Ook en zelfs dáár!
1976-08-13
In Edinburgh in Schotland werd dezer dagen een internationaal congres van "fundamentalisten" gehouden, Dat wil zeggen van z.g. “bijbelgetrouwe christenen". In het Reform. Dagblad werd daarvan een breed verslag gegeven.- Jaargang 20
- nummer 31
Het artikel dat in het no. van 24 juni daarvan verscheen begon zo:
De eerste spreker, die op het fundamentalistencongres alhier nu eens geen opwekkingstoespraak, maar een behoorlijk grondig referaat leverde, was afgelopen zaterdag dr Peter Ng uit Singapore. Dr Ng, een Chinees die stichter en leider is van de o.a. in India, Maleisië en Indonesië werkzame "Jezus-redt-zending", sprak op deze aan de zending gewijde congresdag over de Fundamentalist en zijn houding tegenover de zending, In zijn betoog noemde hij de zending een controversieel onderwerp: in de moderne theologie is het afgezwakt tot "opdracht", maar dan gezien als maatschappelijke evangelie, sterk verwereldlijkt. Ng ging eerst uitvoerig in op onze opdracht, daarbij ook het cultuurmandaat uit de wijsbegeerte der wetsidee en een aantal werken van Herman Dooyeweerd besprekend. Hij had wel kritiek, maar ook waardering voor wat hij de "Amsterdamse wijsbegeerte" noemde en citeerde uitvoerig de opvattingen van Dooyeweerds Amerikaanse leerling Harold Ockenga. Het terrein van de zending voor de Fundamentalist uiteenzettend (en beperkend) had dr Ng ook kritiek op Bihly Graham en de Nieuw-Evangelischen, en vooral op de methoden van (snelle) kerkstichting van het FWIer Theloogisch Seminarium te Pasadena. De "kerkgroeischool" van dit seminarie - waarvan dr. Arthur Glasser de grote man is, is niet op de juiste bijhelse wijze werkzaam, aldus dr Ng, die er de Fundamentalisten overigens wel voor waarschuwde, ook de maatschappelijke implicaties van het Evangelie niet te veronachtzamen.
Zo iets valt op. Een Chinese doctor uit Singapore - nooit van gehoord - blijkt de Reforrnatorische Wijsbegeerte goed te kennen en te gebruiken! Vooral ook die laatste zin is opvallend in verband met de aard van zo'n congres!
Als je zo iets leest zeg je in verwondering en vreugde: "ook daar!' en: "zelfs daar!"
Minister Van Agt
Er wordt veel geschreven over de beslissing van minister Van Agt. Maar hoe precies de situatie is komt zelden uit de verf. Daarom geef ik het volgende artikeltje van het Friesch Dagblad door. Want dat - om één van de veile modeuitdrukkingen van onze tijd te gebruiken - zet de feiten op een rijtje.
Tweemaal heeft minister Van Agt een brief aan de Tweede Kamer geschreven, De eerste brief schreef hij, omdat de Kamer of een commissie uit de Kamer daarom verzocht, De heer Vondeling heel in zijn kwaliteit als Kamervoorzitter om die brief verzocht. Niet ,,zomaar" om een brief, maar een brief, waarin de stand van zaken aan de Kamer werd uitgelegd.
Minister Van Agt heeft aan dat verzoek voldaan. En hij heeft een verslag gegeven van de stand van zaken. Daarin heeft hij, als minister van Justitie geconstateerd, dat tweemaal de normale rechtsgang met betrekking tot het bedrijf in Heemstede is belet. Terecht heeft hij in zijn brief aan de Kamer geconstateerd, dat zoiets in een rechtsstaat onduldbaar is. Intussen is wel gebleken, dat de minister van Volksgezondheid, mevrouw Irene Vorrink, in samenwerking met de inspectie voor de volksgezondheid bedrijf dekt. Zo is de stand van zaken. Uiteengezet door minister Van Agt op verzoek van de Tweede Kamer, en door minister Vorrink in antwoord op vragen van de heer Thanus. Daardoor is een situatie ontstaan, die politiek en staatkundig, niet aanvaardbaar is. De Tweede Kamer heeft zich schuldig gemaakt aan plichtsverzuim. Als volksvertegenwoordiging vraagt zij de minister van Justitie om een uiteenzetting van de stand van zaken. Zij krijgt die uiteenzetting en daarna gaat zij met vakantie. Terwijl zij wéét, dat er voor de minister van Justitie, die overeenkomstigheid en plicht móet waken voor de normale rechtsgang, een onmogelijke situatie is ontstaan, omdat anderen die rechtsgang belette, en daarbij alle politieke steun ontvangen, zelfs uit het kabinet Het besluit van minister Van Agt verandert niets aan de noodzaak, dat de Kamer bijeen komt, en de brief met minister Van Agt behandelt, in aanwezigheid van de ministers Den Uyl en Vorrink. De brief waarom de Kamer had gevraagd.
Zoals men in de kranten heeft kunnen lezen was minister Vorrink zo elegant om, toen haar collega Van Agt bekend maakte da t hij binnen één week een beslissing zou nemen over al of niet aanblijven, den volke kond te doen dat die Bloemheuvel-kliniek wat haar betreft het lucratieve bedrijf welmocht voortzetten! Dat was een ontroerend staaltje van vrouwelijke fijngevoeligheid.