JEREMIA
1976-06-04
Geen computer-God- Jaargang 20
- nummer 23
Ziet u hoe levensecht dit getekend wordt en hoe het hart van Jahweh hier zichtbaar en voelbaar wordt?
Er zijn mensen die dit helemaal wegredeneren en dood praten. Zij zeggen: De HERE was alleen maar bij wijze van spreken teleurgesteld, Het was geen echte teleurstelling.
Want natuurlijk wist Hij allang van te voren dat Israël zo zou reageren. Dit was helemaal geen verrassing voor Hem. Van het begin af aan was het Hem bekend dat het zo zou gaan.
Op die manier wordt wat de HERE hier zegt, wel helemaal doodgeslagen en wordt alle kracht eraan ontnomen. Zo blijft er van Hem niet veel anders over dan een God die koel en kil en onbewogen het onvermijdelijke laat gebeuren en die daarbij niet wezenlijk en innerlijk betrokken is. Zo wordt de HERE een God zonder hart, een computer-God, en verdwijnt allie bewogenheid.
Jahweh zelf zegt dat Hij zó niet is. Hij verwacht ongelooflijk veel van de omgang en de verhouding met zijn volk, met ons juist omdat Hij van ons houdt. Van mensen van wie je houdt en aan wie je jezelf geeft en die je eens lekker verwent, mág je toch zeker ook veel verwachten!
God stelt zich geweldig veel voor van de verhouding tussen Hem en ons. Omdat Hij hart voor ons heeft, verwacht Hij dat wij hart voor Hem hebben en dat wij niet bij Hem weglopen, maar dat het bij ons vader voor en vader na zal zijn: Maar toen kwam de teleurstelling.
Israël liep wel weg. Dat ráákt de HERE in zijn hart. Wanneer wij in ons persoonlijk of ons gemeentelijk leven ontrouw worden en niet wezenlijk in de HERE geïnteresseerd zijn, registreert Hij dat niet op een zakelijke manier als een boekhouder die precies weet welke rekeningen er zullen binnenkomen en die ze dan alleen nog maar heeft te boeken als ze op zijn bureau gelegd worden.
Neen, het gaat Hem aan zijn hart.
Het doet Hem wat.
Jahweh's dagdroom
En dan volgt er vanaf vs 21 een gedeelte, waarin Jahweh als Hij door zijn volk is teleurgesteld en alles Zo heel anders gelopen is dan Hij zich had voorgesteld, als het ware gaat zitten dagdromen en zich gaat inleven hoe het misschien toch nog weer zou kunnen worden.
De HERE wil zich niet zonder meer bij de situatie neerleggen. Hij blijft hopen dat er nog weer verandering komt. Want Hij houdt immers van zijn volk.
Zo gaat het toch ook bij ouders.
Als een kind de band met zijn ouders heeft doorgesneden en niets meer van hen wil weten, blijf je als ouders toch ook hopen dat het kind op een goede dag weer terugkomt en dat het contact weer hersteld wordt.
Zo is de HERE ook. Hij blijft op zijn kinderen die Hem verlaten hebben, wachten. De "ader uit de gelijkenis van de verloren Zoon zag zijn Zoon van verre al aankomen (Luc. 15 : 20). Daaruit blijkt dat hij altijd op de terugkomst van zijn Zoon was blijven hopen.
Alleen wie nog hoopt, blijft uitzien.
Wie de hoop heeft opgegeven, ziet ook met meer uit en zou zijn terugkerende zoon zeker niet van ver af al hebben gesignaleerd.
De HERE heeft die scherpe blik wel. Want Hij blijft hopen. Hij hoopt zo sterk op de terugkeer van zijn volk, dat Hij het in zijn gedachten al hoort en ziet gebeuren.
Hoor eens, zegt Hij. Luister eens naar dat geluid dat van de kale heuvels in Juda komt.
Dat zijn niet meer de lofzangen en gebeden aan het adres van de afgoden, want de heuvels zijn kaal.
De groene bomen met de daarbij gebouwde altaren en gewijde palen staan er niet meer. Neen, het is een ander geluid, Het is huilen en weeklagend smeken. Met door tranen verstikte stem klaagt Israël zijn nood. Eindelijk is het hart van Israël gebroken. Eindelijk zijn de kinderen Israëls tot het inzicht gekomen dat ze op de verkeerde weg waren.
Genezing
De HERE laat er geen gras over groeien. Hij haakt er onmiddellijk op in en zegt: Keert terug, afkerige kinderen, Ik zal uw afdwalingen genezen, Daarbij moeten een paar dingen genoteerd worden. De HERE typeert Israël als: afkerige kinderen.
Dat waren ze door en door: afkerig.
Maar ze waren en bleven zijn kinderen.
Soms gebeurt het wel eens dat ouders niets meer te maken willen hebben met een kind dat de verkeerde weg opgaat en dat ze tot hem zeggen: je bent ons kind niet meer. Dat doet Jahweh niet. Zijn kinderen waren wel afkerig, maar ze bleven zijn kinderen en Hij blijft hen als zodanig aanspreken.
En als die afkerige kinderen naar Hem terugkeren, zal Hij hun afvalligheid genezen.
Afkerigheid en trouweloosheid kunnen zo ontzaglijk veel verwoesten en stukmaken in een mensenleven en zo veel onheil aanrichten.
Wie van de HERE wegloopt, maakt zijn leven stuk. Dat realiseer je je niet als je het doet.
De verloren zoon dacht juist dat hij het leven gevonden had, toen hij van zijn vader wegliep. Nu kon hij tenminste eindelijk eens een keer doen waar hij zin in had en eens echt de bloemetjes buiten zetten.
Dat was het einde!
Dat laatste was nog waar ook.
Maar dan wel in een precies tegenovergestelde betekenis. Want het eind van het liedje was, dat hij zelfs niet één enkel bloemetje overhield om zijn leven nog een beetje fleur te geven. Hij stond helemaal met lege handen. Maar toen hij terugkeerde naar zijn vader, werd zijn leven genezen en gingen er weer bloemen bloeien, Dat zegt ,de HERE hier ook: Komt toch terug. Kom toch weer bij Me. Dan zal Ik je leven genezen en kan het weer gaan bloeien.
Terugkeer, omkeer naar de HERE, geneest en herstelt het leven.