Judith, Ellen en Itske
2012-07-28
Met grote regelmaat staan mensen uit de NGK in de vertrek- of aankomsthal. Wat doen ze? Waarom gaan ze? Wat inspireert hen? Deze en andere vragen stellen we mensen met een missie vlak voor hun vertrek en net na hun aankomst. Vandaag ontmoeten we Judith Poelman (17 jaar, Ten Boer), Ellen Kooistra (22 jaar, Groningen) en Itske van Dorp (17 jaar, Groningen), alle drie lid van de Tehuisgemeente in Groningen. Zij gaan deze zomer drie weken mee met projecten van World Servants in respectievelijk Ecuador, India en Zambia. - Jaargang 56
- nummer 15
Wie zijn jullie?
Judith: ‘We zijn alle drie lid van de Tehuisgemeente in Groningen en we gaan met nog twaalf anderen uit de gemeente mee met drie verschillende groepen van World Servants.’
Wat gaan jullie doen?
Ellen: ‘Dat is voor ons drieën natuurlijk verschillend.
Ik ga naar Zuidwest-India, in de buurt van Bangalore.
Daar bouwen we een opvanghuis voor meisjes (wees of verstoten). Het huidige huis is in heel slechte staat.’ Judith gaat precies de andere kant op, naar Ecuador.
‘Wij gaan in het plaatsje Los Machines een basisschool bouwen, maar doen ook kinderwerk.’ Itske vertelt dat ze in Zambia een middelbare school gaan bouwen in een dorpje waar al een basisschool staat.
Spannend?
Itske: ‘Ja best wel, maar ik heb er ook veel zin in. Ik wilde vorig jaar al graag mee, maar toen was ik nog te jong.’ Ook voor Judith is het de eerste keer dat ze meedoet met zo’n soort project. Alleen Ellen bouwde eerder mee in Zuid-Afrika (zendingsproject Riens de Haan): ‘Nu dus met World Servants. Hun slogan is: bouwen aan jezelf door te bouwen voor een ander. Ik ben benieuwd.’
Waarom doe je mee?
Ellen: ‘Ik vind het een bijzondere invulling van je vakantie – bouwen en in aanraking komen met zo’n andere cultuur.’ Judith: ‘Mijn zus was al eens mee geweest. Dit jaar kwam het idee op in onze gemeente. De gemeente heeft ook enorm meegeholpen met allerlei acties om het geld bij elkaar te krijgen.’ Itske vindt het erg leuk dat ze met een hele groep jongeren zo’n bijzondere ervaring opdoen.
Welke Bijbeltekst?
Een Bijbeltekst hebben de dames niet meteen paraat.
Ellen: ‘Het christelijk geloof inspireert wel. De mensen daar zijn mensen zoals wij, alleen zoveel armer. Het is heel goed om daar wat aan te doen.’
Met welke droom vertrek je?
Nuchtere Groningers dromen niet zo veel. Maar toch komt er wel wat los. Itske: ‘Ik hoop echt dat het verschil maakt voor de mensen daar. De basisschool in Miloso loopt goed, dat geeft hoop voor de middelbare school, waarvan we de eerste lokalen gaan bouwen.’ Ellen hoopt in ieder geval dat ze het project afk rijgen. ‘En het lijkt me zo leuk om nog een keer op een olifant te rijden.’
Wat kunnen we van de mensen daar leren?
Itske: ‘De mensen daar leven zoveel primitiever en zijn eigenlijk gelukkig met bijna niks. Ik hoop dat ik daar iets van meeneem voor als ik weer terug ben.’ Ook Judith is ervan overtuigd dat ze zal veranderen door de contacten in zo’n land, waar alles anders is. En Ellen denkt nog terug aan haar project in Zuid-Afrika. ‘Het viel me op dat de mensen daar zo beschamend dankbaar zijn. Maar ook hun leven in geloof, ze leven daar zoveel minder complex dan wij hier.’
Meer weten?
Kijk dan op www.tehuisgemeente.nl/worldservants of www.worldservants.nl.