Onze wekelijkse kerkdiensten
1976-10-29
De eenheid der gelovigen en de gemeenschap der heiligen wordt nergens sterker beleefd dan in de vergadering van Gods volk. De kerkdienst op de dag des Heren overtreft de vreugde van het christelijk familieleven en van het particuliere gezelschapsleven van welke vrome mensen ook.- Jaargang 20
- nummer 42
Want in de officiële kerkdienst komen de gelovigen samen als broeders en zusters onder leiding van het ambt. Ze zijn daar in Christus' naam vergaderd en daar' is Christus naar het woord van zijn belofte in hun midden met Zijn Woord en Geest. In het samen loven, samen bidden, samen luisteren, samen maaltijd vieren.
Van deze gemeenschapsoefening zong onder het O.T. het verbondsvolk Psalm 133: 'Ziet, hoe goed en hoe liefelijk is het als broeders ook tezamen wonen', d.w.z. eendrachtig samenzijn.
Dan woonde daar de liefde, de liefde tot de Here, de liefde voor Sion, de liefde voor de dienst en de knechten des Heren. Laat ons oppassen, dat we de zin van Psalm 133 niet vervlakken.
Als een psalm waarin bezongen wordt een algemene menslievendheid, of de huwelijksliefde, of een humanistische verbroedering, of de zozeer begeerde godsdienstige verdraagzaamheid. Want daar zingt Psalm 133 niet van. Nee, Israël, Gods volk, is in Jeruzalem verenigd tot de dienst des Heren in Zijn heiligdom. Het betreft hier in het pelgrimslied de liefde tot de Here, de liefde tot Christus, de liefde tot Zijn kerk, de liefde voor de waarheid en het recht van de Here.
Wie kan die liefde samenbinden!
Waar die liefde heerst is de broederlijke gemeenschap der gelovigen, in de kerkdiensten, onder het ambt en naar de verordeningen van Christus en zijn apostelen.
Daar gebiedt de Heer zegen en het leven. Nu nog, des zondags, als Gods volk vergaderd is, telkens weer opnieuw. Laten we zo onze kerkdiensten waarderen als onze van God gewilde bijeenkomsten. Laten we zo bijeen zijn tot de lofprijzing en het vieren van de maaltijden des Heren zo dikwijls wij daartoe gelegenheid ontvangen. Ziet, hoe goed! Als we om die éne dis des Verbands gezeten zijn, waar wij bij brood en beker oefenen de heerlijke gedachtenis van de bittere dood van onze Heer Jezus Christus. Die liefdegeur moet elk tot liefde nopen!