De kerk als Gods boodschap
2012-10-26
De kerk – het lichaam van Christus op aarde, een instituut, een gebouw, een groep mensen - hoe staat zij ervoor en hoe moet het verder? Veel is in deze Special voorbij gekomen, veel om over na te denken en met elkaar over door te praten. Aan het einde van deze Special komen vier mensen aan het woord die beschrijven hoe de kerk er in hun dromen uitziet.- Jaargang 56
- nummer 21
De kerk is één van de grote dingen die God aan de mensheid heeft gegeven om concreet vorm te geven aan zijn herstelplan met deze wereld. In hoe de Bijbel spreekt over de kerk zie ik het beeld van Jezus zelf terugkomen: een nieuwe gemeenschap van vrede en van heilige mensen die alles delen, ongeacht hun aardse omstandigheden.
De realiteit van de kerk staat daar mijlenver van af. Om mij heen zie ik een kerk die mensen afstoot, waarbinnen negativiteit heerst en een boodschap wordt verteld die geen antwoord geeft op secularisatie en een veranderende cultuur. Ik droom ervan dat de kerk het ideaal weer durft te laten zien en dat er realistisch gebouwd wordt aan een kerk die een zichtbaar teken is van Gods koninkrijk in deze wereld.
Ik denk daarbij aan een paar dingen.
Gemeenschap
Echte gemeenschap en oprecht gebed zijn heel moeilijk in een grote kerk met veel leden. Ik geloof daarom in kleine kerken waarvan de leden op elkaar betrokken zijn. Het leven in een geloofsgemeenschap is geen bijkomstigheid; de kerk heeft niet een boodschap, maar zij is de boodschap: een boodschap van diepe eenheid in genade tussen mensen die elkaar anders nooit zouden hebben leren kennen.
In die kleine gemeenschap is ook ruimte om het christelijke leven te oefenen. Christenen komen daar samen en durven elkaar eerlijk te bevragen op het leven met God: hoe ga je om met je geld en je spullen? Kun je als christen eigenlijk wel werken bij een bedrijf dat meewerkt aan onrecht? Waaraan besteed je je tijd? Geef je behalve je geld ook jezelf aan je naaste in nood?
Eenvoud
Ook in eenvoud en nederigheid maakt de kerk iets zichtbaar van Gods koninkrijk.
De kerk waar ik van droom laat zich net als Christus wegduwen naar de marge om het evangelie te brengen aan hen die zich daar bevinden: de eenzamen, de onsuccesvollen, de armen en de zwervers. Ze wil niet meetellen, maar is trouw aan het evangelie van liefde en zelfverloochening, ongeacht wat dat van haar vraagt.
Een kerk van eenvoud laat ook ruimte om te zoeken en te ontdekken. Zij definieert zichzelf dus niet aan de hand van detailverschillen met andere kerken, maar vanuit haar kern Jezus Christus. Zo’n kerk biedt de ruimte aan mensen vol toewijding en aan mensen die nog zoeken en twijfelen, zij aan zij.
Profetisch
Ik droom over een kerk die profetisch is en de tegendraadse boodschap van het evangelie durft te vertellen, een kerk die een protest is tegen consumentisme, kapitalisme en maakbaarheid.
Jezus’ woorden zijn soms hard voor hen ‘die hun loon reeds hebben ontvangen’.
Daarmee is het evangelie in ons rijke en welvarende Nederland niet altijd fijn nieuws, maar wel altijd goed nieuws: de bevrijding van onze materialistische goden.
Een profetische kerk verwijst naar wat gaat komen: het koninkrijk van God.
Ik droom van een kerk die ook in dat opzicht een voorbeeld durft te zijn, die gelooft dat zij een gemeenschap van heiligen is en concrete voorbeelden laat zien geeft aan jongeren en zoekers.
Missionair
Misschien is daarom wel het belangrijkste dat de kerk eerlijk de missionaire uitdaging van onze tijd durft aan te gaan, juist omdat dat zo nodig is voor mensen in en buiten de kerk. Ik droom van en hoop op een kerk die de vernieuwende kracht van Jezus’ opstanding en de komst van zijn koninkrijk weer gaat ontdekken, die niet alleen maar negatief wijst op ´dat individualisme´, maar die hoop biedt aan een gebroken wereld.
Jurjen de Bruijne is student en bezig met de afronding van de Master Missionaire Gemeente aan de TU in Kampen.