Laat de kinderen tot Mij komen
1975-08-15
Even goed kijken- Jaargang 19
- nummer 30
Vroeger leerde je op de kleuterschool een lied, weinig melodieus, pover van poëzie, maar wel kinderlijk simpel: eens brachten de moeders hun kinderen tot Jezus, U herkent de tekst: het is een weergave van o.a. Luc. 18: 15-17. Het li1gtogenschijnlijk zo voor de hand, dat de moeders hun kinderen brachten, Maar het stáát nergens, ook niet in Mt. 19 en Mc. 10! Eerder valt uit de Griekse tekst ("de discipelen, dat Ziende, zeiden tot hen") af te leiden dat ook de vaders en bij warende ouders dus.
En dan die kinderen. Dokter Lucas, de secure verteller gebruikt uitgerekend een woord dat voor geen tweeërlei uitleg vatbaar is: er werden baby's bij Jezus gebracht.
Een oude gewoonte
Nu was het, lees ik ergens, "gewoonte bij de joden hun kinderen naar de wet- en schriftgeleerden te brengen, opdat ze "gezegend" zouden worden. En de zegen van godvrezende lieden was maar niet een vroom woord', maar had de betekenis van een edht geschenk.' Lucas en Marcus spreikien alleen over "aanraken", Mattheüs (Jood voor de Joden) over "de banden opleggen en bidden" (19 : 3). Denk eens aan Efraïm en Manasse bij "vader Jacob" (Gen. 47 : 14)!
Elders lees ik: "Kinderen treden voor hun vader, leerlingen voor hun meester met het verzoek voor hen te bidden, hen te zegenen. De handoplegging dient daarbij ter overdracht van de zegen". Even tussen haakjes: die handoplegging kennen wdj nog bij de eerste bevestiging van een predikant, Er worden ook enkele markante voorbeelden genoemd: een bruid, die haar vader om een zegen (gebed) vraagt; een jonge moeder die haar vader voor haar pasgeboren zoon om een zegen vraagt; leerlingen die hun oude meester (hij gaat sterven) om zijn zegen vragen. En ik denk aan Ezau en Jacob bij de oude, blinde Izaäk. Maar ook aan Elia en Eliza. Vraagt Eliza zijn meester, zijn vader (2 Kon. 2 : 12), niet om twee delen van zijn Geest (het erfdeel van een eerstgeboren zoon) als hij weet dat Eláa spoedig weggenomen zal worden? Is het toeval dat de drie genoemde evangelisten deze ouders met hun kinderen bij Jezus zien komen na de tweede lijdensaankondiging, terwijl Jezus voor de laatste maal naar Jeruzalem reist, dus kort voor zijn dood?
Waarom zo boos?
Er was dus zoiets als een gewoonte, een gebruik onder de Joden; en daar s,tak meer achter dan je ZJO zou vermoeden. Maar waarom maken de discipel-en dan bezwaar? Zoveel bezwaar dat ze de ouders tegenhouden, tegen ze uitvaren, schelden en dreigend optreden, zich ergeren? -Gezien de chronologie bij Mattheüs en Marcus was er juást een diepzinnig gesprek gaande tussen Jezus en de Farizeeën - rabbi's onder elkaar - over het probleem van de echtscheiding (arme kinderen).
Gezien het gesprek (Mt. 19 : 11, 12) moeilijke materie, zware stof, met heel diepzinnige raadselspreuken waar je echt de volte concentratie bij nodig had. En dus: die ouders - zien ze dat zèlf nu niet komen op een zeer ongelegen moment: de Meester heeft op dat ogenblik echt wel wat anders aan het hoofd! Daar staan die ouders dus - nee, daar gáán ze, maar Jezus roept ze terug, roept ze tot zich en zegt: laat de kinderen tot Mij komen en verhindert ze niet, want voor zodanigen is het Koninkrijk Gods.
Mattheüs voegt er nog aan toe: en hij legde hun de handen op en vertrok vandaar einde, ook van de discussie (19 : 15). Jezus heeft - en neemt - voor hen wél de tijd. De kinderen krijgen waar de ouders 'Omgevraagd hebben: zijn zegen hebben ze! Alleen: wat houdt dat in, wat hebben ze nu?
Wat heb je eraan?
Ik zie, heel kort daarna, Joodse ouders voor het gerechtshof van Pilatus staan. Jezus is er ook als aangeklaagde.
Hoor: zijn bloed kome over ons en onze kinderen! Ze kunnen zijn bloed wel drinken. Profetie tegen wil en dank. Nog geen twaalf uur eerder zei Jezus: "deze drinkbeker is het nieuwe verbond in mijn bloed" (vgl. Ex. 24 : 6). En: dit is mijn bloed dat voor u en voor velen vergoten wordt. Het bloed van Jezus Christus, Gods Zoon, reinigt van alle ronden... Ja zo'n zeven weken later staan ze daar handenwringend voor de discipelen: we hebben Gods Gezalfde vermoord - wàt moeten we doen? En het verlossend, begrijpend antwoord: bekeert u (kom tot andere gedachten) en een ieder van u late zich dopen op de naam van Jezus Christus, tot vergeving van zonden (!) en gij wil de gave van de Heilige Geest ontvangen (het kindsdeel). Maar vergeet vooral niet de motivering: want u komt de belofte toe en uw kinderen...
Een koninklijk geschenk - zei Jezus eerder al niet, dat met Hem het Koninkrijk Gods nabij gekomen was? Baby's zijn het nog, die bij Jezus gebracht worden voor het geschenk van zijn zegen. Voor zodanigen is het Koninkrijk Gods. Baby's zijn al gauw peuters en kleuters. Ze spelen bruiloft je op de markten en huppelen aan de hand van hun ouders het tempelvoorhof binnen. Als deze kinderen tot hun verstand beginnen te komen, wordt op de markten en in de tempel het evangelie van Jezus Christus gebracht, het Koninkrijk Gods. Zulke preken zullen die kinderen horen!
Wat doe je ermee?
Kinderen nemen gauw iets aan. Als op Palmzondag Jezus Jeruzalem binnenrijdt, is het enthousiasme van de Joden geweldig: Hosanna den Zoon van David, gezegend Hij die komt in de naam des Heren... (Mt. 21 : 1-11).
Even later, in de tempel, ergeren schriftgeleerden en overpriesters zich blauw: kinderen die in de tempel roepen: "Hosanna den Zoon van David", Hoort Gij niet wat dezen zeggen? Ja - hebt gij nooit gelezen: uit de mond van kleine kinderen en zuigelingen hebt Gij lof bereid? (21 : 15-17).
Kinderen zijn goed van aannemen kleine kinderen - hoe ouder je wordt, hoe moei!lijiker) - en leerde Jezus niet dagelijks in de tempel (Luc. 19 : 47)? "Wie het Koninkrijk niet ontvangt als een kind": argeloos, goed van vertrouwen, geestdriftig - hosanna, gezegend...de zegen van de Rabbi wordt wederkerig! "...zal het Koninkrijk voorzeker niet binnengaan".
Dat houdt dus in: niet de doop tot vergeving der zonden, niet de gave van de H. Geest. De Joden hebben Jezus' evangelie van Pascha en Pinksteren waargemaakt.
Zo goed als hun eigen woorden: zijn bloed over ons en onze kinderen. Wanneer Jeruzalem zo'n 40 jaar later wordt verwoest, komt bij velen het bloed van hun kinderen op hun eigen hoofd. Die baby's van Luc. 18 zijn dan 40 jaar en hebben zèlf kinderen. Wat hebben zij hun kinderen inzake Jezus en h:et Koninkrijk verteld?
Velen waren niet op de naam van Jezus gedoopt tot vergeving van zonden en hadden niet de gave van de Geest ontvangen. Ze waren niet in Jezus verzegeld tot de dag der verlossing, om met Paulus te spreken (Ef. 1 : 13, 14; 4 : 30).
Zij gingen :het Koninkrijk niet binnen. Anderen, ook uit de joden, wel... Wat vertellen (Ps. 78) wij onze kinderen en wat zal er dus uit hun mond (Ps. 8) komen? AIs wij niet worden als de kinderen...: snel van aannemen, argeloos, goed van vertrouwen, dan is ons lot óók bezegeld. Want alleen voor zodanigen is het Koninkrijk Gods!