Heengaan in vrede
1975-02-28
Simeon in de tempel (Lukas 2 : 25-35) heeft met eigen oog het heil mogen zien, waarop de aartsvaders onder het Oude Testament hebben gewacht.- Jaargang 19
- nummer 9
De HERE had hem de toezegging gedaan, dat hij niet zou sterven vóór hij de Christus had gezien, die God zou sturen. Hij was door de Geest naar de tempel geleid en hij was, op het tempelplein, toen Maria en Jozef het kind Jezus binnendroegen om te doen naar wat de wet onder Israël gewoonte en voorschrift was: het kind aan de HERE voor te stellen.
Op eenmaal zag hij het Kind: dit is het heil!
Dit is de Christus des HEREN. Dit is Hij waarnaar reeds Abraham en Izaäk en Jakob hadden uitgezien en waarvan de profetieën gesproken hadden: de Messias, de Heiland, de Redder, die het volk Israël verlossen zou van al zijn ongerechtigheden.
Hij loopt naar Maria en Jozef toe.
Hij vraagt of hij het kind even in zijn armen mag nemen. Een ogenblik staart hij de kleine Jezus aan. Dan begint hij God te loven: 'Nu kan uw dienaar in vrede sterven, HEER, zoals U beloofd hebt, want nu heb ik met mijn eigen ogen uw heil gezien, dat U voor alle volkeren hebt doen komen: een licht dat voor de heidenen straalt en grote roem zal brengen aan uw volk Israël.' Wij weten niet hoe lang Simeon op de goddelijke toezegging heeft moeten wachten. Mogelijk dat hij al op ver gevorderde leeftijd gekomen was, toen hij het kindje in zijn armen nam.
Nu mag en kan hij in vrede sterven.
Zijn geloof en hoop waren overgegaan in aanschouwen in zover hij de Heiland zag. De banden. welke hem op aarde aan de dienst des HEREN bonden worden losgemaakt. Zijn ogen zien nu de vervulling van wat God hem beloofd had. Al bleef dat zien ook bij Simeon een zien in of door het geloof.
Zo maakt de HERE de banden los voor al zijn kinderen, die het heil door het geloof in Jezus Christus aanschouwd hebben. Te weten de banden, welke hen bij het sterven nog van hun geliefden en hun werkzaamheden zouden binden.
Ze mogen in vrede uit dit leven heengaan.
Stervensbereid!