Jezus en de samaritanen (1) - De vrouw bij de bron
2005-03-11
Ontmoeting en gebed- Jaargang 49
- nummer 5
Je hebt allemaal wel bepaalde mensen die je liever mijdt dan dat je ze opzoekt. Ga eens na bij jezelf wat voor soort mensen dat zijn.
Waarom mijd je hen liever? Heb je zelf ook wel eens het gevoel (gehad), dat mensen het contact met jou uit de weg gingen? Wat deed dat met je?
Dank God dat Hij met iedereen contact en gemeenschap wil hebben.
Bezinning vanuit de bijbel
• Lees Johannes 4:1-43. Aan het begin van Jezus’ levenswerk op aarde sluit Judea de deuren, terwijl Samaria haar deuren opent. Het laatste op initiatief van Jezus: Hij moest door Samaria (vs 4). Kijk op een kaart hoe Jezus ook had kunnen reizen. Wat zegt dit moeten?
• Jezus kwam bij Sichar, een plaatsje met oude papieren waaraan de namen van Jacob en Jozef verbonden waren (zie Jozua 24). Hij gaat zitten bij de zogenaamde bron van Jacob en zoekt bewust het contact met een vrouw, een Samaritaanse (!) met een zeer twijfelachtig verleden.
• Ga na hoe het gesprek zich ontwikkelt, en hoe langzaam hoe zeker de identiteit van zowel de vrouw als van de HERE Jezus duidelijk wordt. Wat valt je op in de wijze waarop Jezus omgaat met haar persoonlijk verleden en het verleden van haar volksgenoten?
• 'Gij aanbidt wat gij niet weet; wij aanbidden wat wij weten…' Mag je dat Jezus nazeggen in onze multireligieuze samenleving? Ga na hoe Jezus dit verder uitwerkt. Uiteindelijk gaat het om de redding en de Redder. Wat betekent dit voor ons, ook in het gesprek met moslims?
• De vrouw kwam om water te putten, maar ze werd zelf een bron van levend water. Enthousiast vertelde ze aan haar dorpsgenoten, dat ze de Messias gevonden had. En ook zij kwamen tot geloof.
Samaritanen gingen de Joden voor in hun aanvaarding van en hun enthousiasme voor Jezus Christus. Zou dat vandaag ook kunnen met allochtonen en mensen aan de rand van de kerkelijke samenleving?
Ken je voorbeelden?
Slot
Bedenk voor jezelf en met elkaar wat dit gesprek van Jezus je te zeggen heeft voor je eigen gesprekken met niet-christenen. Dank God en zing met elkaar psalm 87: In U zijn al onze fonteinen!
| Wie waren de Samaritanen? Tussen de Joden en de Samaritanen was er een eeuwenoud conflict, ontstaan in de tijd dat Israël in ballingschap werd gevoerd (zie 2 Koningen 17: 24-41). Hun plaats werd ingenomen door mensen van allerlei afkomst uit het rijk van Assur, die hun eigen goden meenamen. Op den duur werd óók de God van Israël gediend, naast de andere goden! Deze allochtonen erkenden alleen de eerste vijf bijbelboeken. Rond 400 vóór Christus stichtten ze een eigen tempel op de berg Gerizim, die op last van de hogepriester in Jeruzalem in 129 vóór Christus verwoest werd. Voor de Joden waren de Samaritanen een afschuwelijk volk: 'Liever een Romein dan een Samaritaan' was één van hun gezegden. |