Psalm 10 voor nu
2012-08-18
Waarom, Heer, bent u zo ver en verbergt u zich in tijden van nood?- Jaargang 56
- nummer 16
Laten we deze klacht eens lezen tegen de achtergrond van de moord op het Syrische volk die president Assad nu alweer bijna twee jaar genadeloos aan het plegen is. Ik betwijfel of er veel Syrische christenen zijn die in Assad een moordenaar zien. Uit angst voor de radicale islam verkiezen ze de duivel die ze kennen.
In mijn veilige studeerkamer denk ik er toch anders over. Terecht klaagt de psalmist over hoogmoedige zondaars die de zwakken gewelddadig vervolgen. Hij noemt hen mensen zonder God, die denken dat ze geen rekenschap aan Hem hoeven af te leggen. Bij zichzelf denkt Assad: ik kom niet ten val (China, Rusland en Iran steunen mij), nooit kan het kwaad (van het Westen) mij deren.
Nu gelooft Assad in God. Bijbels gesproken mogen we zeggen dat hij Gods eeuwige kracht en goddelijkheid in de islam ontmoet heeft. Ook in de islam worden goddelijke normen en waarden, gegeven met het menszijn, herkend en onderwezen. Assad gedraagt zich alsof dat er allemaal niet toe doet. Of misschien heeft hij zich overgegeven aan het waanidee dat hij de islam verdedigt tegen goddeloze terroristen. Verstandsverduistering is een bekende kwaal bij dictators.
En zo gaat hij door met op stille plaatsen hinderlagen te leggen, in kleine dorpen onschuldigen te doden. Zou God het niet zien? Als mensen het al zien, zou God dan de pijn en het verdriet van mensen geschapen naar zijn beeld niet opmerken en wegen in zijn hand? Vertrouwen niet op Hem weerloze mensen, of ze nu christen of moslim zijn?
Daarom mag het gebed tot God opgaan, tot de God die wij mogen kennen in Jezus Christus en van wie Paulus schrijft dat hij als Heer der geschiedenis, als koning heerst. Ook in Syrië. Daarom bidden we: breek de macht van de goddelozen, eis rekenschap en ban het kwade uit.
God verhoort de wens van de nederigen, geloven we vast. De vraag is natuurlijk wel: Hoe nederig zijn wij?
Hoe nederig bidden wij dit gebed?