Stichting Redt een Kind
1976-10-22
Dit stukje zou in hoofdzaak over Kenia gaan. Dat betekent niet, dat wij de hulp aan de Indiase kinderen minder belangrijk vinden.- Jaargang 20
- nummer 41
Integendeel maar we schreven daar al vaak over. Kenia kreeg minder aandacht tot nu boe.
Wij hebben dit land kortgeleden bezocht en wij willen iets van onze ervaringen vertellen.
Kenia is een van de beste ontwikkelingslanden. Het christendom heeft daar grote invloed. De zending heeft daar met veel vrucht gewerkt. Wij werken daar samen met de Africa Inland Church, een kerk met in hoofdzaak Keniase leden. In de allerkleinste dorpjes zie je een A.I.-
kerk en de mensen hebben er veel voor over om zondags naar de kerk te gaan. Ze komen van ver, lopend, en sommigen hebben al een tocht van vier uur achter de rug als de dienst begint. Het zijn ordelijke, rustige diensten, zonder emotie. De preken· krijgen de meeste aandacht. U leest het gloed: preken in het meervoud, Er is altijd meer dan één preek. Soms twee, maar we hebben ook een dienst meegemaakt waar er vier werden gehouden, Het is heel normaal dat een kerkdienst drie uur duurt.
Is onze hulp in Kenia even hard nodig als in India? Dit is een vraag, die wij nogal eens krijgen.
Wij dachten van wel! Nairobi heeft zijn sloppenwijken en de plattelandsbevolking is arm. Ook is er een hongergebied. Wij zijn daar geweest en waren erg onder de indruk. Toeristen zie je daar niet. Er kwamen mensen naar de kerk, die in drie dagen niet hadden gegeten en dan gingen ze naar huis met een handjevol bonen, die de kerk van een hulporganisatie had .gekregen. Een handjevol honen voor een hele week.
Veel kinderen hebben hulp nodig.
Door hongersnood, inflatie en werkloosheid wordt de bevolking steeds armer. Vroeger zorgde de stam voor een kind, dat eenzaam achterbleef, nu kan dat vaak niet meer. De kinderen worden zwervend op straat aangetroffen, Ook tegen heidendom en bijgeloof moet worden gevochten, Het Iijkt ons goed om u te vertellen hoe "ons” kindertehuis in Litein is ontstaan. We schreven al eerder over de Schotse verpleegster, die daar werkt. Zij vertelde ons, dat zij vijf jaar geleden naar Kenia was gegaan om in een kraamkliniek en ziekenhuisje te gaan werken.
In dat ziekenhuis werd een jongen met kinderverlamming gebracht en zij merkte, dat niemand, ook de moeder niet, het kind wilde aanraken en verzorgen, Bij navraag bleek, dat kinderen met een of ander gebrek als vervloeking worden beschouwd. Dit betekent, dat men bang is zo'n kind te helpen, omdat dan de vloek in werking zou treden en de verschrikkelijkste dingen zouden gebeuren.
Deze verpleegster nam dit jongetje mee naar haar eigen huis en verzorgde hem daar, Hij werd geopereerd en hij is nu helemaal genezen.
Het tweede kind, dat haar speciale hulp nodig had, was een te vroeg geboren baby. Deze babies worden niet als mensen beschouwd.
Men noemt ze "monkeys" of apen. Zo'n kind laat men doodgaan. Dit kindje werd in de couveuse gelegd en later in haar e:gen huis verder verzorgd, Beide kinderen behoorden tot dezelfde stam en kwamen uit hetzelfde dorp. De mensen daar wilden niet geloven, dat de kinderen waren blijven leven en dat er helemaal geen straf op gevolgd was.
Het dorpshoofd en vele anderen uit het dorp kwamen kijken. Het resultaat is geweest, dat velen uit dit dorp tot geloof zijn gekomen.
Ze waren ter verwelkoming aanwezig toen wij in Litein aankwamen en toen het dorpshoofd ons toesprak, zei hij: vroeger vermoordden wij onze kinderen, maar we zien nu dat dit helemaal verkeerd is geweest.
Er zijn, nu in het kindertehuis in Litein 28 kinderen opgenomen, babies en kleuters jonger dan vier jaar. Men is daar heel dankbaar voor onze hulp, want financieel kon deze verpleegster het niet meer volhouden toen ze 10 kinderen in haar eigen huis had ondergebracht. Ze zag onze hulp als een geschenk van de HERE.
Ongetwijfeld zult u later meer over de Keniase kindertehuizen van ons horen. Dit stukje zou te lang worden als wij het hele verslag van de reis zouden geven.
Heel in het kort willen wij ook nog uw aandacht vestigen op de nood in India. Daar wachten weeskinderen, kinderen van lepra patiënten, kinderen uit vluchtelingenkampen, kinderen van arme weduwen die onverzorgd achterblieven, kinderen van gevangenen, kinderen uit hongergebieden en kinderen uit te arme en te grote gezinnen, op onze hulp.
Ons grootste probleem op dit moment is, dat wij zo veen, meer dan honderd, "ongeadopteerde" kinderen hebben, Dit zijn kinderen, die al wel opgenomen zijn .in een kindertehuis en waarvoor wijl het geld al sturen, maar waarvoor wij in Nederland nog geen hulp ontvangen.
U weet het waarschijnlijk wel, voor f 55,- per maand kunt u zo'n kind "adopteren". Dit geldt voor India en voor Kenia.
Wij hebben nieuwe "adopties'" nodig, Anders lopen we vast en moeten er kinderen weggestuurd worden, terug naar de straat, waar honger en ellende en soms zelfs de dood wacht. Wilt u dit helpen voorkomen? Bij ons secretariaat krijgt u alle inlichtingen.
Wij hopen op uw hulp, Stichting Redt Een Kind Secretariaat: Dr Guépiniaan 23, Ommeren (Betuwe), tel. 03443-2079, b.g.g. 03449-1659.
Postgiro 1599333 t.n.v. Stichting Redt Een Kind te Zwolle.
Kledingadres: Hortensiastraat 79, Zwolle.