Ingezonden
1975-02-28
En daar zit ik nu maar mee!- Jaargang 19
- nummer 9
Ja, ik zit er mee; waarom tref ik zo weinig mensen die enthousiast zijn over de inhoud van ons blad en dus makkelijk nieuwe abonnees winnen; waar ligt het toch aan, dat er zo weinig vónkende kracht uitgaat van de artikelen in onze kerkelijke bladen. 0, jawel ze zijn knap geschreven en ook up tot date inzake de "opbouw" betreffende het kerkelijk leven; en men is veelzins een "bode" van wat er in de "kerk" gaande is, maar moeten we dáárvoor warm lopen? Moeten we enthousiast worden voor wat met "onze" kerk gebeurt? Natuurlijk, je leeft erin mee, maar het éérste en het hoogste en het eigenlijke is toch dat we "opbouw" krijgen in het geestelijke leven, in je geloofsleven, in de dágelijkse wandel met je Heiland en Heer. De inhoud der bladen is soms zo weinig een "bode" van: het blijde Evangelie!
'k Heb er ook met anderen wel eens over gesproken; en - helaas - ook bij hen aangetroffen die zekere lusteloosheid inzake het lezen der bladen; nou ja, men leest ze (je wil toch op de hoogte blijven), maar 't is vaak zo -theoretisch, zo betogend; het spreekt je in je innerlijke leven niet aan! of liever: 't raakt je zo weinig in de geloofspraktijk van elke dag.
En ja, daar zit ik nu maar mee; om het precies onder woorden te brengen; maar ook met de vraa$ waar dat. toch wel aan kan liggen! Maken wij ons nog te druk misschien om ons "kerk zijn" te verdedigen en te fungeren? En zodoende ons een kerk-naam te verzekeren?
Zijn we mogelijk bezig - in de kerkelijke strijd - met "ons gelijk" te bewijzen, om ons een koninkrJikje te bouwen?
'k Weet dit kan pijnlijk zijn voor de schrijvers-der-artikelen; en ik ben overtuigd, dat zulks ón-bewust is; maar 't is een feit, dat het wel vaker is voorgekomen - bij anderen, ja en 'k heb het ook wei in mezelf bevonden - dat heel je ijver-voor-kerkstrijd: zogenaamd daarom ging, dat toch maar "UW Naam geheiligd zou worden, en dat UW Koninkrijk zou komen, Here", maar dat er toch een heel stuk in doorspeelde van 't zoeken van eigen kerknaam en koninkrijk.
In ieder geval: veel van de inhoud onzer kerkelijke bladen grijpt de lezers niet aan (tenzij je een oude kérkelijke rot bent!) en 't abonnementental gaat niet met sprongen omhoog, vermoed ik. En ik denk qat het aantal abonnees wél vermeerderen zou, als wat meer geschreven zou worden over dát, wat ons allen zal aangrijpen, nl. een opbouw in de wandel met de Here. 'k Vraag me wel eens af of men het licht wel laat schijnen (vanuit onze bladen dus) op onze huidige tijd?! Waarom niet wat meer geschreven over: de opmars van de oosterse mystiek; of van de carnavalsdwaasheden en de toenemende ,,lolmakerij"; hoe. moet onze houding daartegenover zijn? Is herziening nodig van de elpee-voorraad, of kunnen ze wel getolereerd worden, die schunnig, dubbelzinnige top-hits? Kunnen de jonge leden van een majorette-corps of drumband meedoen aan optochten voor prins carnaval?
Moet er niet eens worden gewaarschuwd tegen het ge-abonneerd zijn op puur wereldse, antichristelijke bladen; met name nu ook in onze kringen - als gevolg van die bladen - de gewoonte doordringt om de horoscopen te lezen?
Of zit daar hoegenaamd geen gevaar in? En is ook het dragen van sterrenbeelden, of van zogenaamde "gezondheids-gordels" e.d, alsook het gaan naar helderzienden en occultisten geoorloofd?
Ondanks het feit dat de Here toch wáárschuwt voor zulke dingen?
'k Zeg hiermee niet dat deze dingen wel of niet verkeerd zijn onder christenen; en dat gebruik van sterrenbeelden en horoscopen en zo zou betekenen dat we daarmee het schema der wereld reeds zouden dragen (al ziet de "wereld" dit alles heus niet als hobby, en waarom zouden wij dan de schijn op ons laden, dat we méé doen), neen, maar ik zou graag zien dat in onze bladen over al deze dingen wat meer raad en voorlichting werd gegeven.
En of wellicht, door het meedoen in deze dingen, opening wordt gegeven aan de entree van de "Geest-van-de-Boze" ook in onze (kerkelijke) kringen, met gevolg dat dan de "Geest-des-Heren" zich gaat terugtrekken?? Is dát soms de oorzaak van zoveel dorheid en van gebrek aan vurig enthousiasme, dat de Geest Gods niet sterker kan doordringen?
'k Zou in dit verband (‘t hangt alles met elkaar sámen) in onze bladen graag veel meer lezen over de werking des Geestes in andere (veelal geen kerkelijke) kringen; is het wáár dat in die kringen en bewegingen meer brandende harten en meer enthousiasme is dan in de kerken?
Moeten we daartegenover aarzelend staan omdat het "schijnwerking" des Geestes is?
Is het gezond; dat bij hén doorgaans gemakkelijk een gesprek verkregen kan worden over het leven-en-wandlen-met-de-Here" en over het verlangen naar de spoedige vereniging van Hem? Of is onze "nuchterheid" en traagheid hierboven te verkiezen?
In steeds toenemende mate wordt in veel ándere lectuur geschreven over de tekenen der tijden, juist ook in verband met de terugkeer der joden in Jeruzalem .. Ook in onze bladen is er wel es een paar keer over geschreven, maar zou uw redaktie niet eens kunnen vragen om ook ándere geluiden te doen horen?
't Vóór en tégen? Want dit, en alle bovengenoemde punten - en er zijn nog zoveel zaken die er onmiddellijk mee verbonden zijn - het hangt alles zo nauw samen met heel de geloofshouding en het "gij geheel ánders-zijn", En nietwaar – dát grijpt ons toch állemaal aan; 'k denk dat dan onze bladen meer actueel en lévend zouden worden, en dat dan ook wel het abonnementen tal zou stijgen, omdat we dan onderwezen worden inzake de wandel met onze Heiland temidden van telkens wisselende problemen.
Want: ja, daar zit ik nu maar mee.