heeft het kommunisme behaald in de dekolonisatie van Oost-Azië! Heel Vietnam, Laos en Cambodja kwamen in de ijzeren greep ervan.
Het heeft maar een haar gescheeld of dat was ook met Indonesië het geval geweest!
En de dreiging van een kommunistische overheersing hangt loodzwaar boven Thailand, Maleisië, Singapore, Zuid-Korea.
De "eenheid" van Europa is voorts momenteel verder uit het gezichtsveld verdwenen dan ooit te voren. Een poging van minister Tindemans van België om althans een minimum daarvan te realiseren mislukte volledig.
En Sowjet-Rusland verkreeg het enorme succes dat Frankrijk zich tot op aanzienlijke hoogte uit de Nato-eenheid losmaakte dat Oost-Duitsland een zelfstandige staat werd met onaantastbare grenzen en dat de Oder-Neise tussen Oost-Duitsland en Polen definitief werd vastgesteld! En tegenover dit alles dat haar zo maar in de schoof werd geworpen gaf de Sowjet-Linie in feite niets.
Een kleine toeschietelijkheid ten aanzien van het verkeer tussen W est- en Oost-Duitsland was alles. Maar "de muur'" bleef!
Betrapte vluchtelingen uit de Sowjet-heilstaat worden nog steeds als misdadigers beschouwd.
En ondanks de Helsinki- Verklaring werd door Sowjet-Rusland en Oost-Duitsland in oktober 1976 een vriendschapsverdrag gesloten waarin de Brezjnjef-doctrine van het "socialistische internationalisme"
en de "beperkte souvereiniteit van de kommunistische staten" t.a.v. de Sowjet-Unie bevestigd!
Momenteel ontwikkelt de Sowjet-Unie een enorme activiteit in Zuid-Afrika.
Het was een meesterstuk van politiek, diplomatie en tactiek dat Rusland Cuba gebruikte om Angola in zijn greep te krijgen. Vooreerst vermeed het daardoor het wantrouwen dat in alle "zwarte" staten van Afrika ten opzichte van de "blanke" heerst. En voorts vermeed het een aanklacht wegens schending van de Helsinki-overeenkomst. Daarin wordt namelijk iedere inmenging van de verdragsluitende partijen in de binnenlandse aangelegenheden van de contracterende landen verboden. En dit is toch duidelijk: Rus~ land interveniëerde niet in Angola! Dat deed alleen dat bemoeizuchtige Cuba! En dat Rusland voor de modernste bewapening van Cuba zorgde - dat was een normale gang van zaken. Trouwens Cuba betaalde daar ook wat voor! Het wordt door de ontwikkelingshulp biedende landen wel zó royaal gesteund ten behoeve van zijn economie en "humanitaire behoeften" dat zo iets mogelijk is. Wel is het zo dat Rusland een vriendschapverbond sloot met Angola! Of beter gezegd: filet de M.P.L.A., de volksgroep, die dank zij de Cubaanse hulp aan de macht kwam.
Grote successen boekte Rusland ook in Mozambique.
Machel Samora, de dictator van dat land was reeds jaren een trouwe vriend van de Sowjet-Unie. En die heeft nu grote beslissende invloed in dat land. Het kreeg van Machel reeds een prachtig eiland tot zijn beschikking om er een vloot- en luchtmachtbasis op aan te leggen. Wel heeft Mozambique een benauwend tekort aan rijst, mais en suiker - produkten die het vroeger in grote overvloed exporteerde! Sinds het vertrek van de Portugezen gingen de opbrengsten
daarvan namelijk met sprongen achteruit! Maar de Wereldraad heeft een groot bedrag beschikbaar gesteld om in de behoefte daarvan te voorzien. Rusland “doet" aan geen “ontwikkelingssamenwerking".
Het gaat ervan uit dat daarvoor de vroegere koloniale mogendheden moeten zorgen. Minister Pronk noemde deze bewering van Rusland wel “hypocriet". Maar dat blijft uiteraard voor zijn rekening. En daarvan hoeft een land als Rusland zich zeker niets aan te trekken.
Ook met Zwambra, de derde "frontstaat" in Zuidelijk Afrika onderhoudt Rusland uitstekende betrekkingen. Kaunda, de president daarvan, was al in Moskou. En in Luanda, de hoofdstad, heeft de Russische ambassadeur in een persconferentie - uiteraard met goedkeuring, zo niet in opdracht van de regering van de Sowiet-Unie - verklaard dat het alle in Zuid-Afrika opererende guerilla- troepen van de "bevrijdingsbewegingen" traint en bewapent. Uit een in Moskou door Gromyko gehouden rede wisten we dat al maar nu is het ten aanhoren van heel de wereld nog eens duidelijk bevestigd.
Voorts zal Podgorny, de president van de Sowiet-Unie de drie genoemde “frontstaten" bezoeken. Kissinger deed dat het eerst. Die bereikte een overeenkomst met de "blanken" en "zwarten" in Rhodesië. Maar die werd geannuleerd door Moegabe, de briljante marxist, pion van Rusland en leider van de guerilla-oorlog in Rhodesië. Dezer dagen krijgen al deze staten bezoek van Richard, de Engelse diplomaat die zich nu met de Rhodesische kwestie bezig houdt. En daarna gaat Podgorny om de zaken weer voor Rusland in orde te maken. En dan zal de Russische invloedssfeer zich uitstrekken "van kust tot kust" en zijn Rhodesië en Zuid-Afrika volledig geïsoleerd.
Inderdaad: de kommunistische politiek en taktiek zijn "ongewoon kundig". En ze ontvangen van nagenoeg de gehele Westerse pers en media stilzwijgende of openlijke steun.
En hoe de situatie in Europa is heeft een bevoegde beoordelaar als minister Vredeling ons in een interview duidelijk gemaakt. Hij zei daarin o.a. "De krachtsverhoudingen verschuiven de laatste jaren in het voordeel van de Sowjet-Unie. Als ik ooit ergens bang voor ben geweest, dan is het voor koude-oorlogspraat.
Misschien heb ik me daar in het verleden zelfs weleens teveel aan onttrokken.
Maar wetende wat ik nu weet ben ik er helemaal niet gerust op, dat de wereld de komende tientallen jaren kan blijven doorgaan zoals het nu gaat. De wereld is één grote heksenketel, alles is aan het verschuiven, de verhoudingen tussen Noord en Zuid, maar vooral die tussen de Verenigde' Staten, de Sowjet-Unie en China."
"Ik vind", zo ging Vredeling verder: "dat je moet blijven nadenken: wat hebben die lui voor plannen? Waarom besteedt de Sowjet-Unie 13 procent van zijn nationaal inkomen aan defensie (Nederland ruim 3 procent - red.), waarom zijn al hun militaire oefeningen offensief gericht, waarom hebben ze Oost-Duitsland helemaal volgezet met tanks?
Omdat wij ze zouden willen overvallen? Kom nou. Wij weten beter dan het Kremlin dat we daar niet over prakkizeren. Maar als je weet wat voor een militair potentieel ze daar aan de andere kant aan het ontwikkelen zijn, dan kun je niet zeggen: ga maar rustig slapen, ga maar met spandoeken lopen omdat de ambtenaren een procent je minder krijgen.
Of eigenlijk: doe het maar, zolang je je het kunt permitteren"; "Ik ben een beetje pessimist geworden. Dat is wat ik overhoud aan die drie jaar op defensie.
Ik zeg niet: je mag nooit meer rustig slapen. Ik zeg wel: houd je ogen open. Zoals we hier in Nederland leven, dat is niet vanzelfsprekend meer. Vlak bij huis zijn er grote delen van de wereld, waar het heel anders gaat. Ik sta hier niet te roepen: te wapen.
Ik wêèt niet wat we eraan moeten doen. Verstandig met die mensen praten is waarschijnlijk het enige. Zeggen: zouden we nu niet iets intelligenters kunnen bedenken? En dat zou kunnen: ophouden met die bewapening.
Maar dat is wishful thinking ... "
"Ons probleem” is, dat wij zo erg dicht bij de Sowjet-Unie zitten. Dat land heeft de merkwaardigheid, dat ze iemand die het ergens niet mee eens is, het land uitsturen, zoals onlangs Boekovski. Daar het ik een hekel aan.
En daar leef ik dan vlak naast. Dat zijn mijn tegenstanders van het eerste uur."
Zolang de dreiging uit het Oosten, die Vredeling de afgelopen jaren uit geheime rapporten beter dan wie ook heeft leren kennen, voortduurt, zo leest men verder in dit interview, blijft ook de noodzaak van een Westeuropese verdediging bestaan. Vredeling staat, in tegenstelling tot vele van zijn partijgenoten, bekend als een voorstander van een gemeenschappelijk Europees defensiebeleid.
Als lid van de Europese Commissie in Brussel zal hij zich daar overigens voorlopig nog niet rechtstreeks mee kunnen bezighouden.
Het Verdrag van Rome, de grondslag van de Europese Gemeenschap, sluit militaire samen werking uitdrukkelijk uit. Maar volgens Vredeling is het slechts een kwestie van tijd: een Europese defensiegemeenschap is, op den duur, onvermijdelijk.
"De gemeenschappelijke belangen die wij hebben, als EEG-landen, zullen ertoe leiden dat wij ook de verdediging gezamenlijk gaan aanpakken. Dat gaat gebeuren, ook al zegt men nu nog zo hard dat het niet mogelijk is.
We gaan in de richting van een Europese Unie. De Gemeenschap heeft nu eigen financiële middelen. er komen rechtstreekse verkiezingen voor het Europees Parlement.
We zijn het "point of no return" gepasseerd.
De belangen zijn gebundeld, niemand heeft er nog belang bij dat EEG uiteenvalt".
Tot zover minister Vredeling.
Ik zette boven dit artikel: "De werkelijkheid zien". Ik deed dat denkend aan een woord van de franse 'staatsman Guizot dat Groen van Prinsterer met instemming citeerde: "Voir ce qui est, est le plus cêlèbre charastère de l'esprit politique." Wat zoveel zeggen wil als: de meest belangrijke en excellente eigenschap van een staatsman is de nuchtere werkelijkheid moedig onder ogen te zien.