De donkere wolk
1983-12-09
In "Centraal Weekblad" (Syn.) van vorige week schreef ds I.H. Kwast over "Samen op Weg" (éénwording Herv. Kerk en Syn. Geref. Kerken). Hij maakt daarbij melding van een recent onderzoek, dat o.a. aantoonde, dat de jonge mensen uit de betrokken kerken in meerderheid zich niet meer interesseren voor "Samen op Weg". In dit verband schrijft ds Kwast onder het kopje "De donkere wolk" het volgende: "Als het Godsbesef onder ons aan het verdwijnen is, is dan niet heel onze kerkelijke discussie al van gisteren en eergisteren? - Jaargang 27
- nummer 44
Want hervormden en gereformeerden zijn het erover eens, dat de geloofstwijfel als een orkaan in de kerken woedt. Het is of de grond onder onze voeten golft en beeft".
Ik geef de opmerkingen van ds Kwast door, omdat ik van mening ben, dat de orkaan, waarover hij spreekt, ons beslist niet ongemoeid laat. En als wij hierop niet bedacht zijn zouden wij vroeg of laat wel eens kunnen schrikken en in grote verlegenheid kunnen geraken. Wat zou er achter de toenemende interesseloosheid bij ons schuilgaan? Soms ook, om met ds Kwast te spreken, verdwijning van het Godsbestef? Soms ook, zo zou ik het liever zeggen, vervreemding van de levende God onder invloed van de godloze sfeer van onze tijd? Ik vraag me af of onder ons aan deze bedreiging wel voldoende aandacht wordt geschonken.
Ik denk hierbij met name ook aan de kerkelijke bladen, die onder ons verschijnen. Zonder twijfel staan daarin meer dan eens voortreffelijke artikelen.
En ik zal de laatste zijn om te beweren, dat de zaken, waarover in die bladen herhaaldelijk wordt geschreven, niet belangrijk of niet actueel zouden zijn.
Maar, zo vraag ik me wel af, hoe komt het, dat met name jonge mensen, maar zij heus niet alleen, die kerkelijke bladen nauwelijks of zelfs helemaal niet meer lezen? Zou dat niet iets te maken kunnen hebben met die orkaan, waarover ds Kwast schreef? En zou het daarom niet van belang kunnen zijn als men bij het schrijven in de kerkelijke bladen wat meer rekening hield met die orkaan?
Ik vind het best, dat er bijvoorbeeld geschreven wordt over samenwerking in de politiek en zo. Ik acht dat allerminst een onbelangrijke zaak. Maar ouderen en jongeren, die worstelen met de vraag of God wel bestaat, (en die komen er steeds meer in de kerk) lezen zoiets niet.
Zij maken zich over andere zaken druk.
Dat mogen wij allemaal wel heel goed doorhebben.
J.S.
We knipten dit stukje uit het binnenblad van het "Gereformeerd Kerkblad" -Enschede-cl. Enschede- "Wekelijks orgaan ten dienste van de Geref. Kerken in Overijssel, Gelderland, Utrecht en Nrd. Holland".
Het is van de hand van Ds J. Slotman, (vrijgemaakt) gereformeerd predikant te Enschede-West. Wij vinden dit een eerlijke analyse van de realiteit, die zich aan ons presenteert. Het gevaar van het vervagend Godsbesef houdt voor geen enkele kerkdeur halt. Het biedt een invalspoort voor tal van zonden. Dat klinkt erg zwartgallig, maar mag gelden als een schriftuurlijke notitie. Als we letten op wat Paulus schrijft in I Korinthiërs 15, kan ons dat duidelijk worden. Hij schrijft daar, dat sommigen van de gemeenteleden geen besef van God hebben. N.b. hij heeft het dus niet over wat wij vandaag betitelen als de kategorie van de zgn. buitenkerkelijken.
Er zijn in Korinthe, zo constateert de apostel der heidenen kerkleden, die een verkeerde kennis van God hebben. Dat trad aan de dag o.a. in de loochening van de opstanding der doden op de jongste dag. Dr F.W. Grosheide maakt daarover de volgende opmerkingen in de Korte Verklaring: "Het loochenen van de opstanding berust op verkeerde kennis van God, we kunnen denken aan te kort doen aan de almacht Gods en de betekenis van het werk van Christus. Dan moet er zonde komen, want, wie God verkeerd kent, kan Hem niet goed erkennen en vrezen". (p. 200). We zullen ieder persoonlijk permanent onze Godskennis hebben te toetsen aan de norm van de Bijbel. Zo alleen kunnen wij weerstand opbouwen tegen de gesignaleerde geloofstwijfel.