HAVENPREDIKANT

1976-01-23
  • Jaargang 20
  • nummer 4
Een van onze vrienden tekende een contract, om enige jaren als predikant in Singapore te werken. Voor de kern van Nederlandse gezinnen, voor de havenwerkers en voor de zeelieden van aanmerende schepen.
Een apart wereldje, een heel bijzondere belevenis voor een Nederlands predikant, wiens kerkelijke denominatie we vandaag maar ongenoemd laten. Komt er een schip binnen en is de eerste drukte voorbij, dan klopt hij op de matrozencabines en vraagt: kan de dominé ook even binnen komen? En dan maar afwachten, of het antwoord luidt: lazer op man, of: kom derin als je je tijd wilt omkletsen, dan wel: ja, zeker, komt u binnen dominé. Want alles kan.

Tegen de kerst droeg een club mij op, hem persoonlijk te bellen en de goede wensen en belangstelling van de vrienden over te brengen. Belt u weleens met Singapore? Dat kost geen tien minuten wachten op kerstdag, minder nog dan Schotland. (De nota moeten we nog afwachten).
En toen ik vroeg: kun je me verstaan? was het antwoord: alsof je hier in de kamer zit! De tweede vraag was: hoe laat heb jij het? Het was daar avond, etenstijd; bij ons was het half twaalf 's middags, zo uit de kci k.

Omdat het u wellicht interesseert, iets mee te beleven van wat een uitgezonden predikant na een jaartje te rapporteren heeft, geef ik u hieronder vertrouwelijk inzage van zijn brief, die direct op het telefoongesprek volgde.

Op de vreemde termen komen we aan het slot nog even terug.

Singapore, 26 december 1975

Beste D.,

We werden buitengewoon verrast met het telefoontje van jou, namens de Rotaryclub. Dien en ik hebben het erg gewaardeerd, dat op deze wijze de club ons goede kerstdagen heeft toegewenst. Omdat zo'n telefoontje echter uiteraard vrij kort moet zijn, kan er niet zo erg veel in worden verteld.

Daarom schrijf ik je nog maar even, In de eerste plaats om je te bedanken en je wilt dit ook wel aan de club doorgeven. En in de tweede plaats om je iets te vertellen over ons Kerstfeest hier.

Dat is namelijk een aparte belevenis, omdat hier geen sprake is van die hooggeroemde witte kerst en van de aparte Nederlandse sfeer van knusheid in de warmte van de huiskamer. Het is hier zomer, en we hebben de ramen er bij open staan. Wij hebben het in huis gezocht in een stuk bloemenweelde, voornamelijk van orchideeën.

Ons kerstdiner bestond uit een Oosters gerecht, hetgeen ook al heel anders aandoet dan "thuis". De middenstand hier doet in deze tijd zijn uiterste best om iedereen van alles en nog wat aan te praten.
Echt een sinterklaasdrukte. Kerst wordt hier meer in de Engelse stijl gevierd.

Zondag, 21 december, was er des morgens in de Presbyterian Church een Carol-singing service; dat wil zeggen de dienst bestond uit negen Schriftlezingen (waarvan ik de laatste voor mijn rekening mocht nemen), afgewisseld steeds met het zingen van kerstliederen door de gemeente of het koor.

Diezelfde avond hadden we een oecumenische adventsviering (roomskatholiek en protestant) voor de Nederlanders hier, in de mooie R.K. kerk Hier kwamen velen op af, zodat de kapel geheel gevuld was met zo'n 200 mensen. Ook hier werden enige Schriftlezingen gedaan, om beurten door de pater en door mij, terwijl we allebei een korte preek hielden. Het geheel werd afgesloten met een kinderkoor en een kaarsenspel - een heel eenvoudig kerstspel, door tien kinderen opgevoerd. Het was een goed geheel en het kwam bij de aanwezigen ook goed over. Zoals altijd werd er na afloop koffie gedronken.

Maandag, 22 december, werd er 's avonds een Caroldienst gehouden in het Zeemanshuis, waaraan ik voor een deel van mijn tijd verbonden ben. Dit keer met medewerking van een goed Carolkoor. Hier kreeg ik een deel van de dienst der gebeden te verzorgen. Voor deze dienst warenspeciaal mensen uitgenodigd, die werkzaam zijn in het scheepsvak en het zeemanswerk.

Op 24 december hadden we om half zes een kerstfeest met de kinderen (Nederlandse) in ons flatgebouw, waar namelijk zo'n 25 Nederlandse gezinnen van zeevarenden wonen. Hun ouders mochten er ook bij komen. Er waren 14 kinderen en bijna even veel ouderen. Wé hadden een kunst-kerstboom gekocht, een die werkelijk sprekend op een echte spar leek, en hadden er electrische kaarsjes in gehangen. Het geheel speelde zich af in de kleuterschool bij ons flatgebouw. Ook dit werd een zeer geslaagd geheel. Zelf vroeg ik het Bijbelse kerstverhaal terug, waarbij ik verrast was hoe veel deze kinderen er van wisten en hoe goed zij zich wisten uit te drukken. Toen werden de kinderen aan het knutselen gezet om de kerstboom te versieren. Daarna een echt Nederlands kerstverhaal en tot slot kwam een Carol Choir van de Presbyterian Church een paar kerstliederen zingen.

Diezelfde avond om 23 uur was er een Caroldiensr in de open lucht, op het terrein van de Presbyterian Church, Honderden mensen waren hier samengekomen, stonden allemaal met een brandende kaars in de hand; afgewisseld met Schriftlezingen werden daar de kerstliederen gezongen, begeleid door een paar muzikanten van het Leger des Heils. Het was een erg indrukwekkend geheel.

Om ongeveer kwart voor twaalf eindigde deze Caroldienst en werden de aanwezigen uitgenodigd om de kerk binnen te gaan, waar samen het avondmaal werd gevierd. Uiteraard konden niet allen in de kerk, zodat een groot aantal weg ging, waaronder ook wij omdat het ons veel te laat werd. .

De eerste kerstdag had ik een kerstzangdienst georganiseerd voor de Nederlanders. Ook deze eigenlijke kerstdienst werd uitstekend bezocht.
De kapel was te klein.

Dank zij het feit dat we een kindercrèche hebben kunnen invoeren, komen er steeds meer mensen naar onze Nederlandse kerkdiensten.
Er waren nu zo'n vijftig tot zestig met nog zo'n tien kinderen.

Ook deze dienst werd zeer gewaardeerd. En zo krijgen we steeds van allerlei kanten positieve reacties op onze activiteiten, zodat we het gevoel hebben, hier niet voor niets te zijn.

Vanavond sluiten we onze kerstactiviteiten af met een kerstparty voor de zeevar enden, ten huize van de voorzitter van mijn commissie, die een groot huis heeft en gemakkelijk een groot aantal mensen te gast kan hebben.

Voor deze party kunnen we rekenen op een aantal Nederlanders die hier wonen, en die hiervoor zijn uitgenodigd. Of er zeelieden zullen komen van schepen, die toevallig in de haven liggen,is nog helemaal afwachten. Er zijn vandaag weinig schepen binnen en meestal is het dan ook zo druk aan boord, dat men geen tijd heeft om een party bij te wonen. Dat zal dus helemaal afwachten zijn, zoals alles eigenlijk één groot experiment is, omdat er twee jaar lang geen predikant is geweest en wij gewoon helemaal opnieuw moeten beginnen.

Wij maken het hier uitstekend en we hebben het naar onze zin. Wel is het druk maar dat geeft niet. Dat houdt ons alleen maar fit. Dien geeft godsdienstonderwijs aan de lagere school en dat gaat ook erg leuk. Zowel zij als de kinderen hebben er erg veel plezier in.
Onze zoon (17) heeft het ook erg naar zijn zin hier. zowel op school als in de kerk, waar hij veel contact heeft met leeftijdgenoten door middel van de youthfellowship. Zijn rapport na de eerste "term" aan de internationale school was prima. Allemaal B's en zelfs een A.

Men cijfert in het Engelse systeem namelijk van A (het hoogste cijfer) tot en met D (onvoldoende).
Omdat Singapore een bruisende stad is met geweldig veel activiteiten, gaat het leven hier buitengewoon snel. We komen vaak tijd te kort.

Interessant is het ook, kennis te nemen van al die verschillende godsdienstige stromingen hier. Door middel van mijn zoon, die dit als een van zijn vakken op school heeft, worden we gestimuleerd daar wat meer in te duiken en daardoor ook wat beter de achtergronden te peilen van de verschillende ceremonies in de diverse tempels.

Over het algemeen blijkt het een geweldig allegaartje te zijn van bestanddelen van Hindoeïsme, Boeddhisme, Taoïsme, Confucianisme en volksgeloof, tegelijk geestengeloof.
Beste mensen, nogmaals hartelijk dank voor de fijne kerstverrassing, de allerbeste wensen voor het komende jaar 1976. Groet vooral de Rotaryvrienden van me, of laat deze brief lezen voorzover ze daar in geïnteresseerd zijn.

je S.

Toelichting.

Presbyterian Church, letterlijk de kerk met ouderlingen, is in de engelssprekende landen de kerk, die het diehst bij de Nederlandse reformatorische kerken staat. Dit in tegenstelling tot de Episcopal of bisschoppelijke kerk, die het hiërarchische machtssysteem gebruikt.

Een Carol is eigenlijk een lied, bizonder een kerstlied. U denke aan het mooie kerstverhaal van Charles Dickens "A Christmas Carol". Een Carol Choir is dan ook een zangkoor, kerkkoor.

Een singing service is niet meer dan wat wij hier een zangdienst noemen.
U moet er dan wel even over heen stappen, dat een samenkomst als deze geen eigenlijke "dienst" mag heten, immers niet van een kerk, van een kerkeraad, uitgaat.

Ook het "open avondmaal" is iets, waarover u niet direct de staf moet breken. In een wereldstad als Singapore, met vrijwel alleen gaande en komende mensen, kunnen we ons vaderlandse kerkleven moeilijk plaatsen.
Het is dan zo: wie niet tegen Christus is, is voor Hem; en allen zijn Mij, andere Christgelovigen te ontmoeten. Tot en met het avondmaal.

Dat sacrament staat immers niet boven het Woord? Wie samen het Evangelie beluisteren, willen ook graag de liefdemaaltijd vieren.

Een party ligt ergens tussen een receptie en een visite.
Hoofdzaak is: dat iedereen bij iedereen op visite is. Geen vaste plaatsen, maar voortdurende contacten, uitwisselingen en wijzigingen.

Youthfellowship, blijkbaar jeugdvereniging, jongerengroep. En een "term" op de Engelse scholen is een leerperiode, bijvoorbeeld van een half jaar.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief