Dochters
2005-02-25
De eerste keer spreek ik hem op een ouderavond.- Jaargang 49
- nummer 4
Als onze ogen elkaar ontmoeten zien we beiden de humor en ernst van de situatie in.
Zijn dochter is niet direct een model leerling, maar haar persoonlijkheid en pittige eigenwijsheid raken mij.
En ze is er onlangs uitgestuurd.
Een pijnlijke scène, die ik nu met haar vader bespreek; Ze weigerde een opdracht uit te voeren die haar door de docent was opgegeven. ‘Ik doe dat alleen als ik ervoor betaald wordt’ waren haar woorden geweest. Ze meende het ook nog. Ik vertelde haar vader hoe haar ogen vuur schoten toen ze het verhaal uitlegde.
Het vak huishoudkunde werd gegeven door een juffrouw op leeftijd. Ze kwam uit een wat andere richting en handelde naar eigen inzicht (en eigenlijk heel origineel). Om te leren hoe toiletten gereinigd moesten worden, konden leerlingen het toilet van de conciërges schoonmaken en daarvoor een cijfer krijgen.
Maar Ingrid wilde geen cijfer, maar geld. Ik kan het al lang, op mijn werk doe ik het voor geld, thuis voor zakgeld, en hier ga ik niet de pisrandjes en schaamharen van de conciërge weghalen voor een stomme voldoende.
Haar vader kijkt me ernstig aan en met lachende ogen vraagt hij: ‘Nou, Meneer de Dromer, hoe loste u dat toen op?’
Dit was de laatste keer dat hij u tegen me zei. Na deze avond klikte het en ik zeg tegen hem dat ik van hem verwacht dat hij de volgende ouderavond een dubbelconsult boekt. Als hij dat doet, plan ik zijn gesprek aan het einde van mijn avond en drinken we daarna een biertje.
En zo gebeurt het. Hij komt de volgende keer, op zijn motor en als we aan het einde van de avond naar buiten lopen lijkt het alsof we vrienden zijn geworden.
En dat is ook zo.
Ik nodig hem spontaan uit om met me naar Frankrijk te gaan, omdat ik, alleen, een oude Citroën ga halen. Hij bedankt met een spijtig gezicht, thuis is het even te hectisch om weg te kunnen.
Daarna daten we ongeveer om de vier weken. Bizar. Ik zit met een vader van een van mijn zorgleerlingen in de kroeg.
Terwijl sommige jonge docenten zich af moeten vragen of het professioneel is om met een leerling in de kroeg te zitten, leg ik het spanningsveld een generatie hoger.
Hoewel, ‘spanningsveld’….
Ontspanningsveld kan ik beter zeggen, want de avondjes zijn heerlijk. Hij komt uit de ICT wereld en is warmbloedig sociaal; ik heb een sociaal beroep, maar vind de ICT wel interessant. Als ik een keer een illegale actie op het netwerk van mijn school wil uitvoeren, dan is het ook P. die mij telefonisch door alle instellingen heen helpt. ‘Boef’, noemt hij me dan, terwijl hij geduldig alle instellingen herstelt die ik gemold heb.
Als zijn dochter na een jaar van school vertrekt en PABO gaat doen, lijkt ons contact alleen maar sterker te worden.
En dat is al vier jaar zo.
Gisteravond spreek ik weer met hem af. We lopen samen naar een kroeg en hij zegt dat zijn jongste dochter dit als leuke kroeg typeerde .’Nog geen leerling van me hè,’ informeer ik. ‘Nee, wel fan, want ze leest al je Dromers’.
‘Echt?’ vraag ik verbaasd, ‘Ik ben toch wel anoniem hè?’ We lopen de kroeg in en ik zie een afspiegeling van Ingrid zitten. P.’s andere dochter. Ze zit te drinken met een leuke gozer.
Ik zie een aandoenlijk tafereel, pa van mijn leeftijd , die zijn dochter met haar vriendje ‘ontmoetend betrapt’ in de kroeg. We kiezen gemakshalve een tafeltje in een andere hoek.
De volgende avond krijg ik een mailtje van P’s. dochterlief, ze vraagt of ik over die ontmoeting nu een ‘Dromer’ ga schrijven….
Tsss. Ik zou niet weten hoe.
Dromer.