Tijden veranderen
2012-10-26
Mijn droevigste ervaring met het kerkverband is de kerkstrijd in de jaren ’60. Ik was toen kerkenraadslid van de kerk te Amsterdam-Zuid. De kerkenraad weigerde om een kerkenraadslid dat de Open Brief had ondertekend onder censuur te stellen. Daardoor konden de dolerenden geen avondmaal vieren. Op vrijdagavond vergaderden om naar een oplossing te zoeken.- Jaargang 56
- nummer 21
Heel verdrietig en verbaasd was ik toen ik de volgende dag een brief ontving met de oproep om ‘s zondags niet meer in de Pro Rege kapel te kerken maar in het Woestduincentrum. Die brief moet vrijdagavond al klaar zijn geweest; er kon helemaal niet naar een oplossing worden gezocht, want er was maar een oplossing: weg achter die ontrouwe kerkenraad.
In 1972 ben ik met mijn gezin verhuisd naar Dokkum en lid geworden van de synodale Gereformeerde kerk. Ik heb toen wel vrijgemaakt-gereformeerden gesproken, maar de pijn van de scheuring in 1968 was nog te vers om mij bij de vrijgemaakte kerk te voegen.
Ondanks dat bezocht ik vrij geregeld hun diensten en ook die van de Christelijke Gereformeerde Kerk ter plaatse. Ik bedreef op mijn manier de kleine oecumene.
En wat een wonder: men is mij altijd als een broeder blijven beschouwen. Toen mijn vrouw en ik 55 jaar getrouwd waren, heeft een ouderling van de GKv ons gebeld met de vraag of hij in het gebed hier aandacht aan mocht schenken. Dat was voor mij haast onbegrijpelijk maar ik was zeer dankbaar voor dit gebaar.
Ook namens de kerkenraad kregen wij een felicitatie. Nog steeds ontroert me dat. Tijden veranderen en wij met hen.
Goddank dat dit nu mogelijk is.