Te Berde
1983-09-16
Wim Kan is gestorven. Het leek, toen het bericht kwam, belangrijker dan de conferentie in Madrid en het neerschieten van het Zuid-Koreaanse verkeersvliegtuig.- Jaargang 27
- nummer 34
Ik hoorde het via de NCRV: "Bier en nu"-televisie opende ermee. Bet begin was anders dan normaal. Ik vermoedde dat er iets ernstig zou worden gezegd.
Alle mogelijke zaken schoten door mijn hoofd. Misschien was het kabinet gevallen of zo iets.
Maar nee. Wim Kan was gestorven en "Bier en nu" deed of er iets was gebeurd van nationaal belang. Een hele natie treurde. De dood van ieder mens is ernstig. Verdrietig ook voor de nabestaanden.
Wim Kan laat een vrouw na. Die hij zijn leven lang trouw is gebleven. God zij haar genadig.
Maar verder. Wim Kan is de vader van het Nederlandse politieke cabaret. Maar is dat iets goed, dat door de N.C.R.V. geprezen moet worden? Leeft het politieke cabaret niet van het belachelijk maken van politieke figuren en ambtsdragers? Ik kan me nog herinneren hoe Wim Kan de vloer probeerde te vegen met Mr Van Agt, die van plan was geweest een abortuskliniek te sluiten. Voor de radio hoorde ik iemand zeggen: cabaret en progressief behoren onlosmakelijk bij elkaar. Ik heb neiging om dat te geloven. Maar het werd gezegd door iemand van de VARA. Dan is het duidelijk wat met progressief bedoeld wordt. Dat is gewoon het oude "ni Dieu ni maitre".
Ik meen dat dr W. Aalders er eens op gewezen heeft, zeer terecht, dat de rol van de cabaretiers dezelfde is als die van de wijsgeren van de franse revolutie.
Wim Kan en zijn navolgers zijn inderdaad te vergelijken met Voltaire en dergelijke lieden.
Bet gezag belachelijk maken is tegelijk het gezag ondermijnen. In dat belachelijk maken was Wim Kan inderdaad een meester. Bij was goed thuis in de politiek.
Van huis uit; en hij heeft de politiek bijgehouden. Maar bij zijn dood moet een christelijke radiovereniging niet doen of er een figuur gestorven is van nationaal belang. Al had hij dan wel nationale bekendheid. Want hij was niet van nationaal belang. In het Liedboek voor de Kerken staat dit in Gezang 326: 3 "De geesten onderscheiden, gaf God ons als gebod; wie 't woord der waarheid mijden, weerstaan het rijk van God". Dat had de NCRV wel mogen bedenken bij de dood van Wim Kan. Dan was er niet zo vreemd gedaan.